Categoriearchief: Eerherstel

Leef dat wat door jou geleefd wil worden

Wat vertel je wel en wat vertel je niet aan de buitenwereld? 😉 Het leuke is dat ik me aardig aan het bekwamen ben om alles op zo’n manier te vertellen dat het wel gaat waar het over gaat, zonder daarbij teveel in persoonlijke details te treden, maar ondertussen wel dat deel waar het over gaat en waar iedereen wat aan kan hebben. Daarom ook. Het was een groot avontuur, alles te ontdekken: Wat werkt er wel en wat niet? Het delen hoort er ook bij. Je vrij voelen om te delen, waarom niet? Ook dat gaat over je eigen angsten overwinnen, jezelf goedkeuren, jezelf die ruimte en die vrijheid geven en doen wat je van binnenuit voelt wat de bedoeling is. Je weet het niet altijd van tevoren. Als ik nu naar het filmpje kijk van ruim een jaar geleden, toen het boek net uit was en we de open haard aanmaakten om de ‘oude zaken’ uit 2017 los te laten en nieuwe intenties voor het jaar 2018 te formuleren, moet ik erg lachen. Ik zie dat ik al aan het vertellen ben hoe ik de soep maak, we waren al bezig met intenties, dat is later uitgebreid en het huis stond blauw, toen ik de open haard aanmaakte. Nu is de schoorsteen geveegd. Het is een vervolgverhaal geworden, dat is wel grappig. Dat weet je natuurlijk niet als je ergens aan begint, maar zo gaat het…

Dit is het filmpje van ruim een jaar geleden, een van de eerste vlogs, die ik maakte:

En hier het filmpje, dat ik afgelopen week maakte, waarin de schoorsteen wordt geveegd. De symboliek is geweldig. Alles klopt altijd! Het verhaal vertelt zichzelf…

Een van mijn grootste ‘fans’ reageerde heel enthousiast op het grote nieuws, wat ik in dit filmpje met jullie deel. “Je leeft het echt,” zei ze. Zo had ik het zelf nog niet bekeken, maar het is helemaal waar. het leven zelf vertelt je alles. Zoals ik het heb opgeschreven, zo gebeurt het ook. Op een aantal punten had ik in het boek al een voorsprongetje genomen, ik had het herschreven en dat is zich vervolgens in de praktijk gaan bewerkstelligen. Alleen al Eerherstel zelf. In het afgelopen jaar is alles zich gaan bewerkstelligen en dit, wat ik nu meemaak IS EERHERSTEL! Van mezelf in de eerste plaats. Want alles gaat in de eerste plaats over jeZelf. Over jeZelf in ERE herstellen, met minder geen genoegen meer nemen. Wat ik zelf het leukste vindt is dat het Leven je dat allemaal aanreikt. Vanzelf. Alles komt op je pad, elke dag, wat je nodig hebt om je keuzes te kunnen maken: Wil je dit of wil je dat? De situaties worden je getoond, jij kan kiezen. Maak je geen keuzes – omdat je ergens bang voor bent of maak je wel keuzes, omdat je stappen verder wil? Kies altijd vanuit je Kracht en overwin je angsten. Reik uit naar het hoogste, hou je blik gericht op wat je wel wilt en wat mooi is, wat je wenst en wat goed voelt. Bekwaam je daarin.

En wees ook rigoureus in het afrekenen met oude patronen, angsten en alles wat jouw Hoogste Zelf niet langer dient! Neem beslissingen, EER je Ware Zelf en durf daarvoor te gaan. De weg wijst zichzelf als je JA zegt tegen het Leven, tegen jezelf en tegen dat wat zich door jou heen wil manifesteren. Je hoeft helemaal niet vooraf precies te weten wat dat is, je hebt het alleen maar nodig om de weg daarvoor vrij te maken. Dan dient het zichzelf aan. Alles op het juiste moment.

EERHERSTEL ~ Een nieuw begin

 

Grenzen oprekken

Lezing… wat een raar woord eigenlijk. Iedereen heeft er wel meteen een beeld bij: Tegenwoordig is dat steevast iets met powerpoint, een presentatie dus. Maar lezing, betekent dat dan eigenlijk niet dat je iets leest? Iets voorleest? Je houdt een verhaal. Je vertelt iets. Al dan niet op een podium, al dan niet achter een katheder. Katheder, ik zoek dat woord even op: spreekgestoelte, lessenaar, preekstoel, kansel…  zie je… dat bedoel ik: Het heeft iets ouderwets.

Wij hielden gisteren een ‘lezing’ over dierencommunicatie. Piek was hiervoor benaderd in de periode dat we net de cursus aan het opzetten waren en riep meteen dat ze dat dan samen met mij zou doen. Dat werd niet helemaal goed begrepen in eerste instantie en toen ik de aankondiging zag, riep ik uit: ‘Kan je het alleen? Ik voel me niet zo geroepen…’ Maar nee, dat was niet de bedoeling, vond Piek. Zij vindt het een meerwaarde hebben als ik meedoe, omdat ik het ‘breder’ trek en in een bepaald perspectief plaats: Eerherstel. En ‘De nieuwe wereld’.

De nieuwe wereld dient zich aan en die begint IN onszelf. Wij geven de nieuwe wereld zelf vorm. Ons bewustzijn verhoogt en vanuit dat hogere bewustzijn ontstaat een nieuwe wereld. Wij creëren ‘m.

Dierencommunicatie is een vorm van Eerherstel. Zowel voor onszelf, onze eigen vermogens, als voor de dieren, als volwaardige partners. Maar ook voor de natuur, de balans op de wereld en de balans in onszelf. Dat heeft allemaal met elkaar te maken.

Allerlei mensen vroegen vooraf: ‘Wie geeft de lezing?’, waarop wij dus antwoordden: Wij samen. ‘Eigenlijk is dat ook de nieuwe wereld,’ bedacht ik me ter plekke: Je doet het samen. Het gaat over samenwerking. Net als met intenties: De kracht van ‘samen’ is geen optelsom, maar exponentieel. Het heeft meerwaarde. Er ontstaat een gezamenlijk veld, waar ook alle mensen in de zaal deel vanuit maken. En waar ook de dieren aan bijdragen, zichtbaar of onzichtbaar. Gezamenlijk – met alle aanwezigen! – hebben we ook intenties gestuurd naar alle dieren op boerderijen, koeien, varkens, kippen en alle andere dieren. En naar alle boeren, het beleid, alle dieren in de hele wereld, het bewustzijn daaromtrent…

Wat je daarmee doet is veel groter en sterker dan je kunt bevatten als mens. Ondertussen versterken we ook elkaar, we moedigen elkaar aan om te vertrouwen op die grotere kracht, die er is, die in iedereen aanwezig is. Dit is de manier waarop de wereld zich aan het vernieuwen is, het begint in onszelf. Vanuit je hart is er verbinding met anderen, met elkaar, met dieren, met alles. Daarin lost alles ook op, want het overstijgt de verschillen. Het heelt. Het creëert. Een nieuwe wereld! Hoera!

Het is wel leuk om de grenzen wat op te rekken. Ook in vormen, overtuigingen en verwachtingen. Dat hoort erbij, bij deze nieuwe tijd. Wie zegt nou hoe iets moet? Wie bepaalt dat?

Een bosbad: aarden & gronden

Aarden en gronden, wat is dat eigenlijk en waarom is het zo belangrijk? Vraag je je dat ook wel eens af? En vraag je je ook wel eens af of je wel goed ‘geaard’ bent? We hebben daar nu een paar mooie filmpjes over gemaakt! Terwijl je er naar kijkt, ben je meteen bezig jezelf te aarden. Op zich betekent ‘aarden’ hetzelfde als ‘gronden’. Het gaat over het aanwezig zijn. Het aanwezig zijn hier op aarde, in het hier en NU zijn, aanwezig zijn in je lichaam en je bewust zijn van je aanwezigheid.

Wie goed geaard of gegrond is, kan beter ontvangen, kan makkelijker manifesteren, alle intenties komen makkelijker uit. Want ‘het’ wordt toegelaten, de energie kan door je heen stromen. Het ‘oude’ kan je makkelijk loslaten en daardoor kan het ‘nieuwe’ binnenstromen.

In deze channeling van Inge, die gisteravond nadat we onze intenties hadden gestuurd, doorkwam, horen we ook over het belang van gronden: Wij verankeren op die manier ‘de nieuwe wereld’. De nieuwe wereld is er al, het is aan ons om die zichtbaar te maken, om die er ook te laten zijn. Vanuit je hart aanwezig zijn, brengt de hemel op aarde.

Met andere woorden: het is niet ver weg, het is niet ergens anders, de andere dimensies zijn ook hier. Nu. Door ons heen worden ze werkelijkheid. Daarom is het van belang.

Zoals ik in Eerherstel beschrijf: Eeuwenlang dachten we dat ‘God’ ergens ver weg was, wij als kleine nietige mensjes – met schuld! – moesten ‘het’ verdienen: de goedkeuring, de beloning, de zegeningen. Door hard werken, door te boeten, door te lijden… en dan konden we met een beetje geluk hopen op de verlossing – alweer van buitenaf! Genade…

Wat nu als wij zelf Goddelijke wezens zijn, de boodschap die we keer op keer te horen krijgen? Dan zijn wij dus één met God, het Goddelijke. Dan is iedereen dat. Dan zijn we één met elkaar. Dan kunnen wij veel meer dan we ooit voor mogelijk hielden. Dan kunnen wij vrede, overvloed, geluk, vreugde en gezondheid manifesteren. Ook voor anderen. Door in ons hart aanwezig te zijn en vanuit ons hart te leven.

Het enige wat je daar niet voor nodig hebt, zijn al je oude overtuigingen, oordelen, gedachten, afwijzingen, kritiek, denkbeelden die jou en anderen ‘kleiner’ maken, afwijzen, benadelen, tekort doen. Laat al die oude denkbeelden en overtuigingen lekker los terwijl je meewandelt of luistert naar de channeling! Geniet ervan!

 

 

Groeien in je Kracht

Om te ‘groeien’ heb je bewegingsruimte nodig. Letterlijk en figuurlijk. Voor sommigen betekent vrijheid dat ze huis en haard achter zich laten en de wijde wereld in trekken. Anderen bevrijden zichzelf uit beknellende relaties of zeggen hun baan op en gaan voor zichzelf beginnen. Meestal betekent groei: uit je comfortzone stappen en de angsten overwinnen, die je gevangen houden daarin.

De comfort-zone hoeft niet per definitie comfortabel te zijn. Vaak is het waar je aan gewend bent, zelfs al ontbreekt het je aan bepaalde belangrijke zaken, gek genoeg kan je daar aan gewend, ja zelfs gehecht raken. Gehechtheid is van het ego. De ziel weet wel beter. Die weet dat het schijnzekerheden zijn, waar we ons aan vastklampen. In het licht van de eeuwigheid is dat waar we ons nu krampachtig aan vasthouden of druk over maken slechts een piepkleine fractie van de vele ervaringen die we in vele levens opdoen, met als doel: groei. Groei van het besef wie we werkelijk zijn, groei in de Liefde, de allesomvattende Liefde voor alles en iedereen, het Eenheidsbesef, maar ook en vooral het besef dat we zelf creëren, dat de Liefde een scheppende kracht is waarmee we onze werkelijkheid vorm geven. Dàt is wat we komen ontdekken en doen op deze Aarde: Aanwezig zijn in Liefde. Aanwezig zijn.

Dus niet afwezig zijn, niet vluchten, niet ontsnappen, niet ontkennen, maar juist ervaren, in volle aanwezigheid ervaren wat er te ervaren valt. Wat het ook is. Laten we toegeven: Spiritualiteit is voor veel mensen vaak ook/nog een manier om te ontsnappen uit de zogenaamde ‘realiteit’. Daardoor ontstaat er een kloof tussen wat we waarnemen in de wereld en waar we van dromen. Het is tijd, het is NU tijd, om dat gat te dichten. Om geen afstand meer te nemen van wat we waarnemen, maar er verantwoordelijkheid voor te nemen. Kijk het aan, durf het aan te kijken en ontdek hoe je zelf het verschil kan maken. Wat vertelt het jou over jezelf? De buitenwereld is een weerspiegeling van je binnenwereld. Hoe ziet jouw wereldbeeld eruit?

We zijn nog lang niet klaar, er valt nog een heleboel op te ruimen op de wereld. Alleen al al dat plastic, waar de filmpjes je van om de oren vliegen tegenwoordig. Het is ook heel erg ja, zeker, dat we onze zeeën zo hebben weten te vervuilen. Maar laten we in plaats van daar continue de aandacht op te richten en dat te versterken met het delen van die filmpjes en verontwaardiging, ons eens schone oceanen voorstellen, hoe ziet het eruit als we het opgeruimd hebben? Hoe ziet de wereld eruit als we allemaal heel bewust en zorgvuldig omgaan met ons afval? Wat als we allemaal nu eens opletten wat we kopen? Soms is dat meer verpakking dan inhoud, nietwaar? Als we dat nu eens laten liggen?

En wat als we op onze gedachten gaan letten? Want die zijn minstens zo vervuilend. En die hebben ook effect. Wie geef jij nog ‘de schuld’ ergens van? Welke oordelen hebben we over anderen of over onszelf? Laten we dat ook eens opruimen of in elk geval waarnemen. En liefst omdraaien. Door dankbaarheid bijvoorbeeld. Wil je echt iets doen voor Moeder Aarde, wees haar dan dankbaar en bewonder haar. Zij voedt ons, zij draagt ons, ze verwarmt ons, ze geeft ons kracht. Wij kunnen haar voeden en versterken door daar bewondering voor te hebben, door foto’s te delen van haar pracht en kracht, door op haar af te stemmen en haar liefdevolle, voedende kracht echt te voelen en te ervaren. Dat helpt. Eerherstel. Dàt in onszelf eren, dat helpt ook. Die Eenheid voelen met moeder Aarde.

Het hoeft geen ‘opoffering’ meer te zijn om te doen wat we te doen hebben, ons hart te volgen, duidelijke keuzes te maken en ons in te zetten voor ‘de wereld’.  ‘Opoffering’ is een oud patroon. Het is een misverstand dat we ons zouden ‘opofferen’ als we iets goeds doen voor de wereld of voor de mensen of de dieren. Daar zit slachtofferschap in. En al lijkt het nog zo ‘waar’, omdat we het wel zo ervaren hebben, dat ‘we’ het gevoel hadden dat er krachten waren van buitenaf die ons dwarsboomden of overruleden, tegenhielden, belemmerden of dat het een heel gevecht zou moeten zijn, dat is alleen omdat we onze eigen kracht nog niet kenden en ontdekt hadden. Omdat we onszelf verzwakten door niet in onszelf te geloven, door niet naar onze innerlijke stem te luisteren, doordat we bang waren die innerlijke kracht te vertonen, omdat we angst hadden om volledig aanwezig te zijn in onze kracht. Oordeelloze, onvoorwaardelijke Liefde, dat is onze kracht. Voel je dat?

Het hoeft echt geen ‘opoffering’ meer te zijn om je missie, je taak te vervullen. Vlucht er niet langer voor, maar wees aanwezig, helemaal, vanuit je ziel, vanuit je hart. Geef jezelf daar toestemming voor. Er is geen enkele goeie reden om je hart af te sluiten, want daarmee verzwak je juist je eigen kracht, ook al denk je dat je jezelf daarmee beschermt. Het zijn slechts oude angsten. Meer niet. Ruim op wat er nog in de weg staat, durf.  Groei! De wereld heeft ook jouw volledige  aanwezigheid nodig. Denk vooral niet dat je dat niet kan of niet mag. Want ook dat is oud… Laat maar los…. al die ondermijnende gedachten. Roep je eigen kracht tevoorschijn.

Ook bij mij was er – zo ontdekte ik op een gegeven moment – al mijn leven lang zo’n vreemde, zelfopofferende overtuiging actief, een universeel ‘oud patroon’. Alsof ik tegengewerkt zou worden als ik mijn taak, mijn missie zou vervullen, alsof het een ‘gevecht’ zou moeten zijn, alsof het niet beloond zou mogen worden ook, maar alleen maar iets zou ‘kosten’, zelfopoffering dus… Onbewust een vorm van slachtofferschap. Het waren zeer belemmerende overtuigingen. Ik kan er wel een boek over schrijven waar dat vandaan komt, met name vrouwen hebben er vaak last van, maar dat heb ik al gedaan 😉 En het wonderbaarlijke is: Alles wat ik in dat boek beschreven en ‘herschreven’ heb, vertoont zich nu ook in real life… om verder te transformeren! Het is onvoorstelbaar hoe elk onderwerp nog eens voorbij komt om zich verder te wortelen en te manifesteren op ‘de nieuwe manier’. Het breidt zich uit, omdat anderen het lezen en mee transformeren.

Zoals we nu ook heel duidelijk merken en weten door het sturen van intenties, is het juist geen opoffering om de wereld en anderen te ‘dienen’ door kracht, liefde, licht en alles wat er maar nodig is te sturen. Het versterkt de zenders, zo bleek zelfs uit officieel onderzoek. Juist de zenders zelfs. Logisch ook, want de wereld is zoals wij hem waarnemen. En als we intenties sturen houden we de beste uitkomst voor alles en iedereen voor ogen. Daar richten we de aandacht op. Dat is de omslag die we nodig hebben. Ook in ons eigen leven natuurlijk. Ook in onze gedachten, ook in de woorden die we gebruiken, in alles waar we onze aandacht op richten. Door zo heel erg bewust bezig te zijn met het sturen van intenties – of licht – word je je daar zeer bewust van en wordt dat gaandeweg een nieuwe gewoonte. Een veel betere gewoonte!

Het betekent niet dat je iets uit de weg gaat, alle pijn vermijdt of ontkent, nee, juist niet. Hooguit de oordelen daarover en de ‘verhalen’ eromheen, die iets in stand houden. We maken heel erg bewust gebruik van onze eigen kracht door er een ‘positieve intentie’ bij te formuleren en we ontdekken de gezamenlijke kracht die dat heeft, hoewel we ons dat niet eens kunnen voorstellen. Het gaat ons bevattingsvermogen te boven…

Alleen vanuit je kracht kan je zelf goed functioneren en anderen ten dienste zijn. Niet vanuit zorgen, tekort of zwakte of vanuit ‘kop-in-het-zand’ gedrag. In principe is het zo dat als je doet wat bij je past, wat je ziel wenst, het zichzelf dan regelt. Dat is een universeel principe, waar we op kunnen vertrouwen. Het enige is dat we dat onszelf dan ook wel toe moeten staan! Dat we het onszelf ook waard moeten vinden. Dat we dus afrekenen met al die oude angsten, die ons – misschien al levens lang – geblokkeerd hebben. Ook als we twijfelen aan onszelf en onze eigen mogelijkheden, vormt dat een blokkade.
Alles begint in onszelf, we zullen eerst onze eigen waarde moeten herontdekken, erkennen en ook durven te gaan staan voor wie we zijn en wat we doen. Zolang we dat zelf niet op waarde schatten en onszelf daarmee tekort doen, zal de buitenwereld dat ook doen en zal dat terug gespiegeld worden in onze omstandigheden. Erken je Zelf!

Laten we eens ècht naar onze eigen innerlijke Waarheid handelen, alleen doen waar we achter staan, trouw zijn aan onszelf en onze eigen waarden – in alles. Ook in wat we aanschaffen, waar we ons mee voeden, wat we tot ons nemen aan informatie, enz.. enz… Samen kunnen we bergen verzetten.

Een nieuw begin. Eerherstel. Eerherstel van de waarde van alles. De waarde van onszelf om te beginnen. Elke verandering begint in onszelf. Zolang we buiten onszelf blijven zoeken naar oplossingen, vinden we ze niet. Dan kunnen we wel klagen, maar het zal niks helpen.

De kracht in onszelf herontdekken – ook om te genezen bijvoorbeeld – is dat niet miljoenen waard? Wil je weten hoeveel impact het sturen van intenties heeft? Hoeveel healing dat teweeg brengt? Zelfs ik sta er van te kijken hoeveel resultaten onze intentiesessies al hebben opgeleverd. Er zijn al mensen en dieren beter geworden. Het geeft mensen meer vertrouwen in zichzelf. Het geeft mensen kracht. Het werkt transformerend. Ook voor onszelf.
White Bull zei het jaren geleden al in een interview: “Misschien staat niet iedereen er open voor het te ontvangen, maar het zal allicht invloed hebben op algehele situatie, want door licht te sturen verhoog je de vibratie. Maar het heeft in de eerste plaats een positief effect op degene die het licht stuurt.”

Vorige week heb ik dit filmpje ondertiteld en ik stond ervan te kijken. Toen al zat ik op dat spoor… “Dan kunnen we dus alles in de wereld oplossen!” riep ik enthousiast uit tijdens het interview. “Dat zou mooi zijn,” reageerde White Bull droogjes. Hij beaamde dat mensen van ‘goede wil’ alle steun krijgen van het universum, van alle onzichtbare krachten van ‘goede wil’ bij wat ze doen en wensen voor de wereld. En ook dat de kracht versterkt als je het gezamenlijk aanpakt. En die kracht is dan uiteindelijk groter dan de negatieve invloeden.

 

Wil je bijdragen, meedoen, samenwerken, helpen en/of investeren in (een) Happy View? Wil je daarmee ook je eigen kracht versterken? Wil je meedoen met het sturen van intenties? Of misschien intenties ontvangen? 

Je kunt abonnee worden van het youtube-kanaal HAPPYVIEWPETRA.
Daar vind je allerlei filmpjes over het sturen van intenties, maar ook de mogelijkheid om zelf mee te doen!

En hier kan je mijn boek te bestellen! 🙂 Ook versterkend en transformerend!

Ik kan niet wachten om vanuit dit principe nog veel meer filmpjes te maken en projecten op te zetten en te ondersteunen. Wil je helpen dit werk en ons kanaal te versterken en uit te breiden, meer filmpjes en activiteiten mogelijk maken? Dan kan je hier een donatie doen, via de HappyViewshop. 

Of hier:

of rechtstreeks op NL50TRIO0390912727  ten name van Happy View.

DANKJEWEL!

Op een mooie, schone, nieuwe wereld! En op jouw kracht!
En op de kracht van SAMEN!

De revolutie; Lynne Mc Taggerts intentieproject

Wouw! Wat ik jullie nu te vertellen heb… Waar zal ik beginnen?

Lynne Mc Taggart gaf een lezing over haar nieuwe boek  ‘Het Intentie-effect: The Power of Eight’. Ik heb het ook gefilmd, dus je ziet binnenkort een samenvatting met de opmerkelijke uitkomsten van haar wereldwijde intentie-experimenten. Ik kan echter niet wachten er alvast iets over te vertellen…

Lynne Mc Taggart begon (ook) als journalist nieuwsgierig te worden naar de kracht van gedachten, maar geloofde de simpele boodschap van de immens populaire ‘secret’ (vraag en je krijgt het) niet echt. Daarom begon ze zelf onderzoek te doen en ze werkte samen met wetenschappers en deelnemers over de hele wereld. Voordat ze met de intentie-experimenten begon, wist ze al wel dat er een ‘veld’ was, waarop wij zelf invloed hebben. Daarover heeft ze eerder al het boek ‘The field’ geschreven, ook wetenschappelijk onderbouwd.

Meer dan tien jaar onderzoek wees uit dat wij inderdaad in staat zijn om met onze intenties wonderen te verrichten. Het is gemeten. Ze geeft daar veel voorbeelden van in haar boek. We zijn in staan om ons eigen leven en dat van anderen positief te beïnvloeden. We kunnen zelfs (meetbaar) effect uitoefenen op oorlogsgebieden, geweld verminderen en genezing van mensen en situaties bewerkstelligen.

Op zich sta ik daar niet van te kijken, jij ook niet misschien, maar waar ik zo blij van word, is dat ze het wetenschappelijk heeft aangepakt en aangetoond. Dat is nodig om meer mensen hiervan bewust te maken, ook degenen die iets niet geloven voordat er bewijs voor is. Dat alleen al is heel goed nieuws. Maar er is nog meer!

Wat ze namelijk ontdekte is dat de kracht van de intentie exponentieel toeneemt als we het gezamenlijk doen. SAMEN! Zelf ging ze min of meer toevallig werken in groepjes van acht. Acht mensen, in een kring, met elkaar verbonden (door elkaars hand vast te houden of allemaal een hand te leggen op een van de groepsleden, die dan in het midden zit of staat) met een hele specifieke gezamenlijke positieve intentie (bijvoorbeeld dat iemand weer helemaal gezond is en dat ook visualiseren) gedurende tien minuten. Het spreekt vanzelf dat dat vanuit het hart is en in een soort meditatieve toestand. Je kunt er muziek bij aanzetten, maar dat hoeft niet.  Dat werkt dus, ze geeft veel voorbeelden van genezingen en verbeterde omstandigheden van allerlei mensen.

Maar een van de meest opvallende uitkomsten van haar onderzoek is dat het de zenders zelf ook goed doet en helpt of misschien wel juìst de zenders. Want in één geval lukte het niet om iemand te healen, totdat diegene haar eigen ‘wensen’ losliet en mee ging doen om haar aandacht (intentie) op anderen te richten. Vanaf dat moment begon alles in haar eigen leven pas te verbeteren. Wouw!

Wat betekent dit voor de wereld? Allereerst dat het klopt dat we van het ‘ik-tijdperk’ naar het ‘wij-tijdperk’ gaan, maar ook dat wat je geeft aan een ander of doet voor een ander, altijd een positief effect heeft op jezelf. Is dat niet precies wat we nodig hebben? Waar de wereld mooier van wordt? Het is de sleutel… Je hebt er meer aan om positieve aandacht voor anderen te hebben, je intenties op de wereld te richten, dat wat je doet voor anderen te doen, in plaats van (alleen) voor jezelf. Je maakt pas vorderingen als je je eigen zorgen en angsten en frustraties los kunt laten en anderen gunt wat jezelf wenst. Dat is een omslag, dat is DE omslag.

Want ik vermoed dat dit alleen maar werkt als het ‘echt’ is en niet met de bedoeling om er vooral zelf beter van te worden. Ik denk dat het pas werkt als we in staat zijn ons ego (gebaseerd op angst) los te laten of in elk geval waar te nemen (ook een vorm van loslaten trouwens). Daar komt ook vertrouwen bij kijken: Als jij doet wat goed is voor anderen en voor de wereld, kan je erop vertrouwen dat er ‘vanzelf’ voor jou gezorgd wordt.

Godzijdank sluit het allemaal aan op wat ik heb geschreven in mijn boek, maar nog meer ‘God-zij-dank’ heeft zij dat ook kunnen aantonen met deze experimenten. Op de terugweg vroeg ik me af of het allemaal ook klopte met mijn ‘verhaal’ (boek) dat iedereen je spiegel is en dat alles dus over jezelf gaat. Ja, juist wel, die ander ben je ook, er is een gezamenlijk veld, door de krachten te bundelen zijn we sterker en in staat wonderen te verrichten. Het gaat niet om jou, zou je ook kunnen zeggen natuurlijk, maar dat is niet helemaal waar. De positieve intentie voor anderen, maakt in jezelf de weg vrij om te ontvangen. Omdat het dan doorstroomt. Dat laatste is mijn eigen conclusie trouwens, maar het lijkt me niet meer dan logisch dat dat precies de bedoeling is: De flow, de doorstroming.

Dus, lieve mensen, probeer het eens uit. Is er iets waar je mee zit? Heb je lichamelijk klachten of ervaar je een gebrek aan liefde, een tekort aan middelen of heb je ergens anders last van? Ga eens geven wat je voor jezelf wenst, ga bidden voor anderen, help de ander met dat wat hij of zij nodig heeft en kom erachter dat je dan – zonder je nog druk te maken over je eigen hachie – jezelf het meeste helpt!
Ik begrijp wel waarom dat juist werkt: je laat daarmee meteen al je eigen zorgen en ballast los, die belemmerend werken voor de ‘doorstroming’, ook voor het ontvangen van wat je nodig hebt. En je wordt er ook blij van – dat is ook door anderen al aangetoond: dat iets doen voor een ander, het ‘geven’ mensen blij maakt.

Pay it forward, dat kent ook iedereen toch, dat principe? Je doet iets voor een ander, je geeft iets, zonder er direct iets voor terug te krijgen, maar het komt vanzelf naar je terug. In feite de wet van ‘karma’: Alles wat je geeft komt in meervoud naar jezelf terug. Vanzelf. Daar hoef je je niet druk over te maken! En dat is nu precies de ‘sleutel’ waarmee we de wereld mooier gaan maken! Als je dit ‘geheim’ kent, heb je de ‘power’ in handen.

Loslaten van de oude principes van ‘voor wat hoort wat’, het denken in tekort, het bekritiseren en becommentariëren van anderen. Zie het beste in de ander, waardeer de ander, juich anderen toe, motiveer en inspireer anderen, gun de ander alles wat mooi, waardevol en liefdevol is, weiger om ooit nog negatief te denken over wie of wat dan ook en…. je leeft in het paradijs… Alles is er al!

Zo dichtbij is het…… Wat word ik hier blij van! Spread the word… Doe mee…. Begin bij jezelf en doe het samen… Laat de revolutie maar komen, dit is de weg! Hoera!

Op het youtubekanaal HAPPYVIEWPETRA binnenkort de filmpjes of volg deze BESPIEGELINGEN. Ik hou je op de hoogte! 

PS: Ik geloof dat het ook naadloos aansluit op mijn laatste vlog: ‘Don’t hold back’ (zie het einde) en de rook die door wil stromen door de schoorsteen…. 😉 Het kanaal wil ‘vrij’ zijn, wij zijn het kanaal!

Een stukje uit het boek

Zijn we een willoos object in het geheel of hebben we een vrije wil? Ik weet dat we vrije keuze hebben, omdat ik zelf heel goed weet wanneer ik bepaalde keuzes maak. Ik kan me slachtoffer voelen (als willoos object), maar ik kan ook de keuze maken daar uit te stappen. Ik kan kiezen om mijn aandacht ergens anders op te richten. Ik kan andere gedachten kiezen. Ik kan er ook voor kiezen te zeggen ‘ik weet niet hoe, maar dit wil ik niet meer en dat wil ik wel. Ik wil dat het zich die kant op ontwikkelt.’ En daarmee bestuur ik de stroom, al vult het zichzelf verder in. Ik kan ‘ja’ of ‘nee’ zeggen tegen wat zich aandient. Ik kan me verzetten of ik kan meebewegen. Als ik er nog niet helemaal van overtuigd ben of iets wel of niet lukt, kan ik me richten op ‘meer vertrouwen’ en dat ‘bestellen’. Zoveel keus hebben we! En wie of wat mij dan die keuzes laat zien, mij daarvan bewust maakt? Doet dat ertoe? Is dat niet het Leven zelf? ‘Het’? De ziel wellicht, het Goddelijke in ons, de Waarheid, God? Dat onbenoembare, waardoor wij bestuurd worden, geïnspireerd worden, beademd worden, de adem zelf?
Het is maar net hoe je het wil noemen, maar er is in elk geval geen enkele reden om niet je eigen verantwoordelijkheid te nemen voor de keuzes die je maakt.

 

Uit: EERHERSTEL ~ Een nieuw begin (hfst 5)

Een Zienswijze…

EERHERSTEL is niet zomaar een boek, maar ook een zienswijze. Ik laat zien hoe alles uiteindelijk over jezelf gaat en hoe we alleen door de vertaalslag naar onszelf te maken iets kunnen veranderen in onze wereld. Hoe we alleen door in onszelf op onderzoek uit te gaan kunnen komen tot vrede en oplossingen. Ik toon aan hoe alles een spiegel is van onze eigen beleving. Willen we iets veranderen aan het beeld dat we in de spiegel zien, zullen we ons eigen idee ergens over moeten bijstellen. Dat onderzoek kan confronterend zijn, maar ik durf wel te zeggen dat ik een manier gevonden heb om het makkelijk te maken en dat helpt anderen om het voor zichzelf ook makkelijker te maken. Kort samengevat: Het waarnemen op zich is al genoeg om het transformatieproces in gang te zetten. Er hoeft niet geoordeeld te worden, dat scheelt 😉 en… misschien wel het allerbelangrijkste: Al die verschijningsvormen (bang, boos, gefrustreerd, enz..) zijn maar tijdelijke vormen, het is niet wie we echt zijn. Die wetenschap helpt en maakt het hele proces een stuk makkelijker. Hoe dat precies zit en werkt, dàt lees je in het boek.

Het is misschien niet zo’n comfortabele boodschap om aan de man te brengen in een wereld, waarin men geneigd is elkaar te beschuldigen en te veroordelen. Zelfs de al zeer bewuste mens is nog vaak geneigd anderen te betichten van onbewustheid, onbegrip of te slapen en wakker te moeten worden. Nietwaar? Maar wat zegt dat over onze eigen waarneming? Alles en iedereen laat ons delen van onszelf zien. Daarom zijn we ook nog lang niet klaar als we dit principe kennen. Weten is niet genoeg. Juist dan hebben we een hoop te doen. En bij te dragen. Want alles wat wij in onszelf weten op te lossen, heeft een enorm effect op het totale veld van bewustzijn. Door iets te veroordelen en af te wijzen, houden we het in stand en dragen we helemaal niks bij. Onze eigen zienswijze is bepalend voor wat we zien!

Dit is dus simpelweg een boodschap die ik niet kon verkondigen zonder eerst zelf aan de slag te gaan en mijn eigen ‘werk’ te doen. Mijn verhaal zou niets waard zijn als ik niet bij mezelf begon en dus zelf het voorbeeld gaf. Want hoe kan je spreken over vrede in de wereld als je niet eerst die vrede in jezelf weet te vinden?

Ik geef als het ware een kijkje achter de schermen door aan de hand van allerlei concrete voorbeelden ‘het proces’ onder woorden te brengen, omdat dat nu eenmaal een talent is wat ik heb ontvangen. Zoals iedereen zijn eigen talent heeft, een geschenk om iets mee te doen. Een Goddelijk geschenk wat we veel te vaak maar laten liggen en niet durven te tonen aan de buitenwereld. Wie zijn wij om zo’n geschenk niet te eren en te waarderen? Het leven nodigt ons voortdurend uit om tevoorschijn te komen, te durven zijn wie we werkelijk zijn. Waarom zouden we ons dan nog verstoppen en ons laten weerhouden door allerlei angsten en onzekerheden? Die zijn er om overwonnen te worden. Om doorheen te kijken.

EERHERSTEL dus, eerherstel van het Goddelijke in onszelf. Pas als we dat in onszelf erkennen, kunnen we het ook in de ander herkennen: It takes One to see One. En daarmee nodigen we het ook uit in de ander, moedigen we het aan, we kunnen onszelf herkennen in de ander, we hoeven niet meer bang te zijn voor elkaar als we weten, voelen en begrijpen dat er Eenheid schuilgaat achter al die verschillende verschijningsvormen, die ook allemaal heel nuttig zijn, juist om dat te ontdekken. Door die enorme diversiteit die we waarnemen, omdat iedereen uniek is, kunnen we juist onszelf leren kennen. Er is geen groter feest dan dat!

Als je je hierin herkent, wat dus een feestje betekent, nodig ik je uit om mee te doen, allereerst voor jezelf. Op welke manier je maar wilt, op je eigen manier, met jouw talent. Het is een keuze, een beslissing die je kunt nemen. Je intentie telt en gaat aan het werk voor je.

Zoals Eckhart Tolle zegt:  “All it takes is a simple choice, a simple decision: no matter what happens, I will create no more pain for myself. I will create no more problems.”

Als mijn boek daarbij behulpzaam kan zijn, fijn! Het boek is echter ook bedoeld voor mensen die nog helemaal geen kennis hebben gemaakt met deze (spiegel-)zienswijze en daar inmiddels misschien wel aan toe zijn omdat ze steeds tegen hetzelfde aanlopen, hun eigen kracht en mogelijkheden nog niet kennen, maar wel aanvoelen dat er meer is, meer mogelijk is en dat het ook anders kan. Misschien niet voor de nog al te sterk oordelende mens, want die zal wellicht al op de eerste pagina afhaken 😉 – hoewel ik mijn best heb gedaan het zo concreet en toegankelijk mogelijk te maken voor iedereen. Het neemt je makkelijk mee en het gaat al voor je aan het werk terwijl je het leest. Wie eenmaal kennis heeft genomen van deze ‘omgekeerde beweging’ in onze eigen waarneming, kan niet meer terug. Die zal zich op de momenten dat het nodig is afvragen: Wat laat dit mij zien? Wat vertelt me dit over mijzelf? En als dat dan onder ogen is gezien, kan het transformeren. Zo bouwen we aan de nieuwe wereld. Zelf en samen.

Hier vind je het boek ‘EERHERSTEL, een nieuw begin’ .

 

Vrijheid is leven zonder angst

Voor wie hem nog niet in z’n mailbox ontvangen heeft, maar wel wil ontvangen, stuur even een mail, dan stuur ik je de nieuwsbrief over het boek Eerherstel, een nieuw begin.

Ik zal je zeggen, het voelt een beetje dubbel, maar het hoort er natuurlijk bij om als je een boek geschreven hebt, het ook te laten weten aan ‘de wereld’. Het zal z’n weg wel vinden, daar ga ik vanuit, maar het gaat natuurlijk niet helemaal vanzelf. Het vraagt weer nieuwe stappen. Hoe presenteer je het, hoe breng je het onder de aandacht en bij wie?

Daarin loop ik opnieuw tegen uitdagingen op, want – zoals ik al eerder schreef – je hebt enerzijds de neiging om je ‘kindje’ te beschermen, anderzijds wil je ‘m aan de wereld tonen en z’n bestaan luid en duidelijk verkondigen. Enerzijds stap je zelf even opzij, anderzijds stap je er juist vol in.

Het blijft een heel gestoei hier op de achtergrond met ‘mezelf’. Want enerzijds gaat het helemaal niet om mij persoonlijk, maar het gaat wel over authenticiteit. Het gaat wel over tevoorschijn durven komen. Jezelf mogen zijn, geen angst meer hebben om te zijn wie je bent, te zeggen wat je te zeggen hebt, je niet de mond meer laten snoeren of ‘klein’ laten maken, jezelf ‘klein’ houden of je koest houden, aanpassen en maar braaf meedoen en volhouden, terwijl je liever iets anders zou zeggen of doen of in elk geval vrij zou willen zijn.

Vrijheid is leven zonder angst. En die angst, die zit in onszelf. Die zit daar opgeslagen zonder dat we hem goed in beeld hebben, die is erin gepompt of door omstandigheden erin geslopen. Als we boos zijn, zijn we dan niet vooral boos op onszelf? Omdat we onszelf met die angst hebben ingelaten? En die angst ons leven laten regeren?

We kunnen onze woede wel richten op ‘het systeem’ of op anderen, op vroeger, op de regering, op de banken, de machthebbers, de grote bedrijven, de vervuilers en de belastingontduikers, de bazen, die hun macht misbruiken en op weet ik welke anderen in ons leven, die wij zoveel macht geven of hebben gegeven, maar zit het in the end niet allemaal in onszelf? Dat we dat hebben laten gebeuren? Dat we ons klein hebben laten krijgen, dat we ons zo hebben laten overrulen, beïnvloeden en hebben laten intimideren?

Het geldt voor alles, dat je de vertaalslag kunt maken naar jezelf. Men doet dat meestal niet graag, omdat ‘men’ zich dan al snel bekritiseerd, aangevallen of ‘niet goed genoeg’ voelt, maar dat is niet waar het over gaat. Dat is namelijk weer diezelfde mind, die dat zo beoordeeld. En die daar bang voor is. Het gaat niet om oordelen, het gaat er niet om dat we het persoonlijk nemen, het gaat alleen maar om het mechanisme, actie-reactie, dat we doorzien hoe het werkt. Dat is van belang, omdat we onszelf dan kunnen bevrijden van al die oude ballast.

Ik leg – in het boek aan de hand van allerlei voorbeelden uit het dagelijks leven – de verbinding met de macht buiten onszelf en in onszelf, de macht die we onze eigen ‘mind’ geven. Want uiteindelijk worden we door onze eigen ‘mind’ geterroriseerd. Die is het die voortdurend vanuit angst ‘denkt’ en handelt en zich verdedigt, die tegen ons zegt: nee, niet doen, pas op, dit is niet goed en dat is niet goed, onze ‘eigen’ mind is voortdurend aan het oordelen, afkeuren, afwijzen, bekritiseren en inkaderen. Over onszelf en over anderen. We bedenken zelf wat anderen wel niet zullen denken, hoe anderen zullen oordelen,wat anderen vinden enz… maar dat zijn wel onze eigen gedachten. Helaas ook nog in staat zichzelf waar te maken, want we nodigen uit wat we verwachten. Iets anders zien we niet en beperken we dus als we ons daarvan niet bewust zijn.

Toch is die ‘mind’ helemaal niet wie wij zijn, dat is niet ons ware zelf, dat is meer een vat waarin allerlei meningen, overtuigingen en (voor)oordelen opgeslagen liggen en die we dagelijks veel te veel ‘stem’ geven, veel teveel macht geven. We pikken allerlei ideeën op, vinden van alles, moeten van alles, geloven van alles, we zijn nooit goed genoeg en het is ook nooit goed genoeg. We zitten als het ware gevangen in ons eigen web van repeterende gedachten, die ons enorm kunnen beperken.

Het is een hele struggle om die mind onder controle te krijgen en hem de baas te worden. Je cijfert hem niet zomaar weg, het helpt echt niet om hem te gaan bevechten. Het enige wat werkt is je realiseren dat het niet is wie je bent en ‘hem’ zien als een instrument dat door jou wordt bestuurt. En dan het stuur stevig in handen nemen en houden. Jij bepaalt waar die ‘mind’ met jou heengaat. Niet andersom.

Omdat de wereld zoals je hem beleeft en waarneemt een weerslag is van jouw innerlijke overtuigingen, kan het geen kwaad die eens onder de loep te nemen. Waar loop je steeds opnieuw tegen aan? Wat vertelt je dat? Is het niet een heerlijk vooruitzicht dat je dat nu niet meer met die buitenwereld hoeft uit te vechten, maar in jezelf allemaal kan oplossen? Voel je je in de steek gelaten? Dan heb je jezelf in de steek gelaten. Ik laat je in dit boek zien hoe eenvoudig je dat oplost. Het is maar een kleine stap, maar wel een met grote gevolgen. Dat maakt je leven een stuk makkelijker.

Dus… dat is dus mijn betoog…. dat alles in wezen over jezelf gaat en dat je dus alles heel makkelijk in jezelf weer kunt rechtzetten. Okee, je zal even moeten weten hoe, je hebt een beetje lef nodig om die confrontatie met ‘jezelf’ aan te gaan, maar ik help je enorm ondertussen door je te vertellen wie je echt bent en wie je niet bent. We verslaan de ‘terrorist’ in onszelf. Dat gun ik iedereen. Die bevrijding. Bovendien worden we dan leuker, vriendelijker en liefdevoller voor elkaar. We zetten de deur open in plaats van dat we hem angstvallig gesloten houden en onszelf afschermen.

En daarom gaat dit boek dus over mijzelf, ik kon er niet omheen, want het is mijn verhaal. Alles wat ik vertel is mijn verhaal natuurlijk. En jij zal er vervolgens je eigen verhaal van maken. Mijn mind vond het kennelijk nodig om dit nog even uit te leggen. Want die mind – die ik onder controle moest zien te krijgen op dit punt – was mij aan het betichten van exhibitionisme en vroeg zich af of hier geen ‘ego’ in het spel was. Maar ik zeg ‘hem’ nu: Het is ego om jezelf te verstoppen, om niet duidelijk te durven zijn, om je in te houden en om niet te durven zijn wie je bent, om je eigen waarheid niet te leven.

“It’s more important for you to live your destiny than for you to hide from anything. Living your destiny is all that is being asked of you, it is the reason you are here. Sometimes we call it Divine Purpose. It is the gifts that you give to the world, simple gifts, beautiful gifts, powerful gifts.” (Divine Mother)

Hier vind je mijn ‘gift to the world’!

De innerlijke stroom

Ik ben een heel tevreden mens. Ik word ‘s morgens wakker met ideeën, nieuw inspiratie, met letterlijke teksten, soms met goeie boektitels, soms hoor ik iemand iets zeggen – dan droom ik nog een beetje en word me iets verteld, dan moet ik opletten en het goed onthouden… ik oefen mezelf in het goed onthouden en op een gegeven moment spring ik mijn bed uit en ga het opschrijven allemaal, voor ik het vergeet.

Er zijn ook tijden geweest dat ik wakker werd met gedachten aan allerlei zaken, waar ik ontevreden over was. Dit is het verschil: ik volg mijn eigen innerlijke stroom nu. En dan kunnen er – in de loop van de dag – nog steeds wel eens van die ondermijnende gedachten langs komen, zoals: ‘Hoe ga je daarvan leven? Hoe los je dit of dat op? Hoe ga je dat betalen? Hoe bereik je je publiek? Hoe zou ‘men’ het vinden?’ en meer van dat soort praktische vragen, maar zoals gezegd, dat zijn ondermijnende gedachten, tenzij ik ze net zo creatief benader als alle andere vragen die ik heb en had, dan komen de antwoorden vanzelf wel. Zorgen maken werkt averechts.

Gisteren las ik ‘toevallig’ een openbaar dagboek van iemand die een roman schrijft en die had het over gezwoeg. Dat het soms uren duurt voordat er een zin geschreven is. Over dat het een gevecht is met jezelf. Ik was verbaasd. Dat is het schrijven niet voor mij, het gaat vanzelf. Bepaalde onderwerpen soms misschien, die je kunnen confronteren met jezelf en willen dat je ergens doorheen breekt, maar het schrijven zelf niet. ‘Zwoegen’ is altijd je hoofd, je eigen gedachten, die zich ermee gaan bemoeien, twijfel gaan zaaien, problemen gaan maken. Echt. Niet alleen met schrijven, ook in het ‘gewone’ leven. We zouden eens uit ons slachtofferschap moeten stappen, vond ik gisteren, naar aanleiding van een aantal voorbeelden. Maar daarvoor zullen we dan eerst moeten erkennen dat we ons als slachtoffer opstellen met al die ‘verhalen’ van de mind, die we geloven. En dat doen de meesten niet. Toen ontdekte ik dat het juist onze gedachten zijn, die altijd die slachtoffermentaliteit aannemen. Het is een karaktereigenschap van gedachten. Let maar eens op! Waar klagen ze over? Waar zijn ze ontevreden over? Ze zoeken altijd wat, nietwaar? Daarom moeten we ze vooral de baas blijven. Want, wij zijn dat niet, die gedachten. Wij zijn niet degene die we denken te zijn. We zijn niet al die verhalen die we onszelf vertellen. Je maakt het jezelf veel gemakkelijker als je dat inziet.

Vlak voor ik ging slapen, zag ik gisteravond nog een documentaire over Leonard Cohen in zijn jonge jaren, op tournee. Hij heeft me ergens van bevrijd! Want hij zei dit:

“Hoe groot mijn publiek is maakt niet uit, ik zing toch wel. Ik wil namelijk zingen.” 

That’s it. That’s the spirit. Dat is de kracht. Laat het niet afhangen van anderen of van omstandigheden of laat je eigen gedachten, ideeën en overtuigingen je vooral niet weerhouden te doen wat jij wil doen, nee, wat er door jou heen gedaan wil worden, gezongen, geschreven, geschilderd, geboetseerd, wat dan ook.

Dat kwam diegene in mijn halve droom vanmorgen ook vertellen: “Waarom zou ik iets anders doen dan wat ik van binnenuit opgedragen krijg? Ik gehoorzaam, omdat ik het zelf niet beter weet.”

“Ik kan je de baas zijn.”

Soms maakt een misverstand heel veel duidelijk. Als je er niet teveel van ondersteboven raakt en het los kan zien van je persoonlijke rol in het ‘spel’, zie je de kern van het verhaal. Zo kan je zelfs iets helpen oplossen in het totaalveld van het gezamenlijke bewustzijn.

Er was iemand, een man (dat is wel interessant in dit verband) die iets wat ik kennelijk gezegd had, had opgevat als “Ik kan je de baas zijn.” Gelukkig liet hij me dat weten. Anders was het een heel eigen leven gaan leiden wellicht. Met alle gevolgen van dien. Zoals dat wel vaker gebeurt in het leven….

“Huh? Wanneer heb ik dat gezegd? Wat zei ik dan? Waar ging het over?” Ik had geen idee. Per ongeluk had ik een snaar geraakt, maar ik was me er niet van bewust en bovendien: Ik wil helemaal niemand de baas zijn, dat kan nooit de intentie van mijn woorden zijn geweest. Ik wil wel mijn eigen baas zijn, dat is iets heel anders. En dat wens ik zelfs iedereen toe, dat ie z’n eigen baas is.

Na wat heen en weer gesteggel werd me duidelijk op welk moment dat was gebeurd. Dat diegene het zo had opgevat, dat ging over hem, dat was zijn gevoeligheid. Iets voor hemzelf om naar te kijken en te doorzien. Maar wel zeer interessant! Want…

Wat was nu het geval, hij wilde mijn Chinese dierenriemteken weten, om te kunnen inschatten welk dier ik was en of dat een dier was wat hem doorzag. Zoiets. Want er was ooit een vrouw geweest, die de enige was die dwars door hem heen keek. Zoiets dus. Ik vond dat niet zo interessant, ik vond het ook niet van belang om daarvoor mijn geboortedatum te noemen, want ik ben niet zo bezig met leeftijd, hou er niet van om in hokjes geplaatst te worden en bovendien geloof ik dat als we ons teveel aantrekken van allerlei sterrenbeelden en voorspellingen, kosmische weerberichten of karaktereigenschappen die we zouden moeten hebben vanwege de dierenriem of wat dan ook voor een systeem, dat zichzelf gaat waarmaken en belangrijker nog: Ik vind dat we zelf onze eigen verantwoordelijkheid moeten nemen en die niet moeten uitbesteden. Ik zie veel te veel afhankelijkheid van zulke zaken en het is al snel een excuus om te zeggen “ja, mijn sterren staan nu eenmaal zo…” alsof je zelf niks te vertellen heb. Niet dat er niet van alles in de lucht kan hangen, maar daar zijn we altijd nog wel zelf bij en we hebben veel meer invloed op alles, zelfs op het klimaat en de vrede in de wereld, dan we denken. Kortom, zoals je misschien allang begrijpt: Ik ben groot voorstander van het ontdekken van onze eigen kracht en mogelijkheden. Dus ik weet niet meer precies wat ik heb geantwoord, maar ik deed in elk geval niet mee aan deze poging mij in te kaderen. (Of mij de baas te zijn misschien? 😉 )

Als ik ergens dwars doorheen kijk, dan is dat omdat ik door de verschijningsvorm heen kijk, niet onder de indruk ben van uiterlijk vertoon, probeer te ontdekken waar het echt over gaat en wie iemand echt is, wat vaak schuilgaat achter bepaald gedrag. Dat is – voor alle duidelijkheid – geen manier om ‘macht’ te hebben over een ander, dat is meer een vorm van het ego niet teveel aandacht geven en me daar in elk geval niet door laten intimideren. Zo ga ik ook met mijn eigen ego om overigens, het is maar een vorm en het is fijn als ‘hij’ meewerkt, soms heeft-ie daar geen zin in, dan is-ie lastig en dan ben ik Zelf degene die ‘hem’ zal moeten doorzien.
Niet iets om bang voor te zijn voor anderen, want ik zie alleen maar iets mooiers en het meest waardevolle van je als ik zie wie je echt bent. Je hebt er meer aan dat ik daarmee communiceer dan met je ‘identiteit’ als …. vul maar in.

Ineens werd me iets helder. Want waarom werd ‘de vrouw’, laten we zeggen Eva, op een gegeven moment op vrij hardhandige wijze ondergeschikt gemaakt aan ‘de man’, laten we zeggen Adam? De oorspronkelijke Eva was ‘te sterk’ voor Adam, zij werd het paradijs uitgebonjourd. Een ‘nieuwe’ Eva werd tevoorschijn getoverd uit zijn rib… ondergeschikt, gehoorzaam, bedeesd en braaf. Ik noem dat voor het gemak de ‘halve Eva’, niet in haar volledige kracht, alleen een deel van haar mag aanwezig zijn en wordt gewaardeerd. Ze mag vooral niet te sterk zijn en haar ware kracht tonen.

Er was – ooit – angst voor de macht van de vrouw. Het patriarchale tijdperk kenmerkt zich door onderdrukking van het vrouwelijke, maar meer dan dat. Macht willen hebben over anderen. Controle willen hebben. Overrulen. Het ego werd ‘de baas’. Onderdrukking van vrouwen en ‘het vrouwelijke’ – ook in onszelf, in iedereen – is al eeuwenlang aan de orde, het is vergelijkbaar met ‘de mind’ die onze eigen ingevingen, intuïtie, ons gevoel en ons enthousiasme kan onderdrukken.

Zou dat niet de wortel zijn? De oeroude angst van ‘de man’ in het algemeen, dat een vrouw hem de baas is? Betekent dat niet dat hij in wezen bang is voor zijn eigen gevoel? Zijn eigen gevoelige kant? Als zo’n prominente en machtige filmproducent een vrouw intimideert en onderdrukt, zal dat goed zijn voor zijn ego, maar is hij daarmee niet keihard zijn eigen gevoelskant aan het ontkennen en ondermijnen? Wat we een ander aandoen doen we ook onszelf aan. We zijn allemaal zowel dader als slachtoffer in het hele spel. Daar gaat het niet eens om, om dat beschuldigen, waar het volgens mij om gaat is dat we dit ontdekken in onszelf: Wat is de angst, waarvoor? We stappen allemaal wel eens ergens ‘met geweld’ overheen, over dat wat gevoeld wil worden bijvoorbeeld… De Liefde. Daar zijn we bang voor. De echte Eva was daar niet bang voor, dat was niet zozeer haar macht, maar haar KRACHT!

EERHERSTEL VOOR EVA! (Ken je die documentaire al? )
EERHERSTEL voor de Eva in onszelf: Een nieuw begin!

PS: na deze constatering was de ‘kwestie’ opgelost en… kan die zich nu ook oplossen in het veld….! Vooral als jullie ook meedoen met het rechtzetten van dit soort misverstanden 🙂