Tagarchief: vrije keuze

Je bent je eigen autoriteit

Je hebt vast wel eens gehoord van de ‘cursus in wonderen’. Ik zie zo nu en dan berichten hierover in een FB-groep. Het grappige is eigenlijk dat het niet zoveel uitmaakt welke groep het is – de Mooji groep, de Eckhart Tolle groep of deze en er zijn er nog wel meer – de ‘verhalen’ zijn min of meer hetzelfde. En dan verwijst men in de ene groep naar wat Mooji zegt, in de andere naar de cursus of naar Eckhart Tolle. En dan zijn er weer mensen die vinden dat je zelf moet nadenken en niet klakkeloos ‘de meester’ volgen. Ik zag dat Stine Jensen een boek heeft geschreven over Goeroes. Dat gaat daar ook over.

“Een goede goeroe verwijst je terug naar jezelf,” zei White Bull. (Hij schrijft hier nog meer over in het boek ‘Er is niets wonderbaarlijks aan een wonder.’

“Het Leven zelf is je goeroe,” zeg ik in mijn boek ‘Eerherstel, een nieuw begin‘ en dat is wat ik vervolgens uitwerk en laat zien. Eigenlijk is iedereen op je pad je goeroe en elke gebeurtenis, groot of klein, heeft je iets te leren. De mensen die je het het moeilijkst maken, zijn je grootste leermeesters…

Natuurlijk kan je op weg naar ‘het Licht’ wel gebruik maken van de wijsheid van anderen, van boeken en channelingen, meditaties en dergelijke. Er zijn vele wegen naar de top – maar het pad zal je toch echt zelf ‘moeten’ lopen. Als je dat wilt, want… we hebben vrije wil als mens en dat is niet voor niets!

Daarom klopt het voor mijn gevoel niet als je je onderwerpt aan een stroming, richting of goeroe die zegt wat je moet doen. Gaat het Leven er niet net om dat je dat zelf ontdekt? Is dat niet precies de leerschool? Vaak zit daar het ‘onderwerpen’ van het ego achter en ja, natuurlijk, daar gaat het om: Dat je ontdekt dat je dat ego niet bent, de vorm niet bent, je gedachten niet bent. Maar hoe kan je weten hoe koffie smaakt als je het nooit hebt geproefd? Je kunt het niet voor een ander ‘proeven’…  Een ander kan het niet voor jou doen.

Vanuit vrije wil kies je ervoor om je Ware Zelf te ontdekken of niet. Om rond te blijven dolen in ‘het donker’ of op te stijgen naar het Licht. Dat gebeurt alleen op je eigen verzoek, als je er klaar voor bent en als je er ‘Ja’ tegen zegt. Dat is mijn ervaring. Wel is er hulp, het Licht roept je altijd. Het Licht IN jezelf, je Ware Zelf. Dat is het Licht. Maar er zijn vele leermeesters die je daar naartoe kunnen verwijzen en daar is helemaal niks mis mee. Tenzij je er afhankelijk van bent, dan zal je – naar mijn idee – die top niet bereiken. Pas als je vrij bent. Want in the end gaat het om Vrijheid, zelfbevrijding. Bevrijd van elke illusie dat er iets buiten jezelf werkelijk bestaat….

Ik weet dat er ook mensen zijn die in een tempel in India gaan zitten om zich te laten klaarstomen voor verlichting. Ja, dat kan… Waarschijnlijk werkt het zo dat je door de kracht en de hoge trillingen zelf ook lostrilt en ‘opstijgt’ als het ware… Natuurlijk heeft liefdevolle energie kracht en invloed. Altijd. Het in het gezelschap van een meester verkeren kan heel prettig zijn, als een warm bad… Net zoals het mediteren in een groep de kracht enorm kan versterken.

‘Waar 2 of meer bijeenkomen in mijn naam, daar ben ik ook,’ zei Jezus. Zijn teksten zijn stuk voor stuk interessant en leerzaam. Hij was en is een leermeester en een voorbeeld. Betekent dat dan niet dat we het altijd samen moeten doen? Ik weet het niet… Elk ander mens is je leermeester en we leren van elkaar. Als we alleen op een eiland zouden wonen zouden we verpieteren, mensen hebben elkaar wel nodig. Maar we zijn allen een en als je dat ontdekt… kan je jezelf tegenkomen in elk ander. En dan herken je jezelf ook in een vlinder, een bloem of zelfs een wesp…

Nu komt het interessante: Als je iets buiten jezelf waarneemt, kan je het alleen in jezelf veranderen. Stuur het meer Liefde… bijvoorbeeld. Laat je oordelen achterwege. Oordelen is niet verbindend, maar plaatst een wig tussen jou en dat wat je waarneemt, bijvoorbeeld een ander.

You don’t have to work by trying to manipulate the outer world. A crisis can be managed by you by working on your inner world, by working with me, Divine Mother.

Zoals je weet, ik heb een aantal favoriete ‘leermeesters’ in de onzichtbare wereld. Zoals Divine Mother. Hoe zit dat dan? Ik zie het als samenwerking. We zijn EEN. En als ik dan soms even verdwaald raak in mijn ‘kleine’ werkelijkheid, gevangen raak in de structuren van de mind, de fuik van al die ‘verhalen’ inzwem… dan roep ik graag de hulp in van de Divine. Het voordeel is dat ik weet dat het niet klopt, dat het anders kan en dat het een kwestie is van loslaten, loslaten… alleen als je heel hard probeert los te laten, lukt het juist niet. Op zulke momenten heb je het nodig om van een afstandje naar jezelf te kijken en het waar te nemen, het te zien en het liefst ook er om te lachen.

Elk probleem maken we zelf… en juist door ermee bezig te blijven en er de aandacht op te vestigen, blijft het. het wordt steeds ingewikkelder. Er is maar een manier om het op te lossen: Binnendoor… Daarom: Een goeie leermeester verwijst je terug naar jezelf. Het kan niet kloppen dat je afhankelijk bent van iets buiten jezelf. Je kunt iets buiten jezelf ook niet veranderen. Alleen in jezelf.

Divine Mother zegt het zo:

You are a human being with free will, and you can make choices. The animals and even the earth do not have the same contract with God that humans have — the free will contract. You can make choices. When you choose to follow the Truth in your heart, you will be supported. But we cannot choose for you. You are the authority in your life.

Wie in zichzelf gelooft, gelooft ook in het Goddelijke

“Dat wat niet meer bij je past, laat jou vanzelf wel los,” schreef ik laatst aan iemand. Zo werkt dat. Het gaat vanzelf. Het regelt zichzelf. Behalve… je raadt het al zeker? Als wij er zelf koste wat het kost aan vast houden, het vast willen houden, bij ons willen houden, hebben, bezitten, bang voor zijn om het los te laten, enz.. enz…

Mooi voorbeeldje van de ‘menselijke bemoeienis’ waarmee we het onszelf lastig maken. Je zou ook kunnen denken: “We zien wel hoe het zich ontwikkelt.” Of: “Ik vertrouw er op dat alles goed is.” Of: “Alles komt/gebeurt/is altijd op het juiste moment.” Of, die heb je misschien ook wel eens gehoord: “Alles wat er gebeurt dient mijn ‘hoogste’ goed. Alles is zich aan het regelen voor mij.”

Zo gaat het. Je kunt het je misschien niet voorstellen als je geen vertrouwen hebt in het universum, het Goddelijke, de kosmos, het grote geheel, dat een enorme intelligentie IS en onvoorstelbaar nauwkeurig te werk gaat… Je kunt het je niet voorstellen als je nog bent ingebed in de Angst en die Angst je gedachten bepaalt en je houding en je dus ook beperkt. Met name in het geloven in jezelf.

Wie in zichzelf gelooft, gelooft ook in het Goddelijke, de kosmos, de universele krachten, het oneindig grote geheel, waar we deel van uitmaken. “Je bent gewoon een stukje kwantisch veld,” grapte ik na afloop van de channeling door Inge in dit filmpje, vorige week opgenomen:

Ik vroeg me dus af of alles al van tevoren bepaald is en welke invloed we er dan zelf nog op uit kunnen oefenen. Er was namelijk ‘iets’ wat zij al had voorzien, ruim een jaar geleden – waar ik vorig jaar dus al vrolijk naar uitkeek 😉 – maar al vrij snel weer naast me neergelegd hebt, misschien wel een beetje teleurgesteld? – wat nu opeens wel verscheen. Hoe zit dat?

Nu weet ik het. Alles heeft met jezelf te maken. Met Nu. Met je eigen gevoel. Alles. Het is een spel, een geweldig ingenieus en intelligent en interessant spel zelfs! Door zo’n invalshoek – bekijk het eens als een groot quantumveld, waar je deel van uitmaakt, waarin je verbonden bent met alles…  – ga je opeens toch heel anders kijken naar jezelf en je eigen leven en allerlei ‘zaken’ waar je je normaal gesproken mee bezig houdt, druk over maakt, boos over maakt, bang voor bent, mee in gevecht bent, over oordeelt en jezelf schuldig over voelt of slachtoffer wellicht.

Als je nu eens helemaal zonder oordelen kijkt naar alles, dan zie je hoe vanzelfsprekend alles ‘beweegt‘. Alles beweegt. Zelfs als jij denkt slil te staan of niet in beweging te zijn of te kunnen komen. Zelfs dan roep je allerlei situaties naar je toe, trek je zelf de deur dicht voor nieuwe mogelijkheden die zich aandienen en misschien al op de stoep staan, opgestapeld voor de deur tot jij eens zover bent om die deur open te doen…

Alles heeft alleen maar met onszelf te maken. Staan we het onszelf toe om te bewegen? Om te ontvangen? Om te genieten? Om te groeien? Om lol te hebben? Om VRIJ te zijn en VRIJ te bewegen?

Trek je vooral niets aan van degenen die je proberen te weerhouden, je waarschuwen, veroordelen, terug in je hok proberen te krijgen: Pas je aan! Gedraag je! Hou je mond. Stel je niet aan. Doe normaal. Wat denk je wel niet? enz…

Of zijn die ‘anderen’ misschien ook een deel van/in je eigen mind dat je angst en schuldgevoelens aanpraat, bezwaren aandraagt, je tegen probeert te houden en vooral klein?

Het maakt niet uit, allebei. Alles is energie. Het ene beperkt, het andere bevrijdt. Er zijn twee bewegingen: Verruiming of verdichting. Donker en Licht? Angst en Liefde!

Jij bepaalt, jij kiest. Nu. Elk moment. 

EERHERSTEL ~ Een Nieuw Begin

 

Een stukje uit het boek

Zijn we een willoos object in het geheel of hebben we een vrije wil? Ik weet dat we vrije keuze hebben, omdat ik zelf heel goed weet wanneer ik bepaalde keuzes maak. Ik kan me slachtoffer voelen (als willoos object), maar ik kan ook de keuze maken daar uit te stappen. Ik kan kiezen om mijn aandacht ergens anders op te richten. Ik kan andere gedachten kiezen. Ik kan er ook voor kiezen te zeggen ‘ik weet niet hoe, maar dit wil ik niet meer en dat wil ik wel. Ik wil dat het zich die kant op ontwikkelt.’ En daarmee bestuur ik de stroom, al vult het zichzelf verder in. Ik kan ‘ja’ of ‘nee’ zeggen tegen wat zich aandient. Ik kan me verzetten of ik kan meebewegen. Als ik er nog niet helemaal van overtuigd ben of iets wel of niet lukt, kan ik me richten op ‘meer vertrouwen’ en dat ‘bestellen’. Zoveel keus hebben we! En wie of wat mij dan die keuzes laat zien, mij daarvan bewust maakt? Doet dat ertoe? Is dat niet het Leven zelf? ‘Het’? De ziel wellicht, het Goddelijke in ons, de Waarheid, God? Dat onbenoembare, waardoor wij bestuurd worden, geïnspireerd worden, beademd worden, de adem zelf?
Het is maar net hoe je het wil noemen, maar er is in elk geval geen enkele reden om niet je eigen verantwoordelijkheid te nemen voor de keuzes die je maakt.

 

Uit: EERHERSTEL ~ Een nieuw begin (hfst 5)