Tagarchief: vrijheid

Wie in zichzelf gelooft, gelooft ook in het Goddelijke

“Dat wat niet meer bij je past, laat jou vanzelf wel los,” schreef ik laatst aan iemand. Zo werkt dat. Het gaat vanzelf. Het regelt zichzelf. Behalve… je raadt het al zeker? Als wij er zelf koste wat het kost aan vast houden, het vast willen houden, bij ons willen houden, hebben, bezitten, bang voor zijn om het los te laten, enz.. enz…

Mooi voorbeeldje van de ‘menselijke bemoeienis’ waarmee we het onszelf lastig maken. Je zou ook kunnen denken: “We zien wel hoe het zich ontwikkelt.” Of: “Ik vertrouw er op dat alles goed is.” Of: “Alles komt/gebeurt/is altijd op het juiste moment.” Of, die heb je misschien ook wel eens gehoord: “Alles wat er gebeurt dient mijn ‘hoogste’ goed. Alles is zich aan het regelen voor mij.”

Zo gaat het. Je kunt het je misschien niet voorstellen als je geen vertrouwen hebt in het universum, het Goddelijke, de kosmos, het grote geheel, dat een enorme intelligentie IS en onvoorstelbaar nauwkeurig te werk gaat… Je kunt het je niet voorstellen als je nog bent ingebed in de Angst en die Angst je gedachten bepaalt en je houding en je dus ook beperkt. Met name in het geloven in jezelf.

Wie in zichzelf gelooft, gelooft ook in het Goddelijke, de kosmos, de universele krachten, het oneindig grote geheel, waar we deel van uitmaken. “Je bent gewoon een stukje kwantisch veld,” grapte ik na afloop van de channeling door Inge in dit filmpje, vorige week opgenomen:

Ik vroeg me dus af of alles al van tevoren bepaald is en welke invloed we er dan zelf nog op uit kunnen oefenen. Er was namelijk ‘iets’ wat zij al had voorzien, ruim een jaar geleden – waar ik vorig jaar dus al vrolijk naar uitkeek 😉 – maar al vrij snel weer naast me neergelegd hebt, misschien wel een beetje teleurgesteld? – wat nu opeens wel verscheen. Hoe zit dat?

Nu weet ik het. Alles heeft met jezelf te maken. Met Nu. Met je eigen gevoel. Alles. Het is een spel, een geweldig ingenieus en intelligent en interessant spel zelfs! Door zo’n invalshoek – bekijk het eens als een groot quantumveld, waar je deel van uitmaakt, waarin je verbonden bent met alles…  – ga je opeens toch heel anders kijken naar jezelf en je eigen leven en allerlei ‘zaken’ waar je je normaal gesproken mee bezig houdt, druk over maakt, boos over maakt, bang voor bent, mee in gevecht bent, over oordeelt en jezelf schuldig over voelt of slachtoffer wellicht.

Als je nu eens helemaal zonder oordelen kijkt naar alles, dan zie je hoe vanzelfsprekend alles ‘beweegt‘. Alles beweegt. Zelfs als jij denkt slil te staan of niet in beweging te zijn of te kunnen komen. Zelfs dan roep je allerlei situaties naar je toe, trek je zelf de deur dicht voor nieuwe mogelijkheden die zich aandienen en misschien al op de stoep staan, opgestapeld voor de deur tot jij eens zover bent om die deur open te doen…

Alles heeft alleen maar met onszelf te maken. Staan we het onszelf toe om te bewegen? Om te ontvangen? Om te genieten? Om te groeien? Om lol te hebben? Om VRIJ te zijn en VRIJ te bewegen?

Trek je vooral niets aan van degenen die je proberen te weerhouden, je waarschuwen, veroordelen, terug in je hok proberen te krijgen: Pas je aan! Gedraag je! Hou je mond. Stel je niet aan. Doe normaal. Wat denk je wel niet? enz…

Of zijn die ‘anderen’ misschien ook een deel van/in je eigen mind dat je angst en schuldgevoelens aanpraat, bezwaren aandraagt, je tegen probeert te houden en vooral klein?

Het maakt niet uit, allebei. Alles is energie. Het ene beperkt, het andere bevrijdt. Er zijn twee bewegingen: Verruiming of verdichting. Donker en Licht? Angst en Liefde!

Jij bepaalt, jij kiest. Nu. Elk moment. 

EERHERSTEL ~ Een Nieuw Begin

 

Spiegelservice

Regelmatig krijg ik vragen, kwesties, zaken waar mensen zelf niet uitkomen, waar ze in verstrikt zitten en graag helderheid in wensen. Vaak ken ik deze mensen niet eens. Soms wel. Wat wel apart is, is dat het heel vaak gaat over relaties. Die leveren ons als mens natuurlijk ook het meeste ‘drama’ en uitdaging op. Het hele idee van en over relaties – alle overtuigingen en aannames van hoe het zou moeten zijn – zijn per definitie al stof tot ‘groei’ natuurlijk. En daar zijn relaties – naar mijn idee – ook voor bedoeld: Groei.

De afhankelijkheid, het jezelf wegcijferen, je moeten aanpassen of aan de wensen van een ander tegemoet moeten komen… Het idee dat je zonder de ander niet gelukkig bent, niet gelukkig zou kunnen zijn of niet ‘compleet’ of ‘heel’ als mens. Wat een waanzin is dat eigenlijk! Wie heeft dat ooit bedacht?

Ik kan er wel een boek over schrijven… al die verhalen die ik ken, gehoord heb, beleefd heb, gezien heb en meegemaakt heb. Maar eigenlijk heb ik dat al gedaan. Eerherstel gaat ook over relaties, over hoe alles een spiegel is.

“Het gaat altijd over jezelf,” zeg ik dan. Alles gaat over jezelf. Dat is vaak niet zo makkelijk om dat in te zien, zeker niet als je verwikkeld zit in allerlei toestanden met een ander, die zeer levensecht zijn en je diep raken. Toch zijn we allemaal spiegels voor elkaar en projecteren we van alles op elkaar. Dus dat wat je ziet, waardeert en bewondert, maar ook dat wat je ergert en waar je last van hebt, vertelt je iets over jezelf. Je komt alleen maar delen van jezelf tegen. Het is dè kunst om dat te zien. En als je het ziet, kan het oplossen, is mijn ervaring. ‘Wil je het zien?’ is dan natuurlijk vraag nummer 1. Want het lijkt vaak makkelijker om een ander de schuld te geven. Het is veel makkelijker om van alles te vinden en te beoordelen en te wijzen naar anderen. Om er verhalen van te maken en om je gelijk te krijgen. Toch lost dat allemaal niks op. Je hebt er niks aan.

Afijn, wat dus wel apart is, is dat men met zulke verhalen en soms drama’s bij mij terecht komt. Alsof ik de expert ben. Ik heb nogal vrijzinnige denkbeelden. Daarom juist misschien…? Ik heb natuurlijk wel enige ervaring met diverse vormen van relaties. In mijn beeld groei je vanzelf naar steeds meer vrijheid toe, is het ook vooral de bedoeling dat je jezelf kunt blijven ontwikkelen en ontplooien, de ruimte krijgt en geeft en neemt en groeit… Soms groeit men verschillende kanten op, dat kan en hoeft op zich helemaal geen drama te zijn. Ook het idee dat je maar van 1 andere persoon zou kunnen houden, vind ik nogal beperkt. Waarom zou je niet van iedereen kunnen houden? Om het nog maar niet te hebben over het ‘bezitten’ van een ander. ‘Jij bent van mij.’ ‘Ik ben van jou.’ Ja ja, je hoort het mensen echt wel eens zeggen… Niemand is het bezit van een ander!

Waar het vaak – zo niet altijd – ‘mis’ gaat, is bij het vasthouden. Het vasthouden aan bepaalde denkbeelden, aan elkaar, zus en zo zou het ‘moeten’ zijn… vasthouden aan je standpunten, vasthouden aan je verwachtingen, aan je oorspronkelijke idee en dan ‘moet’ die ander daar aan voldoen. Dat knelt en werkt averechts.

Het allerbelangrijkste is dat je het met jezelf goed kunt vinden, dat je naar jezelf kijkt, luistert en jezelf kunt waarnemen. Vaak projecteren mensen hun onvrede op een ander. Dat is te makkelijk. Kijk naar jezelf. Lukt dat niet, dan heb je even een spiegel nodig!

Speciaal daarvoor heb ik een ‘spiegelservice‘ in het leven geroepen. Waar het ook over gaat, je kunt mij vragen om met je mee te kijken in de spiegel. Dan stem ik me samen met jou af op het ‘verhaal’ en help je te ontwarren wat ‘van jou’ is en wat van de ander. Waar het echt over gaat of waar je eigen mind het allemaal veel te ingewikkeld en dramatisch maakt. Geloof me: Alles is eenvoudiger dan je denkt! 🙂

Vrijheid is leven zonder angst

Voor wie hem nog niet in z’n mailbox ontvangen heeft, maar wel wil ontvangen, stuur even een mail, dan stuur ik je de nieuwsbrief over het boek Eerherstel, een nieuw begin.

Ik zal je zeggen, het voelt een beetje dubbel, maar het hoort er natuurlijk bij om als je een boek geschreven hebt, het ook te laten weten aan ‘de wereld’. Het zal z’n weg wel vinden, daar ga ik vanuit, maar het gaat natuurlijk niet helemaal vanzelf. Het vraagt weer nieuwe stappen. Hoe presenteer je het, hoe breng je het onder de aandacht en bij wie?

Daarin loop ik opnieuw tegen uitdagingen op, want – zoals ik al eerder schreef – je hebt enerzijds de neiging om je ‘kindje’ te beschermen, anderzijds wil je ‘m aan de wereld tonen en z’n bestaan luid en duidelijk verkondigen. Enerzijds stap je zelf even opzij, anderzijds stap je er juist vol in.

Het blijft een heel gestoei hier op de achtergrond met ‘mezelf’. Want enerzijds gaat het helemaal niet om mij persoonlijk, maar het gaat wel over authenticiteit. Het gaat wel over tevoorschijn durven komen. Jezelf mogen zijn, geen angst meer hebben om te zijn wie je bent, te zeggen wat je te zeggen hebt, je niet de mond meer laten snoeren of ‘klein’ laten maken, jezelf ‘klein’ houden of je koest houden, aanpassen en maar braaf meedoen en volhouden, terwijl je liever iets anders zou zeggen of doen of in elk geval vrij zou willen zijn.

Vrijheid is leven zonder angst. En die angst, die zit in onszelf. Die zit daar opgeslagen zonder dat we hem goed in beeld hebben, die is erin gepompt of door omstandigheden erin geslopen. Als we boos zijn, zijn we dan niet vooral boos op onszelf? Omdat we onszelf met die angst hebben ingelaten? En die angst ons leven laten regeren?

We kunnen onze woede wel richten op ‘het systeem’ of op anderen, op vroeger, op de regering, op de banken, de machthebbers, de grote bedrijven, de vervuilers en de belastingontduikers, de bazen, die hun macht misbruiken en op weet ik welke anderen in ons leven, die wij zoveel macht geven of hebben gegeven, maar zit het in the end niet allemaal in onszelf? Dat we dat hebben laten gebeuren? Dat we ons klein hebben laten krijgen, dat we ons zo hebben laten overrulen, beïnvloeden en hebben laten intimideren?

Het geldt voor alles, dat je de vertaalslag kunt maken naar jezelf. Men doet dat meestal niet graag, omdat ‘men’ zich dan al snel bekritiseerd, aangevallen of ‘niet goed genoeg’ voelt, maar dat is niet waar het over gaat. Dat is namelijk weer diezelfde mind, die dat zo beoordeeld. En die daar bang voor is. Het gaat niet om oordelen, het gaat er niet om dat we het persoonlijk nemen, het gaat alleen maar om het mechanisme, actie-reactie, dat we doorzien hoe het werkt. Dat is van belang, omdat we onszelf dan kunnen bevrijden van al die oude ballast.

Ik leg – in het boek aan de hand van allerlei voorbeelden uit het dagelijks leven – de verbinding met de macht buiten onszelf en in onszelf, de macht die we onze eigen ‘mind’ geven. Want uiteindelijk worden we door onze eigen ‘mind’ geterroriseerd. Die is het die voortdurend vanuit angst ‘denkt’ en handelt en zich verdedigt, die tegen ons zegt: nee, niet doen, pas op, dit is niet goed en dat is niet goed, onze ‘eigen’ mind is voortdurend aan het oordelen, afkeuren, afwijzen, bekritiseren en inkaderen. Over onszelf en over anderen. We bedenken zelf wat anderen wel niet zullen denken, hoe anderen zullen oordelen,wat anderen vinden enz… maar dat zijn wel onze eigen gedachten. Helaas ook nog in staat zichzelf waar te maken, want we nodigen uit wat we verwachten. Iets anders zien we niet en beperken we dus als we ons daarvan niet bewust zijn.

Toch is die ‘mind’ helemaal niet wie wij zijn, dat is niet ons ware zelf, dat is meer een vat waarin allerlei meningen, overtuigingen en (voor)oordelen opgeslagen liggen en die we dagelijks veel te veel ‘stem’ geven, veel teveel macht geven. We pikken allerlei ideeën op, vinden van alles, moeten van alles, geloven van alles, we zijn nooit goed genoeg en het is ook nooit goed genoeg. We zitten als het ware gevangen in ons eigen web van repeterende gedachten, die ons enorm kunnen beperken.

Het is een hele struggle om die mind onder controle te krijgen en hem de baas te worden. Je cijfert hem niet zomaar weg, het helpt echt niet om hem te gaan bevechten. Het enige wat werkt is je realiseren dat het niet is wie je bent en ‘hem’ zien als een instrument dat door jou wordt bestuurt. En dan het stuur stevig in handen nemen en houden. Jij bepaalt waar die ‘mind’ met jou heengaat. Niet andersom.

Omdat de wereld zoals je hem beleeft en waarneemt een weerslag is van jouw innerlijke overtuigingen, kan het geen kwaad die eens onder de loep te nemen. Waar loop je steeds opnieuw tegen aan? Wat vertelt je dat? Is het niet een heerlijk vooruitzicht dat je dat nu niet meer met die buitenwereld hoeft uit te vechten, maar in jezelf allemaal kan oplossen? Voel je je in de steek gelaten? Dan heb je jezelf in de steek gelaten. Ik laat je in dit boek zien hoe eenvoudig je dat oplost. Het is maar een kleine stap, maar wel een met grote gevolgen. Dat maakt je leven een stuk makkelijker.

Dus… dat is dus mijn betoog…. dat alles in wezen over jezelf gaat en dat je dus alles heel makkelijk in jezelf weer kunt rechtzetten. Okee, je zal even moeten weten hoe, je hebt een beetje lef nodig om die confrontatie met ‘jezelf’ aan te gaan, maar ik help je enorm ondertussen door je te vertellen wie je echt bent en wie je niet bent. We verslaan de ‘terrorist’ in onszelf. Dat gun ik iedereen. Die bevrijding. Bovendien worden we dan leuker, vriendelijker en liefdevoller voor elkaar. We zetten de deur open in plaats van dat we hem angstvallig gesloten houden en onszelf afschermen.

En daarom gaat dit boek dus over mijzelf, ik kon er niet omheen, want het is mijn verhaal. Alles wat ik vertel is mijn verhaal natuurlijk. En jij zal er vervolgens je eigen verhaal van maken. Mijn mind vond het kennelijk nodig om dit nog even uit te leggen. Want die mind – die ik onder controle moest zien te krijgen op dit punt – was mij aan het betichten van exhibitionisme en vroeg zich af of hier geen ‘ego’ in het spel was. Maar ik zeg ‘hem’ nu: Het is ego om jezelf te verstoppen, om niet duidelijk te durven zijn, om je in te houden en om niet te durven zijn wie je bent, om je eigen waarheid niet te leven.

“It’s more important for you to live your destiny than for you to hide from anything. Living your destiny is all that is being asked of you, it is the reason you are here. Sometimes we call it Divine Purpose. It is the gifts that you give to the world, simple gifts, beautiful gifts, powerful gifts.” (Divine Mother)

Hier vind je mijn ‘gift to the world’!