Categorie archieven: Eerherstel

Eerherstel, Herschrijven

Dwars door je angsten heen!

‘Alles werkt andersom.’ Jullie, lezers van mijn Bespiegelingen, weten dat allang, want daar heb ik het wel vaker over. Toch is ‘weten’ nog wel iets heel anders dan in de praktijk weten toe te passen, dat weten jullie waarschijnlijk ook wel. Aan de hand van allerlei situaties en belevenissen in mijn eigen leven laat ik zien hoe het werkt in mijn boek, ik ga er ter plekke mee aan de slag, je ziet het proces achter de schermen. Want, daarom schrijf ik ook over mezelf en noem ik mijn eigen voorbeelden, ik heb geen recht van spreken, vind ik, als ik het niet eerst zelf doe. Het is eerlijker om zelf ‘met de billen bloot’ te gaan en je deelgenoot te maken van wat ik zelf door schade en schande geleerd en ontdekt heb, dan om je vanuit een arrogante positie te vertellen hoe jij het zou moeten doen. Als de hele wereld je spiegel is, zoals ik betoog, dan is het logisch dat ik je mijn verhaal vertel en deelgenoot maak van wat ik in mijn spiegel aangetroffen heb. Dan kan ik je meenemen in het schoonvegen van die spiegel, waardoor ook jouw spiegel schoongeveegd wordt, want… op het moment dat je mijn boek leest, ben ik jouw spiegel en jij die van mij! Bof jij effe 😉

Hier in deze Bespiegelingen lees je doorgaans al van alles wat hierop aansluit. Natuurlijk klinkt ook hier mijn visie al door. Ook hier maak ik je regelmatig deelgenoot van mijn bevindingen, ontdekkingen, verwondering, ontsteltenis soms, grote en kleine inzichten die voorbij komen, alledaagse voorbeelden en belevenissen. Ja. Wat is het verschil met wat ik in het boek schrijf dan? Dat zal ik je vertellen: In dit boek zit logica, komt alles samen, er ontstaan verbanden, die ik zelf eerder nog niet had gezien, er komen teksten tevoorschijn, die ik niet ‘bedacht’ heb, maar antwoord geven op cruciale vragen en de samenhang in het geheel is mijn eigen verhaal. Allerlei persoonlijke ‘ontboezemingen’, die ik nooit hier in deze openbare Bespiegelingen zou schrijven. Misschien omdat dat een proces is wat je met jezelf aangaat. Wat bezielt een mens om dat dan te delen met de wereld? Tja… dat heb ik mezelf ook afgevraagd natuurlijk.

Omdat het voorbeelden zijn, die een universeel verhaal vertellen en het heel toegankelijk en begrijpelijk maken. Misschien zal niet iedereen zich er in herkennen, maar ik schat in dat iedereen in zijn/haar eigen leven van alles heeft meegemaakt wat hem of haar aan het twijfelen heeft gebracht, uit zijn/haar kracht geslagen hebben, het zelfvertrouwen en het vertrouwen in de wereld heeft aangetast en naar mijn idee zoekt iedereen een weg, z’n eigen weg. Op deze manier kan ik laten zien hoe je eigen leven die weg is, je onderweg precies toont wat je lessen zijn, andere mensen spiegelen je delen van jezelf die gezien willen worden, gebeurtenissen die je raken, vertellen je welke delen van jezelf aandacht nodig hebben. Ik laat je zien hoe het werkt met dat ‘andersom’.

Daarom pak ik dit nu ook ‘andersom’ aan. Het boek is er, het is geschreven, het is al vormgegeven, het kan gedrukt worden. Maar het wil eerst ‘gedragen’ worden. Als ik het ‘de wereld’ in wil hebben, zal ik er bekendheid aan moeten geven, het moeten durven lanceren, er zelf in moeten geloven, durven geloven dat het een waardevolle bijdrage is, dat het transformerend werkt voor wie het leest, dat het de wereld kan helpen, meer vrede zal opleveren, problemen zal oplossen, meer begrip voor elkaar en onszelf zal brengen, een brug zal slaan tussen verschillende werelden (de spirituele en de journalistieke bijvoorbeeld, maar ook de westerse en de moslimwereld bijvoorbeeld, de oude en de nieuwe wereld), het kan patronen doorbreken, oud zeer oplossen, het schopt een beetje tegen heilige huisjes, maar brengt verloren gegane heilige zaken juist weer aan het licht.

Terwijl ik ermee bezig was, stuitte ik steeds op een ondermijnende ’tegenkracht’, namelijk: ‘Mag het wel?’ Mag je je uitspreken, mag je deze waarheid verkondigen, mag je jezelf zijn, mag je die vrijheid nemen…. Tot ik hem ‘ving’, die ondermijnende ‘kracht’, die vond dat dat allemaal niet mocht. De terrorist in onszelf, heb ik hem genoemd. En ik heb hem, ergens halverwege het traject, verslagen.

Mag je jezelf zijn? Mag je je eigen waarheid spreken en leven?Je zult jezelf er eerst toestemming voor moeten geven, want we zijn onze eigen grootste bangmaker en dus ondermijnende factor.

Ga dwars door je angsten heen. Kijk ze aan en laat ze niet over je regeren. Dat proces met jezelf aangaan terwijl je schrijft, is al heel wat. Zeer verhelderend en bevrijdend, ook als je er als lezer in meegesleurd wordt en onvermijdelijk jezelf ook tegen komt. Je helpt – als je het leest en mee beleeft – bovendien ook mee met het ‘bevrijden’ op universeel niveau. Toen nog niemand iets gelezen had, bespeurde ik al effecten van wat ik had geschreven in de wereld om me heen. Wij creëren en zetten energie in beweging. Het doel is natuurlijk om alles weer naar het level van ‘vrede’ te brengen. Van dualiteit naar Eenheid.  Daarin komen alle verhalen uiteindelijk weer samen.

En nu de volgende fase dus, want ‘door je angsten heengaan’ op papier is nog tot daar aan toe, maar om dat boek dan ‘in de wereld’ te gaan zetten vraagt nog veel meer lef. Die opdracht heb ik mezelf nu gegeven, want ik bespeurde opnieuw wat terughoudendheid bij mezelf. Zoals ‘ik wil alleen dat mensen het lezen die het kunnen begrijpen en waarderen.’ Waarop ik mijzelf nu corrigeer: “Ja, hallo, maar heb je daarvoor dit boek geschreven? Als mensen het allemaal al weten en begrijpen, zou het niet nodig zijn!”

We kunnen elkaar hierin versterken, ik hoop anderen hiermee ook te versterken en ik hoop dat jullie me ook willen helpen daarbij. Als ik zo’n 200 bestellingen heb, kan ik het laten drukken. Ik zal binnenkort een nieuwsbrief maken, (je kunt je inschrijven voor de nieuwsbrief), je hier op de hoogte houden, misschien alvast wat prikkelende stukjes uit het boek delen, artikelen schrijven, maar ik zou het geweldig vinden als jij – omdat je er achter staat en niet ‘zomaar’ – ook deze informatie zou willen delen en verspreiden. ‘Van onderaf’….  ofwel ‘van binnenuit’…. zo werkt het in de nieuwe wereld. Je plant een zaadje, geeft het water, liefdevolle aandacht, het groeit, komt tevoorschijn en groeit verder…. gaat bloeien, verspreidt weer zaadjes…. die allemaal weer kunnen gaan groeien….

Dankjewel alvast voor de belangstelling, je bijdrage, je inspanning, je support of je nieuwsgierigheid 😉

Op het EERHERSTEL! Eerherstel van wie we zijn, van de Moeder Aarde, onze eigen kracht, onze talenten, onze Goddelijkheid, ons creatievermogen, het Leven en de Liefde (want dat is de ware kracht uiteindelijk).

Hier kan je het boek alvast bestellen: EERHERSTEL – Een nieuw begin

Eerherstel

Zet een stap opzij

Laat ik eerst even de eerste mensen bedanken die het boek al besteld hebben: Thank you very much!

Alles begint met een eerste stap, de volgende stap wijst zichzelf… van het een komt het ander, onderweg kan je bijsturen, verfijnen, soms een beetje de koers wijzigen, maar vooraf is je intentie duidelijk. Dat is de motor, die de boel draaiende houdt. Je bent ergens naartoe op weg!

Een van de ‘geheimen’ is dat het niet eens om het doel gaat, maar om de weg. Als je pas tevreden bent als je je doel hebt behaald, zal je never nooit tevreden zijn. Je kunt beter onderweg alvast genieten, je kunt beter de weg zelf liefhebben, jezelf, je werk, je publiek, je product, je dienst, wat het ook is… je bent zelf degene die alles waarde geeft!

Het heeft geen enkele zin om met tegenzin ergens mee aan de slag te gaan. Want… wat produceer je dan? Vanuit frustratie creëer je meer frustratie. Vanuit ontevredenheid meer om ontevreden over te zijn. Vanuit blijdschap en plezier meer om je in te verheugen.

Hoe meer je opruimt aan zorgen, hoe makkelijker alles gaat. Daarom is het ook zaak om opruiming te houden in ons eigen verleden. Bepaalde ideeën die zich vastgezet hebben, bepaalde overtuigingen, verhalen die we onszelf maar blijven vertellen… Vertel jezelf eens een ander verhaal en je leven verandert.

Waar het ook over gaat, of je nu een boek schrijft, een restaurant runt, een bijzonder product aan de man wil brengen of een bepaalde dienst aanbiedt, alles valt of staat met je eigen beleving, verwachting, gevoel, vertrouwen en openheid. Het hangt van jezelf af, niet van anderen, niet van je omgeving.

Zolang je het idee hebt dat je een strijd te voeren hebt met ‘de wereld’, met je publiek, je gasten of je omgeving, ben je nog in strijd met jezelf. Dat helpt je niet. Je versterkt daarmee juist de tegenwerking, de tegenstand, de tegenkracht. Twijfel en negatieve ideeën over jezelf kun je onbewust projecteren buiten jezelf, dat geeft je misschien een excuus, waar je tijdelijk jezelf mee zoet kan houden – of misschien wel heel lang – maar wat schiet je ermee op?

We zouden onszelf niet zo af hoeven te keuren en te bekritiseren. Dat is waar we last van hebben. We zoeken naar oorzaken buiten onszelf, redenen, zaken die anders zouden moeten, anderen die anders zouden moeten reageren of handelen of zijn, maar wat nu als we eens helemaal niets hoeven te beoordelen? Ook onszelf niet? Als we ons oordeel eens gewoon los zouden laten. Wat dan? Wouw, wat een ruimte komt er dan opeens beschikbaar.

Ruimte voor het leven om te stromen, ruimte voor de Liefde om het over te nemen. Zet een stap opzij en laat het toe, want… wij zijn het niet, ‘het’ stroomt door ons heen. Sta het vooral niet in de weg met al je oordelen. Laat het toe. Laat het lekker stromen…

EERHERSTEL Bestellen? Dat kan! 🙂

HIER….

 

Eerherstel, Herschrijven

Als we niet meer bang zijn, verdwijnt dat waar we bang voor zijn vanzelf.

Voor de liefhebbers, nog een stukje uit m’n nieuwe boek (in wording):

Juist die ‘onzichtbare factor’ is essentieel. Hoe je het ook noemen wil, het Goddelijke, de kosmos, engelen, meesters, voorouders of andere hulptroepen, je eigen ziel, die verbonden en één is met het Goddelijke, Hogere Zelf, of liever je ‘Ware Zelf’, waar je wel of niet in gelooft, dat maakt eigenlijk niet uit. Het is zoals jij het ervaart. Altijd. Dat is het mooie.
Hoe we het benoemen, dat is niet waar het om gaat, want om het te begrijpen geven we er woorden aan en maken we begrippen, waar we iets mee kunnen en als we niet oppassen ook regeltjes, wetten en verboden, we proberen iets te definiëren en een naam te geven, we willen het begrijpen en zelfs onder controle krijgen. Alsof het ‘afgescheiden’ is, terwijl het juist om die Eenheid gaat. De Eenheid, de bron van alle mogelijkheden, waar wij mee verbonden zijn. Wij zijn het. We zijn zelf de Goddelijke energie, Liefde, in een vorm gegoten, meer dan wat we kunnen zien en zelfs begrijpen met onze menselijke mind. Dat kunnen we gaan ontdekken en ik moet zeggen, dat is geweldig, oneindig, wonderbaarlijk en soms zelfs beangstigend, maar dat is het alleen als je erover gaat nadenken. Het kan beangstigend zijn, omdat we het niet kunnen overzien, het is onbekend terrein, maar het is een vergissing dat het een ‘macht’ buiten onszelf is. Het is ook een vergissing dat het ‘Hoger’ is en dat we er aan overgeleverd zijn en maar moeten afwachten wat ons toebedeeld wordt. Zo ervaren mensen het vaak, als de ‘toorn van God’ bijvoorbeeld, zo is het lang geweest, dat mensen dachten dat ze gestraft werden of veroordeeld. Dat is waardoor we in die ‘afgescheidenheid’ terecht zijn gekomen, angst en afgescheidenheid hebben alles met elkaar te maken. Het veroorzaakt tweedeling. Althans, in onze beleving, want het is er niet echt. Logisch dat die afgescheidenheid angst teweeg brengt – er is dan opeens iets buiten jezelf wat ‘gevaarlijk’ is of bedreigend. Je ervaart het niet als deel van jezelf of als eenheid en dus denk je dat je er geen vat op hebt en er aan overgeleverd ben. Dat is waarom het doel is onszelf te leren kennen, de Eenheid te leren doorgronden. Als we niet meer bang zijn, verdwijnt dat waar we bang voor zijn vanzelf. Als we inzien dat we vanuit die angst onze eigen ‘vijand’ creëren, waar we bang voor zijn, dan weten we ook dat we vanuit liefde en vrede ‘vrienden’ kunnen creëren. Dan kunnen we inzien hoeveel krachtiger we zijn dan we dachten. Hoe we veel meer kunnen vertrouwen op het leven. Het leven is ons goedgezind, alleen is het wel aan ons om daarop te vertrouwen en ons dus over te geven aan het leven. Dat is een essentieel aspect van het leven.

Het is – voor jou – zoals je denkt dat het is. Dat wil nog niet zeggen dat je echt ‘gelijk’ hebt als je ergens bang voor bent, maar als je het ervaart als iets om bang voor te zijn, zal je daar bevestiging van krijgen. Als je daarentegen blindelings vertrouwt op het leven en ervan uitgaat dat het leven je steunt en alles je goedgezind is, dan ervaar je dat. Is dat niet geweldig? Als je eenmaal begint te ervaren dat het zo werkt, groeit je vertrouwen. Je voelt je gesteund, je wordt ook gesteund, maar het is jouw vertrouwen. Vertrouwen kan je niet afdwingen, het groeit (of het wordt aangetast), maar je kunt er wel voor kiezen. Je kunt de keuze maken dat je je meer door vertrouwen dan door angst wilt laten leiden. Dat is een intentie en intenties gaan ‘vanzelf’ hun werk doen. Het is mijn intentie om in volledig vertrouwen te leven. Pure overgave, hoewel dat misschien klinkt als overgave aan iets buiten jezelf, maar dat is het niet. Overgave aan het leven. Overgave aan dat wat is. Zonder verzet dus. Volledige acceptatie. Op die manier leef ik vanuit mijn Ware Zelf.