Wat we zien gebeuren in de wereld staat niet los van onszelf. De kunst is om naar onszelf te kijken en in onszelf te transformeren wat aan de orde is. Op een of andere manier lijkt ‘het karmische patroon van arrogantie’ nu sterk aan de orde te zijn, ik zie het overal opdoemen. Daarom heb ik de tekst van Michaël (gechanneld door Katarina Karanika) er nog eens bijgezocht. Hoe herkenbaar en toepasselijk wat ik daarin tegenkom. Arrogantie is zowel het gevoel van superioriteit als het idee dat mensen zielig zijn, het beter weten en denken dat je beter bent dan anderen bijvoorbeeld.

Er zijn zeven karmische patronen, die met het menselijk DNA op aarde zijn meegekomen. Karmische patronen zijn de sluiers van de dualiteit. We kunnen er nu voor kiezen die karmische patronen te transformeren, je bereidheid is genoeg. Het patroon word je getoond en je kunt ervoor kiezen het los te laten. Het is interessant om te lezen hoe Michaël het verband legt tussen wat er op de wereld gebeurt en hoe het in onszelf werkt. En wat wij zelf kunnen doen:

Michaël:

Arrogantie is het allereerste patroon dat zich heeft ontwikkeld nadat jullie het paradijs hebben verlaten. Dat patroon is ontstaan zodra er diversiteit op de planeet verscheen. Dat was het gevolg van het terugvallen in de derde dimensie, onwetendheid en dualiteit.

Een van de grootste expressies van arrogantie was het nazisme in Duitland. Onze broeder Adolf Hitler heeft jullie een spiegel voorgehouden om te laten zien wat de gevolgen van afgescheidenheid en arrogantie waren. Dat beeld heeft jullie afgeschrikt. Maar nog steeds bestaan op de planeet diverse haarden waar arrogantie in de vorm van racisme en discriminatie bloeit. Dat leidt tot geweld, oorlog en haat. Arrogantie is het gebrek aan inzicht dat alles wat Is gelijkwaardig is. De polariteiten die er zijn hoeven geen waardeoordelen te krijgen. Een mens kan een zwarte, een witte of een gele huid hebben. Dat hoeft niet te betekenen dat de ene soort beter of meer is dan de andere. Arrogantie is dualiteit in het diepste gebied van duisternis en onwetendheid.

Een andere subtiele vorm van arrogantie die bij het hogere bewustzijn veelvuldig voor komt is beter weten. In de veronderstelling dat andere mensen en andere culturen die afwijken van je eigen mening of cultuur, minder weten en dus minder ontwikkeld zijn voelen jullie je geroepen om je eigen kennis of je eigen cultuur aan anderen op te dringen of op te leggen. Dit natuurlijk uit onwetendheid en met alle beste bedoelingen. Dat heeft geleid tot een enorme explosie van de westerse cultuur, gestoeld op dualiteit en op macht, arrogantie en materiële welvaart. Door dit goed bedoelde arrogantiepatroon hebben jullie bijna alle oude beschavingen van de aardbodem laten verdwijnen. Daar waar mensen vroeger in eenheid met de natuur leefden, in onvoorwaardelijke liefde met zichzelf en hun medemens, floreert nu de westerse welvaart. Daar waar bossen en akkers waren, rijzen nu wolkenkrabbers op en doorkruisen autobanen het land. Dit alles vanuit de arrogantie dat jullie meenden het beter te weten dan een ander. De veronderstelling dat als je materiële welvaart kent je ook beter en gelukkiger bent dan je broeders en zusters die in het oerwoud leven en zich met vruchten en knollen, die moeder aarde hen ter beschikking stelt voeden, komt voort uit arrogantie en gebrek aan innerlijke ontwikkeling. Nog steeds gaan jullie met culturen die andere normen en waarden kennen op de oude wijze om.

Jullie, in de vierde dimensie, veroordelen deze extreme vormen van arrogantie maar helaas dragen ook jullie nog steeds arrogantiepatronen met je mee, die subtiel zijn en moeilijk te onderkennen. Medelijden bijvoorbeeld en helpen uit medelijden is een veel voorkomend arrogantiepatroon, waarover veel misvattingen zijn ontstaan.
Alle geïncarneerde Meesters waaronder ook onze broeder Jezus Christus, hebben zieken en behoeftigen geholpen. Dat hebben ze uit compassie en onvoorwaardelijke liefde gedaan. Jullie hebben hun leer niet goed begrepen en compassie verward met medelijden. Dat is ook de reden dat jullie medelijden hebben geïdealiseerd als een deugd en beschouwen als een gevoel afkomstig vanuit liefde. Deze misvatting speelt nog steeds een grote rol in jullie westerse cultuur. Neem bijvoorbeeld de culturen waar vrouwen geen deel uitmaken van het openbare leven. Jullie zijn van mening dat die vrouwen onderdrukt worden, dat ze geminacht worden en dat ze er onder lijden. Allemaal veronderstellingen, afkomstig uit het anders zijn en dus minder en slechter. Vervolgens voelen jullie je geroepen om die vrouwen te bevrijden. Vrouwenemancipatie wordt vaak door sociale druk opgelegd in plaats van dat vrouwen er zelf voor kiezen. Jullie zien iemand in een burka lopen en denken: Wat is dit erg voor die vrouw. Wat een onrecht. Dat is pas arrogantie. Is het nooit bij jullie opgekomen dat sommige vrouwen vrijwillig voor een kledingdracht kiezen en dat ze zich zeer gelukkig kunnen voelen zonder de verplichting om deel te nemen aan het sociaal/economisch leven?

Hoe kun je vrijheid aan iemand opleggen? Vrijheid komt van binnenuit en is niet altijd afhankelijk van externe omstandigheden. Is het ooit bij jullie opgekomen dat wat jullie onderdrukking noemen niet altijd door de onderdrukten als zodanig wordt ervaren?

Het gevolg van jullie goedbedoelde arrogantie is dat op jullie planeet in plaats van diversiteit geleidelijk aan maar één cultuur overheerst, namelijk de westerse cultuur, gestoeld op dualiteit, macht, concurrentie, winst en economische welvaart. De westerse cultuur breidt zich als een plaag steeds sneller uit en dreigt de planeet te vernietigen. De vraag is nu aan jullie: Zijn jullie bereid om iedereen die anders is in zijn of haar waarde te laten? Zijn jullie bereid om alleen te helpen wanneer jullie hulp gevraagd wordt in plaats van je geroepen te voelen iemand te helpen van wie je denkt dat hij hulp nodig heeft? Ben je bereid om je eigen vormen van arrogantie die heel subtiel aanwezig kunnen zijn bij jezelf te ontdekken en deze te leren beheersen?

Arrogantie belemmert je om voortdurend in de eenheid en de onvoorwaardelijke liefde te zijn. Heb je, in gesprek met een ander, jezelf wel eens betrapt met de gedachte: “Hij/zij heeft het helemaal mis. Zo gaat het echt fout. Ik moet hem/haar vertellen wat hij moet doen. Ik weet het”. Heb je jezelf er wel eens op betrapt dat je mensen, die niet spiritueel bezig zijn, veroordeelt of het jammer voor ze vindt of dat je ze onwetend vindt? Heb je jezelf er wel eens op betrapt dat je direct met adviezen klaar staat nog voordat je iets gevraagd is? Heb je jezelf er wel eens op betrapt dat je klaar staat met je mening, met de bedoeling iemand te sturen, omdat je denkt dat het beter voor hem of haar zou zijn? Hoe subtiel deze vormen van arrogantie ook zijn en hoe gemakkelijk ze uit je bewustzijn kunnen ontglippen, ze blijven toch een sluier vormen, dun weliswaar, tussen je hogere Zelf en je zelf.

Niemand is beter of slechter, meer of minder. De essentie van iedereen is dezelfde. Alleen de vorm is anders en de mate van spirituele groei verschillend. Wat naar buiten treedt is maar de vorm. De een manifesteert zich als machthebber, onderdrukker of agressor en de ander als slachtoffer en onderdrukte.

Maar gaat het om de vorm of de essentie? En waar dient de vorm dan wel voor? Alle vormen zijn manifestaties van het Goddelijke, net als het kwade een manifestatie van het Goddelijke is. Het verschil zit ‘m in hoeverre iemand in het donker of het Licht leeft. Bedenk dat zowel het donker als het Licht manifestaties van het Goddelijk Ene zijn. Zolang de derde dimensie actief is zal duister en Licht naast elkaar bestaan. Degenen die in het Licht zijn worden verondersteld om hun licht sterker te maken zodat het Licht het donker uiteindelijk kan verlichten. Maar het is onmogelijk om jouw Licht aan iemand op te dringen. Dat hoort niet bij de wet van onvoorwaardelijke liefde.

Respect en acceptatie gelden niet alleen voor wat je goed vindt, maar ook voor wat er in het donker leeft en wat jij verafschuwt. Respect en acceptatie voor de moordenaar en de verkrachter, want ook zij zijn manifestaties van het goddelijke. Dat is het leven in de derde dimensie, lieverds, en dat is God en God is leven. Je kunt de verkrachter in geen honderd jaar therapie veranderen. Maar door liefde en acceptatie te sturen maakt hij kans om naar het licht over te stappen.

Dat is wat jullie, voorlopers, wegbereiders, te doen staat. Zorg voor je eigen licht. Zorg dat je de karmische patronen leert beheersen. Zorg ervoor je eigen arrogantiepatroon te beheersen. Hoe sterker je licht wordt, hoe meer licht op de planeet komt, die het duister gaat verlichten. We houden onvoorwaardelijk van jullie broeders en zuster. We wensen dat jullie hetzelfde doen ten aanzien van je broeders en zusters op deze planeet. Ieder van jullie is een broeder en zuster van ons. Dus wat wij kunnen, kunnen jullie ook. We zeggen jullie: vraag en je zult ontvangen en we vragen jullie om hetzelfde met je medemens te doen. Luister naar de hulpkreten van je medemens en snel te hulp. Blijf met compassie en mededogen naar je broeders en zusters kijken, stuur hen je liefde en licht en wacht totdat je ze om hulp hoort vragen.

 

Opvallend vaak is deze bespiegeling  “Als we niet meer bang zijn, verdwijnt dat waar we bang voor zijn vanzelf” gelezen en gedeeld. Ook is er veel op gereageerd, door allerlei ‘nieuwe’ mensen. Dat is een interessant gegeven, want het was een passage uit mijn nieuwe boek. Een stimulans om door te gaan dus. Dank jullie wel.

Kennelijk was het ook een welkome boodschap. Eerder al schreef ik: “Laat je oordeel erover los en het verdwijnt.” Het geldt voor alles. Laat je probleem los en het verdwijnt. Laat los waar je je zorgen over maakt en het verdwijnt. Laat je frustraties los en het ze verdwijnen.

Wat er gebeurt is dat de energie waarmee je iets klem zet – door je eigen gedachten en je eigen gevoel – weer kan gaan bewegen.
Ieder mens heeft zo z’n eigen frustraties, maar juist omdat die frustraties in jou leven, worden ze keer op keer opnieuw bevestigd. Dan kan je een paar dingen doen: Anderen aanwijzen en de ‘schuld’ geven, jezelf verwijten maken en de ‘schuld’ geven, of je afvragen waar het werkelijk over gaat en hoe je het kan doorbreken.

Ergens in jou zit een teleurstelling en die werkt door. Hij zit al ingebakken als het ware, omdat het een dieper gevoel is. Wat is dat diepere gevoel? Je voelt je misschien niet gehoord, gezien, erkend of gewaardeerd. Wat betekent dat? Dat anderen je niet zien, horen, erkennen en waarderen? Dat lijkt misschien zo, zo vertoont het zich aan je. Dat is een spiegel. Je krijgt je eigen beleving teruggespiegeld.

Maar jij bent zelf degene die jezelf niet erkent, niet naar jezelf luistert, jezelf niet ziet of niet genoeg waardeert. Dan heb ik het over je Ware Zelf en de kunst is om goed onderscheid te maken tussen je ware zelf en je ego. Want het ego voelt zich altijd tekort gedaan, het ego heeft last van ontevredenheid, heeft altijd commentaar en kritiek en weet altijd alles beter. Het ego legt de schuld graag bij een ander, maar kan ook jouzelf het leven behoorlijk zuur maken. Eigenlijk wil hij altijd iets anders dan wat er nu is. Meer, beter, de beste zijn, aandacht, afleiding, noem maar op. Hij doet er alles aan om jou in je ‘comfort-zone’ te houden, dat lijkt een veilige positie. Maar zo comfortabel is dat niet, want daar komt ook de onvrede vandaan. In feite creëert hij z’n eigen onvrede continue. En daarom is hij niet ‘echt’. Hij houdt je alleen buiten het bereik van jezelf, op de manier die het beste werkt, want dat weet hij natuurlijk.

Just look at it. Zie het gebeuren. Op het moment dat je het ziet gebeuren, kan je ervoor kiezen het waar te nemen, maar je er niet door mee te laten sleuren. Neem jezelf waar. Dat is de kunst. Wie ben ‘jezelf’ dan? Degene die zichzelf kan waarnemen? Ja. Je ware zelf kan waarnemen. Die kan waarnemen welke rol je speelt, in welk spel je verwikkeld bent geraakt, wat je aan het doen bent. Probeer er eens om te lachen. Neem het wat minder serieus allemaal. Dat helpt.

Als je middenin je verhaal zit, is het moeilijk om dat zo te zien. Maar op dat moment kan je in elk geval bedenken dat je er dus even middenin zit. O, ik heb me laten vangen…. ik heb me laten meesleuren door een verhaal. Mijn eigen verhaal of dat van een ander. En dat voel ik nu. Wat vertelt het me?

Dat het tijd is om terug te keren naar je ‘Ware Zelf’. Je ware Zelf is nooit in onvrede. Dus alles wat niet goed voelt is niet ‘waar’. Pas op voor die verhalen. Jezelf erkennen is dus vooral niet je ego erkennen en gelijk geven. Kijk naar je Ware behoeften. Je Ware Zelf geeft je die allemaal, die voedt je met alles wat je nodig hebt. Daar waar je ego dat hooguit verhindert. Je ego – met alles dat ie denkt nodig te hebben – staat dus in de weg van alles wat je nodig hebt. Vandaar: Als je de angst loslaat, je oordelen, je zorgen, je frustraties… al die ego-eigenschappen, overigens allen gebaseerd op angst (want angst, afscheiding en ego gaan samen) dan ben je er. Dan is alles er. Dan kan alles zichzelf regelen.

In feite is het dus het erkennen van de egoloze jij, die je ook God kunt noemen. De verhouding met jezelf is je verhouding met God. De God in jou wil ontdekt worden, erkend worden, gewaardeerd worden, vertrouwd worden en geëerd worden. Dat betekent: Het ego op de knieën… buig voor jezelf. Maar dan wel je Ware Zelf.

 

 

 

“It is easier for a camel to go through the eye of a needle than for a rich man to enter the kingdom of God...”(Het is makkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te gaan dan voor een rijk man om het Koninkrijk Gods binnen te gaan).

White Bull haalt graag teksten van Jezus aan in zijn ’teachings’, zo ook deze. Maak je vrij van al je gehechtheden, illusies… Wat maakt het zo moeilijk? De mind… Al die verhalen die we onszelf vertellen. Iets nieuws wat ik deze keer hoorde in het interview met White Bull was dat hij zei: ‘Geef vooral geen naam aan het gevoel, dat in je opkomt.’ Dat betekent niet dat je een gevoel niet ‘mag’ voelen, neem het waar en ervaar het en laat het. Er een naam aan geven is er al een verhaal van maken. En dat roept vervolgens allerlei herinneringen op  (O ja, dat was vroeger zus en zo) en hup, daar heb je die hele energetische lading er weer bijgehaald en zo zit je er weer middenin. Ergens een naam aan geven is dus een heel verhaal maken en daardoor blijft het verhaal in stand. Een illusie. Al die verhalen zijn illusies. We zijn gehecht aan onze verhalen, nee, het ego is gehecht aan die verhalen. ‘Zie je wel, daar heb je het weer,’ zegt het ego en voelt zich per definitie slachtoffer van de omstandigheden en van anderen. Zelfs al weet je inmiddels dat het je ego zelf is dat zo’n gevoel in stand houdt, dus ook het verhaal in stand houdt en juist daardoor zal het zich blijven herhalen.

Kun je een gevoel puur ervaren zoals het is? Erkennen, zonder er een verhaal van te maken? O, nu voel ik dit. Ga eens helemaal in dat gevoel zitten. Puur ervaren. Zonder verhaal dus, zonder het zo nodig aan anderen te moeten vertellen, zonder jezelf er een heel verhaal over te vertellen. Gewoon verder niks. Binnen de kortste keren is het weg. Je duikt er in en het lost op. De rest is…. resistance, verzet. Verzet tegen het gevoel, je wilt het niet ervaren, dus maak je er een verhaal van, waardoor je er uit schiet. Dat is een automatisme.

Bijvoorbeeld: iets voelt heel ongemakkelijk. In plaats van dat te ervaren, daarover heel eerlijk te zijn naar jezelf, want dat is het – als je het puur laat zijn zoals het is -, gaan we ons meteen afvragen: waarom voelt het ongemakkelijk, wat vind ik hiervan? Wat kunnen we daaraan doen, hoe kunnen we dat terugkoppelen, hoe ga ik daar op reageren, ofwel: Hoe kan ik dat veranderen? Dat is verzet tegen wat is. En wat als je het nu eens waarneemt zonder enig oordeel, zonder verhaal? O, dit voelt ongemakkelijk. En je voelt het. Probeer het maar eens, het verdwijnt meteen als het gevoeld is, erkend en niet opzij geschoven. Klaar. Geen verhaal meer. Opgelost.
Zo kun je ook je verzet waarnemen. “Geef je verzet tegen je verzet op,” zegt Eckhart Tolle, ook een mooie. Dan neem je waar dat je je verzet tegen dat gevoel dat ongemakkelijk is bijvoorbeeld.

Iets wat ons triggert heeft de neiging ons bezig te houden, onze mind bezig te houden. De mind maakt overuren om het te begrijpen, te verklaren, volgende keer te voorkomen, te beoordelen, wiens schuld is het? Wat heb ik verkeerd gedaan? Hoe kan ik het anders doen? Allemaal verhalen….

We zijn ook geneigd om mee te duiken in de verhalen van anderen. Iemand deelt met ons bijvoorbeeld z’n gevoel ergens over en tja… dat is al snel een verhaal. Wij kunnen ons daardoor geraakt voelen omdat het ook ons verhaal is, het dus iets in onszelf triggert, de spiegel of misschien omdat we graag belangrijk willen zijn voor die ander en hem of haar graag willen helpen. Maar wat we dan per ongeluk doen is het drama bevestigen, we gaan meedoen met dat hele verhaal. Mensen maken zichzelf kleiner met al die verhalen en dat heeft een andere reden volgens mij: Ze zijn bang voor zichzelf, voor de echte zelf die overblijft zonder al die verhalen. We zijn gehecht aan onze verhalen. We hebben excuses nodig waarom we niet in onze kracht stappen, gewoon zijn wie we zijn. Die verhalen kunnen wel eens veiligheid bieden, zo kunnen we lekker in ons hoekje blijven zitten en vanuit ons hoekje een beetje mokken in plaats van opstaan in onze eigen kracht. Zijn wie we zijn.

Ik denk dat het voor iedereen van belang is een creatieve uitlaatklep te hebben. Vanuit de bron in ons, vanuit onze ziel dat te laten stromen wat wil stromen. Of dat nou muziek is, kunst, schilderwerk, tekenwerk, schrijven, boetseren, dansen of zingen, dat maakt niet uit. Van binnenuit wil er door jou heen gecreëerd worden, geleefd worden, geuit worden wat er in jou leeft. “Het” wil stromen.

Zelf heb ik gemerkt hoe die ‘saboteur’ werkt. Ik ben lekker bezig, niks aan de hand, aan het schrijven, schilderen of wat dan ook, spelen met de cats, wandelen in de natuur, sporten, het kan van alles zijn en er is niks aan de hand, de tijd bestaat ook niet, het voelt goed, perfect, geeft voldoening en kracht. Totdat… de mind zich ermee gaat bemoeien! Dat zijn dus momenten om in de gaten te houden. Dat is het verzet. De mind vindt het bijvoorbeeld nooit goed genoeg, vindt dat we iets anders moeten gaan doen, heeft commentaar en oordelen, enz… Zo ben je weg uit het moment van beleven. De mind is nooit in het NU. Want de mind maakt verhalen. Nou zijn die verhalen op zich niet zo erg, je kunt namelijk ook leuke verhalen maken… maar neem ze waar! En zie dat het allemaal maar verhalen zijn. That’s it.

Dat koninkrijk bevindt zich in het NU. Daar ben je als je lekker bezig bent, als het stroomt, als je je vrij voelt en ook vrij bent (van de kritische en oordelende mind). Er is helemaal niks goed of fout, het is gewoon en het is goed, het hoeft niet beoordeeld te worden. In de Kindom of Heaven is de mind niet te vinden, hij heeft daar geen toegang. Hij staat langs de kant te roepen met z’n commentaar, aandacht te trekken met z’n geklaag en verzint listen om je af te leiden. Maar trek je daar niks van aan. En vergis je niet, het is niet wie jij bent. Laat je niet misleiden. Treed gewoon dat koninkrijk binnen. Als je durft… 😉 Vertrouw op de flow…

Even dacht ik: Ha, fijn, Deepak Chopra! Zelfs Rumi werd genoemd, met een van mijn favoriete uitspraken: “You are not the drop in the ocean, you are the ocean in the drop.”

Vlak daarna drukte ik zowaar op de uitknop van de tv, terwijl ik toch echt een fan ben van Zomergasten en de VPRO een warm hart toedraag, juist vanwege haar ruimdenkendheid en lef. Dit ging me echt te ver. Ik zou me zelfs beledigd kunnen voelen, bij wijze van spreken.

“Het is onze taak om types als Deepak Chopra te ontmantelen,” zoiets zei Lubach, wetend dat er veel weldenkende en intelligente mensen onder het publiek boeken in de kast hebben staan van Deepak Chopra en Eckhart Tolle. Wat een arrogantie om te denken dat je gelijk hebt, terwijl je het zelf niet begrijpt. Dat je het niet begrijpt, okee, maar dan hoef je nog niet te denken dat het je taak is om anderen ergens voor te behoeden. Wat een kortzichtige visie. Net zo kortzichtig als de conservatieven onder de religieuzen, die anderen afkeuren om hun denkbeelden.

Vrijheid betekent dat mensen zelf mogen kiezen, ook welke medische behandeling zij wel of niet wensen bijvoorbeeld. Als er iemand overlijdt na een zelfgekozen (zogenoemde) ‘alternatieve’ behandeling, springt men er bovenop, terwijl er dagelijks mensen overlijden na reguliere behandelingen in het ziekenhuis.

Wie heeft de waarheid in pacht? Wie denkt dat hij het voor een ander beter kan weten en een taak of plicht heeft de ander z’n mening op te leggen, is arrogant.

Arrogantie was een van de zeven karmische patronen, herinner ik me. Het Westen dat het beter wist voor Afrika, bijvoorbeeld. Iets niet begrijpen, andermans denkbeelden, behoefte aan religie of de eigen cultuur, betekent niet dat je het dan maar moet gaan bestrijden. Het niet begrijpen leidt tot angst en daarom wordt iets ‘anders’ gezien als gevaar. Afwijzing komt voort uit onwetendheid. Je kunt mensen hun onwetendheid niet kwalijk nemen, maar wel het feit dat ze denken beter te zijn dan anderen en daarom ‘macht’ hebben.

Interessant hoe lijnrecht deze twee eerste zomergasten tegenover elkaar staan. Ik begrijp nu nog beter wat Abu Jahjah bedoelt. Een van de problemen op de wereld is de Westerse arrogantie. Als we dat eens zouden inzien met z’n allen. Dat het helemaal niet zo vrij is en zo hoogstaand als we denken.

Vrijheid, gelijk(waardigheid)heid, Eenheid, dat is waar we naartoe bewegen, wat ons doel is. De ander zien als jezelf, dat is de kunst. Respect voor elkaar, ook al begrijp je het niet. Een beperkte visie heeft altijd te maken met je eigen angst, want die vernauwt je blik. Durf eens verder te kijken dan je neus lang is.

Ach, waar wind ik me over op? Het kenmerk van karmische patronen is dat ze zichzelf herstellen, hun eigen (tegen)reactie creëren. Het zijn onze lessen. Het zijn de gereedschappen waarmee we de Eenheid kunnen leren kennen.

Maar je ziet: ook ik stuit hier op een ‘puntje’. Iets in mij werd wel getriggerd. Onverdraagzaamheid vind ik onverdraagzaam. Te lang zijn we al de mond gesnoerd, heeft de onwetendheid geregeerd en is het Goddelijke onbegrepen. Onze eigen natuur hebben we ontkend, genegeerd en verwaarloosd. Maar dat is nu genoeg geweest. En daarom spreek ik me toch uit. We hoeven niet bang te zijn om te zijn wie we zijn. We hoeven ons niet te laten intimideren. En we hoeven ons ook niet de les te laten lezen.

Iedereen heeft het recht z’n eigen Waarheid te leven. Je eigen Waarheid leeft in jezelf. Laat je vooral niets anders wijsmaken. Waar jij in gelooft is waar voor jou. En als die waarheid – in jezelf – zich ontwikkelt, getuigt dat van moed en kracht en vertrouwen. Dan hoeven we niet te vechten, ook al worden we uitgedaagd. Blijf jezelf trouw en durf je uit te spreken. Dat mag.

En verder is het vooral opletten dat je iets buiten jezelf niet al te serieus neemt 😉 We zijn de oceaan in de druppel, dus deze ‘flard’ die per ongeluk op mijn pad kwam, laat mij een deeltje zien waarin ik kennelijk ook nog wat ‘macht’ buiten mezelf leg. Welk deel? Het punt dat tv en media invloed hebben en voor mijn gevoel een tegenkracht zijn in de ontwikkelingen? Het feit dat ook ik zal moeten accepteren dat er andersdenkenden zijn, dat het zo niet erg opschiet allemaal. Okee, okee, gezien. Verdraagzaamheid, het wordt ook van mij gevraagd natuurlijk… Geduld…

Alles gebeurt op de juiste tijd, alles zal z’n weg wel vinden, we kunnen het niet afdwingen… dat zou zeer arrogant zijn! 🙂

Later dit weekend zal ik een stukje uit het interview met White Bull delen, het is namelijk van belang om te weten – lijkt mij… – wat je het beste kunt doen als je last hebt van de ‘zwaarte’, van alles wat er gebeurt in de wereld en als je je afvraagt wat je kunt bijdragen aan het welzijn en de vrede.

In de eerste plaats: Goed voor jezelf zorgen. Tijd nemen om uit te rusten, om je innerlijke vrede te hervinden of te bestendigen. Niet meegaan in al die verhalen, al dat nieuws, kies voor de Waarheid, de liefde, hoe het verder allemaal in elkaar zit, dat maakt niet uit. Het doet er niet toe. Zorg dat je je goed voelt. Slaap genoeg, bijvoorbeeld.

Maar, wat White Bull ook zegt: Wees niet lui en zelfgenoegzaam. Vanuit je luie stoel commentaar hebben op wat er allemaal gebeurt of denken dat het jou allemaal niet aangaat, is niet wat hij bedoelt met werken aan je innerlijke vrede. Er is werk aan de winkel… Er is discipline nodig. De discipline om dagelijks jezelf vrij te maken van de ‘ladingen’ of te onderzoeken wat in jou nog niet in vrede is, wat nog in ‘verzet’ is.

Je levert een enorme bijdrage aan het geheel als je consequent zorgt dat je in balans blijft, mediteert en al die verhalen loslaat… Ja, ook je eigen ‘verhalen’, bijvoorbeeld de verhalen waardoor je je slachtoffer voelt. Door je slachtoffer te voelen, geef je je kracht weg.

Niets in de buitenwereld hoef je jouw innerlijke vrede te laten beïnvloeden. Maar als jij sterker en sterker wordt in het handhaven van je innerlijke vrede, heb je een enorme invloed op de vrede in de wereld. En natuurlijk versterken we dan ook elkaar!

Onze nieuwe nieuwsbrief vind je hier:

HAPPY VIEW-Nieuwsbrief #2-aug 2016

Wil je ‘m in je mailbox ontvangen?
Mail ons dan even! info@happyview.info

Laten we het gat dichten tussen die wens, die nieuwe realiteit die we wensen en de huidige situatie, zoals we die nu waarnemen. Door…. het je voor te stellen, je er alvast op te verheugen, het al te voelen! Want dat is het: Als we vanuit frustratie en ontevredenheid creëren, zal die frustratie keer op keer zichzelf blijven manifesteren. Je kunt wel je frustratie gebruiken als duidelijke aanwijzing om te bepalen wat je wel wilt. Maar het is nodig om het naar een hoger niveau te tillen.

Als alles energie is en lading, is het een kwestie van afstemmen op een hogere trilling, niet blijven hangen op hetzelfde level. Alsof je de radio afstemt. Vanuit frustratie, angst of strijd zit je nog op dezelfde frequentie. Op het moment dat je je afstemt op je wensen, je blik richt op wat je wel wilt en je dat voor gaat stellen, dat gaat voelen, tune je in op een andere frequentie. Je creëert als het ware meer ruimte, het kan gaan bewegen.

Liefde een dankbaarheid zijn hoge frequentie. Schrijf eens op waar je allemaal dankbaar voor bent en richt de aandacht vooral daarop! Dat veroorzaakt een onmiddellijke shift, je kunt het voelen.

De kunst is om je niet mee te laten sleuren ‘de diepte’ in. Om steeds opnieuw de vrede in jezelf weer te vinden en daar op af te stemmen. Je eigen innerlijke vrede houdt angst buiten de deur en dus ook dat waar je bang voor zou kunnen zijn. Het is de manier om immuun te zijn voor die lage frequenties.

Formuleer je wens en blijf daar op gefocust. Ruim de energie, de lading van de frustratie op om de weg vrij te maken. Want vanuit vrijheid, bevrijd van angsten, onzekerheden en frustratie, kan het wel. Vanuit vreugde en vanuit het hart zal het een stuk makkelijker gaan. Allemaal innerlijk ‘werk’ dus: opruimen en bevrijden, je ballast afgooien en je verheugen en er alvast van genieten. De kunst is het zo wezenlijk voor je te zien en te voelen alsof het er al is. En het is er dan dus ook. Want het is er in jouw beleving. En dat is waar alles te vinden is.

Doe je mee? Stel je eens voor dat er vrede is in de wereld. Dat we elkaar vergeven, vertrouwen, begrijpen, het beste in elkaar zien, elkaar helpen, bemoedigen, stimuleren en respecteren. Dat we leven op een prachtige wereld, waar we met z’n allen van genieten en waar we goed voor zorgen, dat we tevreden zijn en blij, leven in vrijheid en allemaal doen waar we goed in zijn en waar anderen ook weer plezier van hebben. Dat er genoeg is voor iedereen, genoeg voedsel, liefde, aandacht, genoeg kansen, mogelijkheden en genoeg te beleven om van te genieten. Zo moeilijk hoeft dat niet te zijn, want alle ingrediënten zijn er. Kijk eens wat er allemaal al is. Het begint in ons: zien we dat?

Met al die mensen op de wereld, die zich al bewust zijn van deze principes, kunnen we toch echt een verschil maken. Het is nodig om de ballast dagelijks van ons af te gooien en ons te bevrijden van die ‘lagere’ energieën. Alles wat nog niet overeenkomt met ‘de waarheid’ vertoont zich nu. Alles komt boven water om te transformeren naar een hoger niveau. Onrecht, ongelijkheid, onverwerkte trauma’s, frustraties, soms lijkt het misschien alsof je weer terug ben bij af, voelt het zwaar en eenzaam, maar dan is er werk aan de winkel. Neem het waar, schudt het van je af, maak je vrij, vind je vrede. En neem het jezelf verder niet kwalijk. Laat het gaan…

De wereld buiten onszelf is een projectie, vergis je niet. Dus met innerlijk werk kun je beïnvloeden wat je ziet, meemaakt en een positieve invloed hebben op ‘het veld’. Het lijkt me beter dat wij ons best blijven doen op die manier de wereld ‘up-te-liften’ dan dat de wereld ons meesleurt naar beneden.

“Sometimes, you just have to turn off the world and reconnect with Inner Peace.” Doreen Virtue.

Er is een hele goeie reden om met ons mee te gaan het bos in, komende zaterdag, waar we gezamenlijk gaan mediteren en wellicht een mooie boodschap ontvangen via Inge, mee kunnen doen met yoga-oefeningen van Levina of simpelweg genieten van de geur en de geluiden in de natuur: Onze innerlijke vrede is van het grootste belang op dit moment en het is goed om daar jezelf even een boost in te geven, waar je later steeds weer op terug kunt vallen als dat nodig is.

Gisteren was ik bij Ian en sprak ik met White Bull ‘for some reassurence’ zoals hij dat zelf noemt. De verzekering dat ‘All is well’…
“Dat zullen de meeste mensen op dit moment niet zo ervaren,” zei ik. Daar hadden we het dus over. Wat is er allemaal aan de hand in de wereld? Alles komt boven drijven. Alles komt aan het licht, wat nog gebaseerd is in ‘onwaarheid’, juist omdat er meer licht binnenstroomt. Het kan zich niet handhaven onder de oppervlakte. En het kan ook nog wel even doorgaan.
“Daar hou ik niet van, van zulke voorspellingen,” zei ik. Daar had ik ook gelijk in, het is verre van zinvol om er zo over te praten en te denken, want dat verergert de situatie alleen maar. Maar het is wel zo dat er pas een ommekeer komt op het moment dat men tot het uiterste gedwongen wordt en geen andere keuze meer heeft.

De keuze is een simpele: Angst of Liefde. Waar liefde is kan geen angst zijn. En andersom: Perfect love cast out fear. Fear is onwaarheid en Liefde is de waarheid. Dat gaat niet samen.

Het is de keus die iedereen nu en op elk moment kan maken. Er is ook discipline voor nodig. Juist omdat er op dit moment een groot verschil is tussen de zware ‘fear-based energy’, die rondwaart en voor iedereen voelbaar is en de hogere (verhoogde) trillingen van Liefde en licht, die we ook kunnen voelen. Juist dat grote contrast maakt het zo noodzakelijk om goed voor jezelf te zorgen, dagelijks de ladingen af te schudden, je aura op te schonen (stel het je voor als douchen) en goed op te letten en waar te nemen wanneer je ‘gevangen’ wordt door die fear-based energie. Er kunnen (angst)gedachten in je opkomen omdat dat nu eenmaal in de lucht hangt. Neem het waar en laat ze gaan. Ga er niet in mee.

Het zijn allemaal verhalen en verhalen manifesteren zichzelf. Ook is er sprake van een ‘verslaving’ aan drama, veel mensen volgen ook graag al het nieuws en de berichtgeving over rampen. Dat is in feite olie op het vuur, evenals de angst die daarmee aangewakkerd wordt. Daarnaast heeft de mens altijd een vijand nodig. In Turkije zie je dat nu: de verdeel- en heerspolitiek. De uitdaging voor iedereen – niet alleen voor de Turken) is om zich niet te laten verleiden tot die verdeling, maar om te kiezen voor Eenheid. Laat je niet tegen elkaar uitspelen, trap er niet in.

Ben je in ‘alignement’ met de Truth, de Waarheid, de Liefde, het Goddelijke in jezelf, dan kan je niks gebeuren. Dan hoef je niet bang te zijn. Je innerlijke vrede is dat Goddelijke. Je kunt het voelen, het voelt als een tinteling, het voelt goed en het is de waarheid die je dan voelt. Hij vertelde het verhaal van St John, de apostel van de Liefde, die de laatste jaren van zijn leven alleen nog maar drie woorden sprak: Hebt elkander lief. Zo wandelde hij door de straten. Zodra hij eraan kwam vluchtten sommige mensen weg, die waren (nog) niet in staat zijn licht te verdragen. Het licht beschermt zichzelf.

Als je in alignement bent, hoef je niet bang te zijn, want situaties die daar niet bij passen, verdwijnen. Je zult als je in alignement ben geleid worden, ingevingen zullen je bijvoorbeeld doen besluiten een bepaald vliegtuig niet te nemen, je luistert naar je intuïtie en volgt je pad zoals dat de bedoeling is. Dat gaat makkelijk en vanzelf. Zodra je wel naar de stem van de angst gaat luisteren en daarnaar gaat leven, hoor je in feite de juiste aanwijzingen niet, kan je van je pad raken. Het is niet dat we niet geholpen worden, er is juist ontzettend veel ondersteuning vanuit de lichtwereld op dit moment, maar het is aan ons om daarvoor open te staan en daarop te vertrouwen. Voel je innerlijke vrede en herstel je innerlijke vrede als dat nodig is.

Door verbinding met elkaar te maken, versterken we elkaar en de vrede in onszelf. Maar ook de vrede in de wereld. Het helpt. Het is wat we nu juist nodig hebben. Met moeder Aarde gaat het goed, zei White Bull. Zij is sterk en in staat zichzelf te herstellen. Wat er gebeurt is slechts aan de oppervlakte, dat kan haar nooit verwoesten. Ze heeft wat lastige schepsels om mee te dealen, maar zo nu en dan schudt ze dan de boel even op.

‘Hoe kijken jullie ernaar, wat er allemaal gebeurt?’ vroeg ik. “Wij weten dat de dood niet bestaat, dus wij bezien het heel anders. Maar we zijn natuurlijk wel met de mensen begaan als er een aanslag is waarbij doden vallen. Dan zijn we er ook onmiddellijk bij om steun te verlenen. Zoals jullie brandweer en ambulances toesnellen, zo zijn onze hulpdiensten ook meteen ter plekke. In feite is dat wat er gebeurt: Er is onmiddellijk een enorme compensatie aan Liefde. De kracht van de liefde neemt toe.” En dat kunnen wij ook ervaren, het is aan iedereen persoonlijk om die keuze te maken. Zo’n contrast als we nu beleven, laat geen andere keus.

Vandaag wil ik jullie even wijzen op een stuk dat is geschreven door Rozelinde Warmoes. Het gaat over ‘omgaan met moeilijke mensen’.

Je leest het hier.

Even een korte samenvatting:

Als jij je goed voelt, dan frustreren anderen je niet en dan zie je dus het potentieel of de goede kanten van anderen.

Het kan zijn dat je teveel aandacht geeft aan het ongewenste gedrag. Je hebt het er over, leest, schrijft (oei!) of je denkt erover of je trekt je er teveel van aan bijvoorbeeld. Hierdoor hou je de vibratie van dat wat je niet wilt actief. Deze vibratie blijft rondom jou hangen en je trekt mensen aan die dit invullen. Je gaf er veel aandacht aan. Zo werkt de wet van aantrekking.

Het is goed nieuws: Jij bent jouw punt van aantrekking

Jij bent het vertrekpunt van wat je creëert. Dit is positief nieuws, want dit kan jij zelf bepalen en veranderen. Door meer aandacht te geven aan gedrag dat je wenst of aangenaam vindt, kan je meer van dit gewenste gedrag aantrekken en rondom jou manifesteren.

Door in mensen te geloven kunnen ze bergen verzetten.

Mensen voelen hoe je over hen denkt.

In het stuk van Rozelinde vind je ook tips en oefeningen. Heel waardevol. Zo kunnen we bergen verzetten! 🙂