“It is easier for a camel to go through the eye of a needle than for a rich man to enter the kingdom of God...”(Het is makkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te gaan dan voor een rijk man om het Koninkrijk Gods binnen te gaan).

White Bull haalt graag teksten van Jezus aan in zijn ’teachings’, zo ook deze. Maak je vrij van al je gehechtheden, illusies… Wat maakt het zo moeilijk? De mind… Al die verhalen die we onszelf vertellen. Iets nieuws wat ik deze keer hoorde in het interview met White Bull was dat hij zei: ‘Geef vooral geen naam aan het gevoel, dat in je opkomt.’ Dat betekent niet dat je een gevoel niet ‘mag’ voelen, neem het waar en ervaar het en laat het. Er een naam aan geven is er al een verhaal van maken. En dat roept vervolgens allerlei herinneringen op  (O ja, dat was vroeger zus en zo) en hup, daar heb je die hele energetische lading er weer bijgehaald en zo zit je er weer middenin. Ergens een naam aan geven is dus een heel verhaal maken en daardoor blijft het verhaal in stand. Een illusie. Al die verhalen zijn illusies. We zijn gehecht aan onze verhalen, nee, het ego is gehecht aan die verhalen. ‘Zie je wel, daar heb je het weer,’ zegt het ego en voelt zich per definitie slachtoffer van de omstandigheden en van anderen. Zelfs al weet je inmiddels dat het je ego zelf is dat zo’n gevoel in stand houdt, dus ook het verhaal in stand houdt en juist daardoor zal het zich blijven herhalen.

Kun je een gevoel puur ervaren zoals het is? Erkennen, zonder er een verhaal van te maken? O, nu voel ik dit. Ga eens helemaal in dat gevoel zitten. Puur ervaren. Zonder verhaal dus, zonder het zo nodig aan anderen te moeten vertellen, zonder jezelf er een heel verhaal over te vertellen. Gewoon verder niks. Binnen de kortste keren is het weg. Je duikt er in en het lost op. De rest is…. resistance, verzet. Verzet tegen het gevoel, je wilt het niet ervaren, dus maak je er een verhaal van, waardoor je er uit schiet. Dat is een automatisme.

Bijvoorbeeld: iets voelt heel ongemakkelijk. In plaats van dat te ervaren, daarover heel eerlijk te zijn naar jezelf, want dat is het – als je het puur laat zijn zoals het is -, gaan we ons meteen afvragen: waarom voelt het ongemakkelijk, wat vind ik hiervan? Wat kunnen we daaraan doen, hoe kunnen we dat terugkoppelen, hoe ga ik daar op reageren, ofwel: Hoe kan ik dat veranderen? Dat is verzet tegen wat is. En wat als je het nu eens waarneemt zonder enig oordeel, zonder verhaal? O, dit voelt ongemakkelijk. En je voelt het. Probeer het maar eens, het verdwijnt meteen als het gevoeld is, erkend en niet opzij geschoven. Klaar. Geen verhaal meer. Opgelost.
Zo kun je ook je verzet waarnemen. “Geef je verzet tegen je verzet op,” zegt Eckhart Tolle, ook een mooie. Dan neem je waar dat je je verzet tegen dat gevoel dat ongemakkelijk is bijvoorbeeld.

Iets wat ons triggert heeft de neiging ons bezig te houden, onze mind bezig te houden. De mind maakt overuren om het te begrijpen, te verklaren, volgende keer te voorkomen, te beoordelen, wiens schuld is het? Wat heb ik verkeerd gedaan? Hoe kan ik het anders doen? Allemaal verhalen….

We zijn ook geneigd om mee te duiken in de verhalen van anderen. Iemand deelt met ons bijvoorbeeld z’n gevoel ergens over en tja… dat is al snel een verhaal. Wij kunnen ons daardoor geraakt voelen omdat het ook ons verhaal is, het dus iets in onszelf triggert, de spiegel of misschien omdat we graag belangrijk willen zijn voor die ander en hem of haar graag willen helpen. Maar wat we dan per ongeluk doen is het drama bevestigen, we gaan meedoen met dat hele verhaal. Mensen maken zichzelf kleiner met al die verhalen en dat heeft een andere reden volgens mij: Ze zijn bang voor zichzelf, voor de echte zelf die overblijft zonder al die verhalen. We zijn gehecht aan onze verhalen. We hebben excuses nodig waarom we niet in onze kracht stappen, gewoon zijn wie we zijn. Die verhalen kunnen wel eens veiligheid bieden, zo kunnen we lekker in ons hoekje blijven zitten en vanuit ons hoekje een beetje mokken in plaats van opstaan in onze eigen kracht. Zijn wie we zijn.

Ik denk dat het voor iedereen van belang is een creatieve uitlaatklep te hebben. Vanuit de bron in ons, vanuit onze ziel dat te laten stromen wat wil stromen. Of dat nou muziek is, kunst, schilderwerk, tekenwerk, schrijven, boetseren, dansen of zingen, dat maakt niet uit. Van binnenuit wil er door jou heen gecreëerd worden, geleefd worden, geuit worden wat er in jou leeft. “Het” wil stromen.

Zelf heb ik gemerkt hoe die ‘saboteur’ werkt. Ik ben lekker bezig, niks aan de hand, aan het schrijven, schilderen of wat dan ook, spelen met de cats, wandelen in de natuur, sporten, het kan van alles zijn en er is niks aan de hand, de tijd bestaat ook niet, het voelt goed, perfect, geeft voldoening en kracht. Totdat… de mind zich ermee gaat bemoeien! Dat zijn dus momenten om in de gaten te houden. Dat is het verzet. De mind vindt het bijvoorbeeld nooit goed genoeg, vindt dat we iets anders moeten gaan doen, heeft commentaar en oordelen, enz… Zo ben je weg uit het moment van beleven. De mind is nooit in het NU. Want de mind maakt verhalen. Nou zijn die verhalen op zich niet zo erg, je kunt namelijk ook leuke verhalen maken… maar neem ze waar! En zie dat het allemaal maar verhalen zijn. That’s it.

Dat koninkrijk bevindt zich in het NU. Daar ben je als je lekker bezig bent, als het stroomt, als je je vrij voelt en ook vrij bent (van de kritische en oordelende mind). Er is helemaal niks goed of fout, het is gewoon en het is goed, het hoeft niet beoordeeld te worden. In de Kindom of Heaven is de mind niet te vinden, hij heeft daar geen toegang. Hij staat langs de kant te roepen met z’n commentaar, aandacht te trekken met z’n geklaag en verzint listen om je af te leiden. Maar trek je daar niks van aan. En vergis je niet, het is niet wie jij bent. Laat je niet misleiden. Treed gewoon dat koninkrijk binnen. Als je durft… 😉 Vertrouw op de flow…

Even dacht ik: Ha, fijn, Deepak Chopra! Zelfs Rumi werd genoemd, met een van mijn favoriete uitspraken: “You are not the drop in the ocean, you are the ocean in the drop.”

Vlak daarna drukte ik zowaar op de uitknop van de tv, terwijl ik toch echt een fan ben van Zomergasten en de VPRO een warm hart toedraag, juist vanwege haar ruimdenkendheid en lef. Dit ging me echt te ver. Ik zou me zelfs beledigd kunnen voelen, bij wijze van spreken.

“Het is onze taak om types als Deepak Chopra te ontmantelen,” zoiets zei Lubach, wetend dat er veel weldenkende en intelligente mensen onder het publiek boeken in de kast hebben staan van Deepak Chopra en Eckhart Tolle. Wat een arrogantie om te denken dat je gelijk hebt, terwijl je het zelf niet begrijpt. Dat je het niet begrijpt, okee, maar dan hoef je nog niet te denken dat het je taak is om anderen ergens voor te behoeden. Wat een kortzichtige visie. Net zo kortzichtig als de conservatieven onder de religieuzen, die anderen afkeuren om hun denkbeelden.

Vrijheid betekent dat mensen zelf mogen kiezen, ook welke medische behandeling zij wel of niet wensen bijvoorbeeld. Als er iemand overlijdt na een zelfgekozen (zogenoemde) ‘alternatieve’ behandeling, springt men er bovenop, terwijl er dagelijks mensen overlijden na reguliere behandelingen in het ziekenhuis.

Wie heeft de waarheid in pacht? Wie denkt dat hij het voor een ander beter kan weten en een taak of plicht heeft de ander z’n mening op te leggen, is arrogant.

Arrogantie was een van de zeven karmische patronen, herinner ik me. Het Westen dat het beter wist voor Afrika, bijvoorbeeld. Iets niet begrijpen, andermans denkbeelden, behoefte aan religie of de eigen cultuur, betekent niet dat je het dan maar moet gaan bestrijden. Het niet begrijpen leidt tot angst en daarom wordt iets ‘anders’ gezien als gevaar. Afwijzing komt voort uit onwetendheid. Je kunt mensen hun onwetendheid niet kwalijk nemen, maar wel het feit dat ze denken beter te zijn dan anderen en daarom ‘macht’ hebben.

Interessant hoe lijnrecht deze twee eerste zomergasten tegenover elkaar staan. Ik begrijp nu nog beter wat Abu Jahjah bedoelt. Een van de problemen op de wereld is de Westerse arrogantie. Als we dat eens zouden inzien met z’n allen. Dat het helemaal niet zo vrij is en zo hoogstaand als we denken.

Vrijheid, gelijk(waardigheid)heid, Eenheid, dat is waar we naartoe bewegen, wat ons doel is. De ander zien als jezelf, dat is de kunst. Respect voor elkaar, ook al begrijp je het niet. Een beperkte visie heeft altijd te maken met je eigen angst, want die vernauwt je blik. Durf eens verder te kijken dan je neus lang is.

Ach, waar wind ik me over op? Het kenmerk van karmische patronen is dat ze zichzelf herstellen, hun eigen (tegen)reactie creëren. Het zijn onze lessen. Het zijn de gereedschappen waarmee we de Eenheid kunnen leren kennen.

Maar je ziet: ook ik stuit hier op een ‘puntje’. Iets in mij werd wel getriggerd. Onverdraagzaamheid vind ik onverdraagzaam. Te lang zijn we al de mond gesnoerd, heeft de onwetendheid geregeerd en is het Goddelijke onbegrepen. Onze eigen natuur hebben we ontkend, genegeerd en verwaarloosd. Maar dat is nu genoeg geweest. En daarom spreek ik me toch uit. We hoeven niet bang te zijn om te zijn wie we zijn. We hoeven ons niet te laten intimideren. En we hoeven ons ook niet de les te laten lezen.

Iedereen heeft het recht z’n eigen Waarheid te leven. Je eigen Waarheid leeft in jezelf. Laat je vooral niets anders wijsmaken. Waar jij in gelooft is waar voor jou. En als die waarheid – in jezelf – zich ontwikkelt, getuigt dat van moed en kracht en vertrouwen. Dan hoeven we niet te vechten, ook al worden we uitgedaagd. Blijf jezelf trouw en durf je uit te spreken. Dat mag.

En verder is het vooral opletten dat je iets buiten jezelf niet al te serieus neemt 😉 We zijn de oceaan in de druppel, dus deze ‘flard’ die per ongeluk op mijn pad kwam, laat mij een deeltje zien waarin ik kennelijk ook nog wat ‘macht’ buiten mezelf leg. Welk deel? Het punt dat tv en media invloed hebben en voor mijn gevoel een tegenkracht zijn in de ontwikkelingen? Het feit dat ook ik zal moeten accepteren dat er andersdenkenden zijn, dat het zo niet erg opschiet allemaal. Okee, okee, gezien. Verdraagzaamheid, het wordt ook van mij gevraagd natuurlijk… Geduld…

Alles gebeurt op de juiste tijd, alles zal z’n weg wel vinden, we kunnen het niet afdwingen… dat zou zeer arrogant zijn! 🙂

Later dit weekend zal ik een stukje uit het interview met White Bull delen, het is namelijk van belang om te weten – lijkt mij… – wat je het beste kunt doen als je last hebt van de ‘zwaarte’, van alles wat er gebeurt in de wereld en als je je afvraagt wat je kunt bijdragen aan het welzijn en de vrede.

In de eerste plaats: Goed voor jezelf zorgen. Tijd nemen om uit te rusten, om je innerlijke vrede te hervinden of te bestendigen. Niet meegaan in al die verhalen, al dat nieuws, kies voor de Waarheid, de liefde, hoe het verder allemaal in elkaar zit, dat maakt niet uit. Het doet er niet toe. Zorg dat je je goed voelt. Slaap genoeg, bijvoorbeeld.

Maar, wat White Bull ook zegt: Wees niet lui en zelfgenoegzaam. Vanuit je luie stoel commentaar hebben op wat er allemaal gebeurt of denken dat het jou allemaal niet aangaat, is niet wat hij bedoelt met werken aan je innerlijke vrede. Er is werk aan de winkel… Er is discipline nodig. De discipline om dagelijks jezelf vrij te maken van de ‘ladingen’ of te onderzoeken wat in jou nog niet in vrede is, wat nog in ‘verzet’ is.

Je levert een enorme bijdrage aan het geheel als je consequent zorgt dat je in balans blijft, mediteert en al die verhalen loslaat… Ja, ook je eigen ‘verhalen’, bijvoorbeeld de verhalen waardoor je je slachtoffer voelt. Door je slachtoffer te voelen, geef je je kracht weg.

Niets in de buitenwereld hoef je jouw innerlijke vrede te laten beïnvloeden. Maar als jij sterker en sterker wordt in het handhaven van je innerlijke vrede, heb je een enorme invloed op de vrede in de wereld. En natuurlijk versterken we dan ook elkaar!

Onze nieuwe nieuwsbrief vind je hier:

HAPPY VIEW-Nieuwsbrief #2-aug 2016

Wil je ‘m in je mailbox ontvangen?
Mail ons dan even! info@happyview.info

Laten we het gat dichten tussen die wens, die nieuwe realiteit die we wensen en de huidige situatie, zoals we die nu waarnemen. Door…. het je voor te stellen, je er alvast op te verheugen, het al te voelen! Want dat is het: Als we vanuit frustratie en ontevredenheid creëren, zal die frustratie keer op keer zichzelf blijven manifesteren. Je kunt wel je frustratie gebruiken als duidelijke aanwijzing om te bepalen wat je wel wilt. Maar het is nodig om het naar een hoger niveau te tillen.

Als alles energie is en lading, is het een kwestie van afstemmen op een hogere trilling, niet blijven hangen op hetzelfde level. Alsof je de radio afstemt. Vanuit frustratie, angst of strijd zit je nog op dezelfde frequentie. Op het moment dat je je afstemt op je wensen, je blik richt op wat je wel wilt en je dat voor gaat stellen, dat gaat voelen, tune je in op een andere frequentie. Je creëert als het ware meer ruimte, het kan gaan bewegen.

Liefde een dankbaarheid zijn hoge frequentie. Schrijf eens op waar je allemaal dankbaar voor bent en richt de aandacht vooral daarop! Dat veroorzaakt een onmiddellijke shift, je kunt het voelen.

De kunst is om je niet mee te laten sleuren ‘de diepte’ in. Om steeds opnieuw de vrede in jezelf weer te vinden en daar op af te stemmen. Je eigen innerlijke vrede houdt angst buiten de deur en dus ook dat waar je bang voor zou kunnen zijn. Het is de manier om immuun te zijn voor die lage frequenties.

Formuleer je wens en blijf daar op gefocust. Ruim de energie, de lading van de frustratie op om de weg vrij te maken. Want vanuit vrijheid, bevrijd van angsten, onzekerheden en frustratie, kan het wel. Vanuit vreugde en vanuit het hart zal het een stuk makkelijker gaan. Allemaal innerlijk ‘werk’ dus: opruimen en bevrijden, je ballast afgooien en je verheugen en er alvast van genieten. De kunst is het zo wezenlijk voor je te zien en te voelen alsof het er al is. En het is er dan dus ook. Want het is er in jouw beleving. En dat is waar alles te vinden is.

Doe je mee? Stel je eens voor dat er vrede is in de wereld. Dat we elkaar vergeven, vertrouwen, begrijpen, het beste in elkaar zien, elkaar helpen, bemoedigen, stimuleren en respecteren. Dat we leven op een prachtige wereld, waar we met z’n allen van genieten en waar we goed voor zorgen, dat we tevreden zijn en blij, leven in vrijheid en allemaal doen waar we goed in zijn en waar anderen ook weer plezier van hebben. Dat er genoeg is voor iedereen, genoeg voedsel, liefde, aandacht, genoeg kansen, mogelijkheden en genoeg te beleven om van te genieten. Zo moeilijk hoeft dat niet te zijn, want alle ingrediënten zijn er. Kijk eens wat er allemaal al is. Het begint in ons: zien we dat?

Met al die mensen op de wereld, die zich al bewust zijn van deze principes, kunnen we toch echt een verschil maken. Het is nodig om de ballast dagelijks van ons af te gooien en ons te bevrijden van die ‘lagere’ energieën. Alles wat nog niet overeenkomt met ‘de waarheid’ vertoont zich nu. Alles komt boven water om te transformeren naar een hoger niveau. Onrecht, ongelijkheid, onverwerkte trauma’s, frustraties, soms lijkt het misschien alsof je weer terug ben bij af, voelt het zwaar en eenzaam, maar dan is er werk aan de winkel. Neem het waar, schudt het van je af, maak je vrij, vind je vrede. En neem het jezelf verder niet kwalijk. Laat het gaan…

De wereld buiten onszelf is een projectie, vergis je niet. Dus met innerlijk werk kun je beïnvloeden wat je ziet, meemaakt en een positieve invloed hebben op ‘het veld’. Het lijkt me beter dat wij ons best blijven doen op die manier de wereld ‘up-te-liften’ dan dat de wereld ons meesleurt naar beneden.

“Sometimes, you just have to turn off the world and reconnect with Inner Peace.” Doreen Virtue.

Er is een hele goeie reden om met ons mee te gaan het bos in, komende zaterdag, waar we gezamenlijk gaan mediteren en wellicht een mooie boodschap ontvangen via Inge, mee kunnen doen met yoga-oefeningen van Levina of simpelweg genieten van de geur en de geluiden in de natuur: Onze innerlijke vrede is van het grootste belang op dit moment en het is goed om daar jezelf even een boost in te geven, waar je later steeds weer op terug kunt vallen als dat nodig is.

Gisteren was ik bij Ian en sprak ik met White Bull ‘for some reassurence’ zoals hij dat zelf noemt. De verzekering dat ‘All is well’…
“Dat zullen de meeste mensen op dit moment niet zo ervaren,” zei ik. Daar hadden we het dus over. Wat is er allemaal aan de hand in de wereld? Alles komt boven drijven. Alles komt aan het licht, wat nog gebaseerd is in ‘onwaarheid’, juist omdat er meer licht binnenstroomt. Het kan zich niet handhaven onder de oppervlakte. En het kan ook nog wel even doorgaan.
“Daar hou ik niet van, van zulke voorspellingen,” zei ik. Daar had ik ook gelijk in, het is verre van zinvol om er zo over te praten en te denken, want dat verergert de situatie alleen maar. Maar het is wel zo dat er pas een ommekeer komt op het moment dat men tot het uiterste gedwongen wordt en geen andere keuze meer heeft.

De keuze is een simpele: Angst of Liefde. Waar liefde is kan geen angst zijn. En andersom: Perfect love cast out fear. Fear is onwaarheid en Liefde is de waarheid. Dat gaat niet samen.

Het is de keus die iedereen nu en op elk moment kan maken. Er is ook discipline voor nodig. Juist omdat er op dit moment een groot verschil is tussen de zware ‘fear-based energy’, die rondwaart en voor iedereen voelbaar is en de hogere (verhoogde) trillingen van Liefde en licht, die we ook kunnen voelen. Juist dat grote contrast maakt het zo noodzakelijk om goed voor jezelf te zorgen, dagelijks de ladingen af te schudden, je aura op te schonen (stel het je voor als douchen) en goed op te letten en waar te nemen wanneer je ‘gevangen’ wordt door die fear-based energie. Er kunnen (angst)gedachten in je opkomen omdat dat nu eenmaal in de lucht hangt. Neem het waar en laat ze gaan. Ga er niet in mee.

Het zijn allemaal verhalen en verhalen manifesteren zichzelf. Ook is er sprake van een ‘verslaving’ aan drama, veel mensen volgen ook graag al het nieuws en de berichtgeving over rampen. Dat is in feite olie op het vuur, evenals de angst die daarmee aangewakkerd wordt. Daarnaast heeft de mens altijd een vijand nodig. In Turkije zie je dat nu: de verdeel- en heerspolitiek. De uitdaging voor iedereen – niet alleen voor de Turken) is om zich niet te laten verleiden tot die verdeling, maar om te kiezen voor Eenheid. Laat je niet tegen elkaar uitspelen, trap er niet in.

Ben je in ‘alignement’ met de Truth, de Waarheid, de Liefde, het Goddelijke in jezelf, dan kan je niks gebeuren. Dan hoef je niet bang te zijn. Je innerlijke vrede is dat Goddelijke. Je kunt het voelen, het voelt als een tinteling, het voelt goed en het is de waarheid die je dan voelt. Hij vertelde het verhaal van St John, de apostel van de Liefde, die de laatste jaren van zijn leven alleen nog maar drie woorden sprak: Hebt elkander lief. Zo wandelde hij door de straten. Zodra hij eraan kwam vluchtten sommige mensen weg, die waren (nog) niet in staat zijn licht te verdragen. Het licht beschermt zichzelf.

Als je in alignement bent, hoef je niet bang te zijn, want situaties die daar niet bij passen, verdwijnen. Je zult als je in alignement ben geleid worden, ingevingen zullen je bijvoorbeeld doen besluiten een bepaald vliegtuig niet te nemen, je luistert naar je intuïtie en volgt je pad zoals dat de bedoeling is. Dat gaat makkelijk en vanzelf. Zodra je wel naar de stem van de angst gaat luisteren en daarnaar gaat leven, hoor je in feite de juiste aanwijzingen niet, kan je van je pad raken. Het is niet dat we niet geholpen worden, er is juist ontzettend veel ondersteuning vanuit de lichtwereld op dit moment, maar het is aan ons om daarvoor open te staan en daarop te vertrouwen. Voel je innerlijke vrede en herstel je innerlijke vrede als dat nodig is.

Door verbinding met elkaar te maken, versterken we elkaar en de vrede in onszelf. Maar ook de vrede in de wereld. Het helpt. Het is wat we nu juist nodig hebben. Met moeder Aarde gaat het goed, zei White Bull. Zij is sterk en in staat zichzelf te herstellen. Wat er gebeurt is slechts aan de oppervlakte, dat kan haar nooit verwoesten. Ze heeft wat lastige schepsels om mee te dealen, maar zo nu en dan schudt ze dan de boel even op.

‘Hoe kijken jullie ernaar, wat er allemaal gebeurt?’ vroeg ik. “Wij weten dat de dood niet bestaat, dus wij bezien het heel anders. Maar we zijn natuurlijk wel met de mensen begaan als er een aanslag is waarbij doden vallen. Dan zijn we er ook onmiddellijk bij om steun te verlenen. Zoals jullie brandweer en ambulances toesnellen, zo zijn onze hulpdiensten ook meteen ter plekke. In feite is dat wat er gebeurt: Er is onmiddellijk een enorme compensatie aan Liefde. De kracht van de liefde neemt toe.” En dat kunnen wij ook ervaren, het is aan iedereen persoonlijk om die keuze te maken. Zo’n contrast als we nu beleven, laat geen andere keus.

Vandaag wil ik jullie even wijzen op een stuk dat is geschreven door Rozelinde Warmoes. Het gaat over ‘omgaan met moeilijke mensen’.

Je leest het hier.

Even een korte samenvatting:

Als jij je goed voelt, dan frustreren anderen je niet en dan zie je dus het potentieel of de goede kanten van anderen.

Het kan zijn dat je teveel aandacht geeft aan het ongewenste gedrag. Je hebt het er over, leest, schrijft (oei!) of je denkt erover of je trekt je er teveel van aan bijvoorbeeld. Hierdoor hou je de vibratie van dat wat je niet wilt actief. Deze vibratie blijft rondom jou hangen en je trekt mensen aan die dit invullen. Je gaf er veel aandacht aan. Zo werkt de wet van aantrekking.

Het is goed nieuws: Jij bent jouw punt van aantrekking

Jij bent het vertrekpunt van wat je creëert. Dit is positief nieuws, want dit kan jij zelf bepalen en veranderen. Door meer aandacht te geven aan gedrag dat je wenst of aangenaam vindt, kan je meer van dit gewenste gedrag aantrekken en rondom jou manifesteren.

Door in mensen te geloven kunnen ze bergen verzetten.

Mensen voelen hoe je over hen denkt.

In het stuk van Rozelinde vind je ook tips en oefeningen. Heel waardevol. Zo kunnen we bergen verzetten! 🙂

Voor alles geldt eigenlijk: Blijf jezelf trouw.

Integriteit ten opzichte van jezelf is het geheim voor succes, op welk vlak ook.

Wat betreft werk: Waarom doe je wat je doet? Om er geld mee te verdienen? Zou je iets anders doen als je er niet je brood mee zou verdienen? Doe je dingen waar je niet helemaal achter staat, die je liever op een andere manier zou doen? Hoe integer ben je naar jezelf?

In relaties: Pas je je aan aan de ander, ben je bang een ander kwijt te raken, hou je rekening met wat je denkt dat hij of zij vindt, vertoon je wenselijk gedrag, probeer je het hem of haar naar de zin te maken? Of luister je goed naar jezelf en durf je ook jezelf te zijn? Durf je te kiezen voor jezelf en dat wat jij vindt dat er gezegd of gedaan mag worden door jou?

Wat betreft gezondheid: Zorg je goed voor jezelf? Geef je jezelf de ruimte om te doen waar je je goed bij voelt? Kies je ervoor te volgen waar je lichaam behoefte aan heeft? Luister je goed naar je lichaam? Of negeer je bepaalde signalen en klachten en ga je gewoon door? Je lichaam is er voor jou, dient jou en geeft je bepaalde signalen als dat nodig is.

Vertrouw je meer op anderen dan op jezelf? Laat je anderen vertellen wat je moet doen en laten? Denk je dat anderen deskundiger zijn en het beter weten? Toets je dat wat je leest en hoort aan je eigen wijsheid? Vertrouw je op je eigen wijsheid? Luister je naar je gevoel, dat je jouw waarheid vertelt? Of overstem je jezelf en denk je dat jij het niet weet of kan of in je hebt?

Als je twijfelt, luister je niet goed naar je zelf. Er zijn natuurlijk vele stemmetjes, die van angst, onzekerheid en twijfel. Maar daarachter schuilt je waarheid en daar mag je naar luisteren. Dat is niet de stem van angst of twijfel, dat is de wetende en liefhebbende stem in jezelf, die je vertrouwen geeft en aanmoedigt. Als je daar niet naar luistert, voel je je niet echt lekker.

Je ware innerlijke stem voelt helder, duidelijk en krachtig. Daar mag je naar luisteren. Die staat altijd achter je. En die vraagt je om ook achter jezelf te gaan staan.

Als je daarnaar gaat luisteren ga je eerst even door een soort oerwoud, een onontgonnen terrein waarin je de weg moet zien te vinden. Jouw weg. Die niemand anders nog voor je uitgestippeld heeft en waar niemand anders voor jou bepaald wat de volgende stap is. Het is jouw weg. Je zult obstakels tegenkomen, vast en zeker, maar ondertussen groeit je vertrouwen en je zekerheid. Want wie stappen zet op z’n eigen weg wordt gevoed met zo’n enorme kracht, dat alles mee gaat werken en mogelijk wordt.

Als jij jezelf bent, zal je goed zijn in wat je doet. Zal je gewaardeerd worden en zullen je relaties opbloeien. Je gezondheid zal verbeteren, evenals je humeur en je stabiliteit. Je zult sterker op je benen staan en van grotere betekenis blijken voor anderen. Je zult meer vrijheid en meer plezier ervaren. Je onafhankelijkheid maakt dat je juist meer in verbinding kan zijn – met anderen, maar vooral met jezelf. Juist omdat je een betere relaties met jezelf ontwikkelt, zullen al je relaties daar baat bij hebben. Je relatie met je partner, met je familie, met je vrienden, met onbekenden en ook je relatie met je werk, je financiën en je lichaam. Dus maak je eigen keuzes en wees jezelf. Wees jezelf trouw.

 

 

 

 

Laat je oordeel erover los en het verdwijnt. Dat is alles. 

Stel je eens voor: Dat is alles…
Waar worstel je mee? Laat je oordeel erover los en het verdwijnt!
Pijn in je rug? Laat je oordeel erover los…
Conflict met iemand? Laat je oordeel los…
Financiële problemen? Laat je oordeel los…

Je ziet: het gaat zowel over anderen, over situaties als over jezelf. In elke lastige situatie kom je stappen verder als je beseft dat je er een oordeel over hebt en dat dat precies is wat het belemmert zichzelf op te lossen. Je bevrijdt jezelf door je oordelen los te laten. Dat wil zeggen dat je eerst onderzoekt welke oordelen je hebt, want daarvan ben je je niet altijd bewust. En als je het ziet, kan je het loslaten. Dat kan je beslissen. Misschien denk je: ‘Ja, maar dan is het nog niet weg,’ maar op het moment dat je beslist om je oordeel los te laten, gaat het vanzelf aan het werk. Intenties, die werken. Intenties zetten iets in gang. Intenties zijn opdrachten die je geeft. Dat is iets om te ontdekken en te oefenen, want als je het ervaart, dan hoef je het niet meer te geloven, dan weet je het.

Iemand die ontslagen is en daarvan baalt, zal moeite hebben met het vinden van een nieuwe baan. Vanuit de frustratie zoeken, heeft een negatief effect. Laat je je oordelen los, over het feit dat je ontslagen bent (aan de kant gezet, zal het diepere gevoel zijn) en over jezelf (het niks meer waard zijn) en over je situatie (de angst geen nieuwe baan te vinden) dan neutraliseer je het allemaal. En vanuit die neutrale positie kan het weer gaan stromen. Met een rotgevoel zal het lastig zijn iets nieuws aan te trekken wat dat gevoel wegneemt. Eerst zal je gevoel erover neutraal moeten zijn, dan pas kan er weer beweging inkomen.

Hetzelfde geldt voor relaties. Je frustratie over een vorige relatie, die uitgegaan is, zal je onbewust meenemen in een nieuwe relatie. Vaak zie je mensen meteen vluchten in iets nieuws, als reactie op, maar hoe leuk en geweldig die nieuwe relatie ook lijkt in eerste instantie, vroeg of laat kom je hetzelfde weer tegen, omdat het in jou nog als pijnlijk gevoel aanwezig is dat de vorige vriend of vriendin je bijvoorbeeld niet trouw was of veeleisend was of je heeft verlaten. Omdat je die oordelen nog bij je draagt. Omdat je een ander nog de schuld geeft van je ongeluk. Omdat je je nog slachtoffer voelt… Omdat je bijvoorbeeld nog de angst in je draagt dat het opnieuw gebeurt of dat je je vrijheid kwijt raakt, nodig je dat per ongeluk uit. Alle situaties waar je in terecht komt, communiceren met je beleving, ook al liggen die pijnpunten vaak opgeslagen in het onderbewuste en heb je dat zelf niet door. Zo worden ze zichtbaar en het wil dus niet zeggen dat je er niks aan kan doen. Door ze te zien en door naar jezelf te durven kijken, kan je het aanpakken. Intentie…

Laat je oordelen los. En het lost zich op. Als we dat nou eens doen met z’n allen?