Laat je niet gek maken

Heel lang geleden… het was nog in de vorige eeuw….  zat ik op de school voor Journalistiek en vanmorgen dacht ik aan de Visie die ik toen schreef, een onderdeel van het eindexamen. Het ging over aandacht voor extreem-rechts. Of je daar als journalist nou wel of niet aandacht aan moest besteden, hoeveel en hoe en  de vraag was: Speel je ze dan niet juist in de kaart? En als je er aandacht aan besteedde: Hoe hou je de regie en wat zet je ertegenover? Ik geloof dat mijn conclusie was: Geef ze nooit de regie, geen ‘vrije vloer’ in live-uitzendingen, laat zien hoe onbenullig de argumenten zijn en hoe weinig steekhoudend en besteedt er vooral niet teveel aandacht aan, je maakt het groter dan het is.

In die tijd had je nog Janmaat. Zelf was ik niet zo onder de indruk van die Janmaat, het zal wel meevallen, dacht ik. Dat is ook meegevallen. Wie herinnert zich die man nou nog en hoe serieus moest je hem nou eigenlijk nemen? Persoonlijk vond ik hem vrij dom en onhandig overkomen. Niet bepaald charismatisch. Maar het onderwerp was natuurlijk wel interessant en is nu opnieuw actueel. Als ik nu een Visie zou moeten schrijven, zou ik nog veel duidelijker stelling nemen. Omdat me inmiddels heel helder is geworden dat waar je aandacht aan besteedt groeit.

Dat weten ze nog niet, die luitjes bij de PVV, dat ze zelf hun eigen problemen – dat wat zij als probleem ervaren – aan het creëren zijn, schoot me vanmorgen te binnen. Hun bewustzijn en dat van hun aanhangers is verre van ontwikkeld, maar ook dat heeft een functie. Wie zich altijd maar op problemen richt en strijd wil voeren, die zal nooit bereiken wat ie echt wil. En als de strijd je grootste motivatie is, creëer je alleen maar vijanden, maar je bevind je zelf ook voortdurend in strijd met het leven, met jezelf. Alleen maar ‘tegen’ zijn en je voortdurend overal maar slachtoffer van voelen, dat brengt alleen maar meer en meer frustraties en ja, je kunt aan de gang blijven, want zo lost het zich niet op. Maar deze mensen zijn ook niet gericht op oplossingen. Zij bevinden zich in feite in een andere wereld. Een wereld van angst en het voeden van angst is hun voornaamste bezigheid.

Dom, vind ik het. Voor het voeden van angst en het opzetten van mensen tegen elkaar heb ik geen respect en begrip. Het toppunt van dualiteit en afgescheidenheid, in meer spirituele termen. Het creëert tegenstanders. Nu zijn er ook hele grote groepen mensen die zich tegen de PVV keren en daar bang voor zijn. De ‘gewone’ politici houden godzijdank het hoofd redelijk koel, maar durven dit ook nog niet echt hardop te zeggen. ‘Laat je niet leiden door angst,’ zou Rutte wel eens mogen zeggen, net zoals hij dat durfde te zeggen ten tijde van de economische crisis. Maar het gaat niet alleen om de politici. Die zijn tenslotte niets anders dan een vertegenwoordiging. Wij, gewone mensen, moeten ons niet zo bang laten maken. Laat je niet gek maken. Trap er niet in. Laat die bui overwaaien. Als we er bang van worden, hebben ze meer macht dan je ze gunt. Wij geven hen macht. Zoals ‘zij’ (ik weet het, het klinkt een beetje dualistisch zo) per ongeluk veel teveel macht geven aan waar ze juist zo bang voor zijn. Je creëert een tegenstander. De moslim. Want, waar komen extreme moslims vandaan? Waarom kunnen die bestaan? Waarom is dat zo extreem geworden? In mijn optiek – energetisch gezien dus – op dezelfde manier. Tegenstanders creëren we met z’n allen. Vroeger, toen ik nog op de lagere school zat, waren het de Russen. Nu zijn dat moslims geworden. En de Russen komen ook weer terug als ‘vijand’ trouwens.

12039255_1632979303643005_992982634952354737_nWeldenkende mensen met het hart op de goeie plaats, laat je niet misleiden. Laat je vooral niet bang maken. Angst is een laag bewustzijnsniveau. Het leidt nergens toe. Net als bommen nooit iets oplossen, alleen maar schade aanrichten. Je lost een probleem nooit op op hetzelfde level als het is ontstaan, dat zei Einstein.

Blaas het niet op, richt de aandacht op wat je wel wilt, heb er vertrouwen in dat vertrouwen en liefde altijd sterker zijn dan angst. Natuurlijk, angst is besmettelijk, dat is waar en dat zien we ook om ons heen. Maar angst is ook onze grootste leerschool. Het vraagt je om goed bij jezelf te blijven. In je hart. Vanuit het hart aanwezig zijn is niet meedoen met die gekte, maar er ook niet teveel op reageren, het vooral niet voeden en je er al helemaal niet bang door laten maken. Deze situatie vraagt om positief handelen. Laten zien dat het ook anders kan. Volg je hart en doe wat bij je past.

Als ik nu opnieuw deze Visie zou schrijven, zou het wellicht een heel boek worden. De journalistiek heeft een verantwoordelijkheid. En dat is niet zozeer ‘laten zien wat er gebeurt’ – maar vooral: weten dat wat je laat zien effect heeft. Dat waar je aandacht aan besteedt groeit. En dat je dus met de keuzes die je maakt, de onderwerpen die je aanroert en de ‘strijd’ die altijd zo interessant is, voor- en tegenstanders aan het woord laten, iets versterkt. Willen we dat? Ook als kijker of lezer, als consument heb je een verantwoordelijkheid. Wat neem je tot je? Waar voed je jezelf mee? Letterlijk en figuurlijk trouwens. Want we zien bijvoorbeeld dat er een enorme toename is van biologische producten de afgelopen jaren. Die toename is er alleen omdat de consument daarvoor kiest. Omdat er een sterk groeiende groep bewuste mensen is, die bewuste keuzes maakt. En laat bewustzijn nou ook ‘besmettelijk’ zijn! 🙂

Eén positieve gedachte is sterker dan 1000 negatieve gedachten. Een klein kaarsje kan een hele donkere ruimte verlichten. En charisma hebben alleen mensen die sterk en eerlijk vanuit hun hart aanwezig zijn.  Dus er is geen enkele reden om bang te zijn. Het zou alleen je licht een beetje kunnen verduisteren. Weet dat je het verschil kan maken.

Schot voor open doel

Ik had een grappige en bijzondere droom vannacht. Ik was aan het voetballen! Jaja… echt waar, voetballen. Een serieuze wedstrijd. Ik herinner me dat ik het hele veld overzag en ook wie ik was. Het ging me behoorlijk makkelijk af, daar was ik wel verbaasd over. Op een goed moment zag ik dat het hele veld vrij was, vrijwel geen tegenstanders tussen de bal, die ik had en het doel, terwijl ik toch nog op de andere helft was. Laat ik hem er dan maar inschieten, dacht ik. De situatie vroeg erom. Dat had ik niet verwacht. Dus ik schoot, maar ik schoot niet echt krachtig en overtuigend. Of ie er nou in zat of niet, dat durf ik niet eens te zeggen. Ik werd wakker.

Als je wakker wordt van dromen, dan hebben ze wel wat te vertellen. Dus ik dacht er over na. Ik was te verbaasd geweest dat de weg zomaar open lag. Een beetje overdonderd. Soms zien we het niet, dat open doel voor onze neus. We geloven het bijna niet.

De wereld ligt aan je voeten en je hebt het niet eens door.

Je kent het wel, die spreuk: Wat nou als alles lukt? 😉

 

Jezelf, wat is dat?

“I give my True Self permission to be whole and full and awake in my life.”

Er is een grote omslag aan de gang, waar ik nog niet helemaal de woorden bij heb, maar ik zal een poging wagen.

‘Wat is de bedoeling?’ vragen veel mensen zich af. ‘Wat heb ik te doen in het leven? Welke betekenis heb ik? Waar kan ik de wereld mee dienen?’

En vervolgens leven we in een wereld waarin allerlei mensen elkaar gaan vertellen hoe het moet. Zij die denken verlicht te zijn, nemen andere onder hun hoede, hopen leiders te kunnen zijn of in elk geval anderen van het juiste advies te kunnen dienen. Nu zijn er ook wel echte leiders en voorbeelden, maar die zijn dat niet omdat ze dat zo graag willen of moeten, die zijn dat simpelweg om wie ze zijn.

Zo kan je gewoon een voorbeeld zijn voor anderen door gewoon jezelf te zijn. Meer niet. Maar zelfs daar gaat het niet om. Het gaat er om dat je jezelf bent en gewoon plezier hebt in wat je doet. Wat dat ook is.

Maak van jezelf en je eigen leven het doel. Niet van anderen. Richt de aandacht eerst eens op jezelf, laat het niet van anderen afhankelijk zijn. Ga doen waar je zin in hebt, ongeacht of anderen dat goed, mooi of prijzenswaardig vinden of niet. Wees jezelf.

Wees jezelf, jezelf, wat is dat?

Ben je jezelf als je overal commentaar op hebt? Sommigen zullen vinden van wel. Ben je jezelf als je alles beter weet? Sommigen zullen zeggen van wel. Ben je jezelf als je toegeeft aan al je zwakheden of aan je gevoel van slachtofferschap? Ja, sommigen zullen vinden van wel. Wat is je echte zelf?

In elk geval is je echte zelf VRIJ. Vrij om zichzelf te zijn. En vrij van ‘iets moeten zijn’ of ‘iets moeten betekenen’. Ook vrij van oordelen over anderen. Dat echte zelf hoeft niet zoveel. Is gewoon tevreden.

Zo, alles wat nu in opstand komt, is je ego. 😉

Das makkelijk he?

En dan? Wat dan? Als er niks hoeft, niks de bedoeling is en niks moet?

Dan ben je vrij om te kiezen wat je werkelijk leuk vindt, fijn vindt, wat je plezier geeft. Dat is liefde voor jezelf. En daar gaat het om. En van daaruit stroomt je liefde vanzelf de wereld in, ook naar anderen. Maar dat gaat vanzelf. Je bent liefde. Dat is je ware zelf.

tevreden

 

Het hangt van niemand anders af, alleen van jezelf.
Wat?
Alles eigenlijk. Hoe je je voelt, of je tevreden bent of niet.

Tja… wat zal ik hier nog meer over zeggen?
Iedereen heeft z’n eigen weg te gaan om dat te ontdekken.

Dit verhaaltje van zinnige verhalen sluit daar wel mooi op aan:

“U bent altijd zo opgewekt, zo vrolijk”, zei een bezoeker tegen de meester.
“En dat terwijl u toch de wereld en de mensen kent. Voor mij is dat in tegenspraak, verklaar me dat eens.”
“Waarom zou dat in tegenspraak met elkaar zijn?” was de tegenvraag van de meester.
“Omdat alles wat er op de wereld gebeurt en alles wat mensen elkaar aandoen zo deprimerend is”, beweerde de bezoeker. “Tenminste, zo werkt het bij mij en ik ben zeker niet de enige. Maar waarom zie ik dat niet bij u?”
“Omdat ik in de wereld leef”, zei de meester, “maar ik laat de wereld niet in mij leven.”

Bliss

Awareness, Presence, Bliss….

 

53524dd5d9a1ae65d09dd56528beeca1Mooie woorden. Met een beetje geluk kun je het ook meteen voelen als je deze woorden leest.  Woorden dragen energie in zich, dus het zou kunnen. Maar het gaat niet om de woorden. Er wordt veel over gezegd en geschreven, veel over uitgelegd, maar het is zoals koffie of chocola: Niemand kan je uitleggen hoe het smaakt, als je het nog nooit geproefd hebt.

Awareness, Presence, Bliss….

Stillness, wordt het ook wel genoemd. Of leegte. Leeg? Volgens mij is het bepaald geen leegte, meer vol, vervullend, tintelend en bruisend. Vrij van gedachten, dat wel. Subtiel aanwezig aan de ene kant, maar tegelijkertijd – als je je er op concentreert, alles wegvagend, in zich opnemend, oplossend. Harmonie-brengend ook, alles mag er zijn  zoals het is, niks sleurt je meer mee, het is allemaal goed. Er is een basisgevoel van vrede en vreugde.

Eckhart Tolle adviseert om met regelmaat even ‘stil’ te zijn. Dit even een paar seconden te voelen voor je de auto start bijvoorbeeld. Steeds even terugkeren, je laten vallen in dat … ja wat? In feite valt het niet goed te omschrijven. Zodra je er woorden voor gaat zoeken, stap je er uit, want je gaat je hoofd weer gebruiken. Het is de gelukzaligheid die je kan voelen als je geniet van iets heel simpels, een bloemetje, een vlinder, de zonnestralen.

Sta jezelf toe daar zo lang mogelijk en zoveel mogelijk van te genieten, adem het diep in, tot in al je cellen, laat het tintelen in je hele lichaam. Want het is alles wat je nodig hebt.

Wegsturen!

Nog even terugkomend op de ‘entiteiten’, die Eckhart Tolle noemt.  De negatieve gedachtevormen die als het ware een eigen leven gaan leiden, alsof ze ‘echt’ zijn en van jou. Door de herhaling ontstaat er een vervelend schepsel dat je voortdurend lastig valt, als een zeurpiet op je schouder, met een hoop commentaar. Je kunt ze wegsturen!
We hoeven niet alles zelf te transformeren, we kunnen zelf aangeven wat weg mag, we kunnen zelf opdracht geven. Zo kun je bijvoorbeeld elk idee, de hele ‘gedachtevorm’ dat je niet goed genoeg bent, skippen. Weg ermee!
Er kunnen ook hele gedachtevormen zijn ontstaan met ideeën over hoe anderen over ons denken, dat ze ons niet zien, dat ze ons benadelen, niet op waarde schatten, weg ermee!
En nog een veelvoorkomende gedachtevorm: Dat er tekort is, dat er niet genoeg is, dat je je zorgen moet maken, dat je dus moet vechten of jezelf moet beschermen. Het zijn zulke reële angsten die leven, dat we ze zelf geloven.
Maar, stel je eens voor: met jou is niks aan de hand, je pikt alleen een flard op van een gedachtevorm, een dikke wolk, die in de lucht hangt. Die flard krijgt ongemerkt invloed op je, groeit uit tot een flinke wolk, nestelt zich in jouw systeem en valt je vervolgens steeds lastig. Je gaat je zorgen maken, je voelt je niet lekker en je gaat de wolk nog eens extra voeden. En dat doen meer mensen en zo wordt het allemaal heel reëel.

Weg ermee!

Hoe weet je of het van jou is of niet? Ik zou zeggen: Stuur gewoon alles weg. Dat ruimt lekker op.
Op die manier ontdek je wie je echt bent!

The end of the ego

Vandaag laten we Eckhart Tolle weer eens aan het woord. Altijd verhelderend, vereenvoudigend, vaak ook komisch en waar hij vooral goed in is:  Het doorprikken van het ego. “O ja,” denk je dan. Hoe is het toch mogelijk dat we ons steeds weer zo mee laten sleuren door dat ego? Door onze gedachten? Het blijft opletten!

Eckhart Tolle: “Er is geen ego los van gedachten. Gedachten, de identificatie met gedachten, is ‘ego’. Maar de gedachten die door je mind gaan zijn, natuurlijk, gelinkt met de collectieve mind van de cultuur waar je in leeft, je pikt ze op en je identificeert jezelf ermee. Je gelooft ze ook nog en zo zijn er heel wat mensen op aarde die op deze manier een ‘vijandig’ idee over zichzelf handhaven. Gedachtenvormen, die ‘entiteiten’ zijn geworden, die zich genesteld hebben in je geest, omdat je ze gelooft. Je kijkt naar de wereld vanuit deze identificatie en de ellende is: Ze maken zichzelf waar.
Wat je nodig hebt is ruimte, bevrijding van die gedachtenvormen die je gevangen houden, ‘presence’, bewustzijn, het gewaar zijn, probeer eens de ruimte te vinden tussen de gedachten of ‘achter’ de gedachten. Dan ontdek je wie je echt bent. Dat is awakening!”

Nieuw licht

Dat wat jij het leven te bieden hebt, wil ruim baan krijgen, wil zich verspreiden, wil vrije doorgang hebben en dat wat het leven jou te bieden heeft ook!

Als wij ons er niet mee zouden bemoeien, zou het ook vanzelf zo gaan. Wat ook de reden is voor het beperken van die stroom, wat ook maar geleid heeft tot onze voorzichtigheid, terughoudendheid, afweer, onze weerstand, het wil geen stand houden, het wil uit de weg. De weg wil vrij zijn, het leven wil stromen, door jou en voor jou.

Obstakels tonen zichzelf, omdat ze opgelost willen worden. Geef ze toestemming om op te lossen. Kijk er doorheen, er overheen, blijf er niet naar staren. Muurtjes zijn zo sterk als wij ze maken, we kunnen ook beslissen dat ze mogen omvallen. We kunnen er ook overheen klimmen, er doorheen kijken. Kijk naar je doel, kijk over het muurtje heen.

Sommige muurtjes hebben we gebouwd om onszelf veilig achter te verschuilen, maar juist dat is niet nodig. Kom maar tevoorschijn. Het leven wil stromen, door jou en voor jou. Niet tegen worden gehouden door een muurtje, maar er dwars doorheen, eroverheen.

Die ‘bloedmaan’ heeft dat effect. Je kon je even terugtrekken achter het muurtje, ervaren hoe donker het daar is. Om daarna tevoorschijn te komen, in volle glorie. Achter je latend wat niet meer nodig is. Achter je verbrijzelen de muurtjes. Ze zijn er niet meer. Verdwenen in de nacht… Nieuw licht komt ons tegemoet.

De heilzame werking van channelingen

Er is een hele goeie reden om je regelmatig even terug te trekken uit de woelige wereld en om je bijvoorbeeld in de natuur, in de stilte te begeven. Om eens even geen tv te kijken, geen nieuws te volgen, geen gesprekken te voeren. Het zuivert de geest.
We worden snel verblind door de hoeveelheid informatie, die op ons afkomt. We worden makkelijk meegesleurd in zorgen en angsten, als we niet oppassen. We worden bijna automatisch door elkaars manier van denken beïnvloed. Maar dat denken is bijna nooit vrij van ballast, van meningen, van ‘moeten’ en van beperkende overtuigingen.

Natuurlijk, hou van elkaar, probeer in iedereen het beste en het mooiste te zien, maar laat je niet misleiden. Blijf goed bij jezelf. Dat wat wij zien en waarnemen in de wereld is beperkt. Het is een weerslag van hoe we het (gezamenlijk) gecreëerd hebben en bepaalde situaties blijven juist in stand doordat we het maar blijven geloven en bevestigen met elkaar. De waarheid vind je ergens anders, niet in wat je ziet, maar op een ander level, de bron bevindt zich op een onzichtbaar niveau. In jezelf.

Vanuit die bron is alles mogelijk. Vanuit die bron kan je manifesteren wat je maar wilt. Je kunt er vrijelijk uit putten, er zijn geen beperkingen. Zelfs als je dat weet, gelooft en ook al ervaren hebt, kan je het steeds weer vergeten. Omdat je steeds weer afgeleid wordt. Omdat je tekort ziet en ervaart in plaats van overvloed, bijvoorbeeld. Omdat je teveel waarde hecht aan ‘de waarheid’ van de wereld. De manier van denken op de wereld is over het algemeen een ‘oude’ manier van denken, waar we zelf ook nog niet helemaal vrij van zijn. We  zitten in een overgangsfase.
Wat is dan de ‘nieuwe’ manier van denken? Die is minder dwingend, minder dominant aanwezig, voedend, stimulerend, positief, ondergeschikt aan het ‘weten’ en ‘voelen’. Hoe meer vertrouwen je voelt, hoe minder uren het denken hoeft te maken. We hoeven het niet zelf te doen. Dat is het verschil. We hoeven alleen maar open te staan om het te ontvangen, het toe te laten. Dat is het. Zo eenvoudig.

Dus, de eerstvolgende keer dat je iets tegenkomt wat je onprettig vindt, wat je zorgen baart of waar je bang van wordt, ga terug naar jezelf en keer het om. Stel je de situatie anders voor, opgelost, prettig, ideaal. Sta het toe zich op te lossen. Geloof er in. Vertel jezelf een ander verhaal. Neem daar de tijd voor. Tot het anders voelt…
Ga er niet mee in gevecht, maar stel je belevenis bij. Het kan zijn dat je daar even je ogen voor moet sluiten of je even terug moet trekken uit die situatie. Om je de ideale situatie voor te stellen, heb je dan de wereld even niet nodig. Alleen jezelf.

Of… wat zeker helpt: gechannelde informatie. Vrij van ego. Ik ben er gek op, heb er veel van geleerd en ben gezegend met goede vrienden, die prachtige, zuivere kanalen zijn. Zoals Inge uit België, waar je op deze website een persoonlijke boodschap van kunt bestellen.
En zoals Ian, die White Bull channelt, waarmee we het boek ‘Er is niets wonderbaarlijks aan een wonder’ hebben uitgegeven. Channelingen brengen je weer terug bij jezelf, je eigen weten, je eigen bron. Hoe werkt het? Altijd in afstemming met jouzelf, altijd bekrachtigend, helend en geruststellend. Je krijgt precies de goeie boodschap op het goeie moment. En dat heeft een reikwijdte, die verder gaat dan je op dat moment zelf kunt zien. Je kunt er op terugvallen en nieuwe kracht uit putten. Alles wordt weer snel helder.

In dit filmpje vertelt Ian over het channelen van White Bull:

Hier vind je meer informatie over het boek ‘Er is niets wonderbaarlijks aan een wonder’. Een boek vol gechannelde boodschappen. Om weer even in te tunen op jezelf, de bron, als je daar behoefte aan hebt.

Voor de echte liefhebbers heb ik ook nog een nieuwe sessie op film (30 minuten) met White Bull beschikbaar. Dat kan je bestellen via de email (het wordt verstuurd via We Transfer en we vragen je een vrijwillige bijdrage). Het is een aanvulling op het boek, maar je kunt het ook ‘los’ daarvan bekijken. Het is in het Engels en gaat over het nemen van onze eigen verantwoordelijkheid, veranderingen in ‘belief-systems’, over creëren, wonderen en de vrede in onszelf.

 

‘Wegens succes gesloten…’

Jeroen Krabbé vertelt met verve over Vincent van Gogh: “Tegen het eind van zijn leven, was er ineens een museumdirecteur in Parijs, die zeer lovend was over zijn werk: Dit was briljant, puur goud, een genie…”  Vincent, die zoals we allemaal weten de erkenning heeft moeten ontberen tijdens zijn leven, stuurde hem een brief, zo vertelt Krabbé, met een schilderij erbij, waarin hij de enthousiaste kenner smeekte om dat nooit meer te doen, zo euforisch over zijn werk spreken. Hij was als de dood… als er erkenning kwam, had hij niets meer om tegen te vechten.

vincent_willem_van_gogh_015Ik schrik er bijna van. Kennelijk was dat zijn motor, het gevecht met de gevestigde orde, het buitenbeentje zijn, het niet erkend worden. Zou hij, als hij destijds al alle roem en eer en beloning had gekregen voor zijn werk, minder mooie schilderijen hebben gemaakt? Of misschien zelfs helemaal geen schilderijen meer hebben gemaakt? In hoeverre zou deze vorm van ‘lijden’ in ons dna zijn blijven hangen? Hoe zit dat bij mezelf? Zou ik dezelfde passie en motivatie voelen in mijn werk als ik er geen moeite voor zou moeten doen om het voor elkaar te krijgen? Wat als ik nu een gigantisch budget en alle medewerking zou krijgen om mijn plannen vorm te geven? ‘Wie zegt dat dat er niet is?’ hoor ik een stemmetje in de verte klinken…

Het lijkt een beetje op de vraag, die me van de week gesteld werd door Jan, de sigarenman: “Wat zou je doen Peet, als je de loterij zou winnen?” Zelf zou hij de winkel sluiten en een bordje ophangen: ‘Wegens succes gesloten.’ Wat ik zou doen? Zou ik niet hetzelfde doen als nu? Ik zou misschien wel meer gaan reizen en projecten opzetten en ondersteunen om ‘de nieuwe wereld’ vorm te geven. En uitbesteden wat ik zelf minder leuk vind om te doen. Maar zou er echt zoveel veranderen? Vertwijfeld vraag ik het me af.

Het werkt andersom, weet ik. Ga het doen en de rest volgt… Het regelt zichzelf als je je innerlijke motivatie, vreugde en passie volgt. Ja. Ik weet het. Maar toch begrijp ik Vincent van Gogh ook. Het gaat om de vrijheid en de onafhankelijkheid, die je nodig hebt om je  authenticiteit als kunstenaar te behouden. Maar waarom zou dat een strijd moeten zijn? Moet je je los maken van de ‘gevestigde orde’ om erachter te komen wie je zelf bent, om je vrij te voelen? Moet je je afzetten tegen de wereld om jezelf te ontdekken? Om te mogen en kunnen doen wat jij vindt dat je moet doen? Waarom zouden roem en erkenning dat aan moeten tasten? Omdat je je dan zou moeten aanpassen aan wat men van je wil en verwacht? Is dat zo? Is het niet pas echt ‘vrij’ als dat je niet uitmaakt? Ben je niet pas echt onafhankelijk als het geen rol speelt of je wel of niet gewaardeerd wordt? Gaat het niet om de waardering van jezelf, je eigenwaarde, de waardering die je zelf hebt voor datgene dat door jou gedaan of gemaakt wil worden?

Het zijn interessante vragen. We manoeuvreren onszelf in posities, soms niet al te riant, om onszelf te dwingen onszelf trouw te blijven. Maar zolang we het gevoel (nodig) hebben dat de wereld tegen ons is en ons niet steunt, zijn we nog niet vrij, integendeel. Waarom hebben we altijd iets nodig om ons tegen af te zetten? Je ziet vaak dat het een band schept tussen mensen onderling om zich gezamenlijk ergens tegen te keren. En vaak zie je dan ook dat als het object waartegen ze samen vechten wegvalt, ineens een onderlinge strijd ontstaat.

Maar wat is nu eigenlijk het antwoord dat ik zoek? Wat wil ik hiermee zeggen?

Laat alle oude overtuigingen rondom geld, macht en succes los. Het is niet waar het over gaat. Het is een gevoel. Een oud gevoel, waarmee we onszelf alleen maar beperken. Een idee. De angst in onszelf om ‘groots’ te zijn, je kent het wel dat gedicht:

Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn.
Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.
Het is ons licht, niet onze schaduw die ons het meest beangstigt.

We zijn onze eigen tegenstander als we dat idee in stand houden. Het mag! Jezelf zijn, je dromen waar maken, je passie volgen. Niet de wereld is tegen je, hooguit je eigen idee over de wereld werkt je tegen. Het is angst, maar wat kan je kwijtraken? Je comfortabele positie ‘slachtoffer’ van de wereld te zijn?

“Release all former vibratory frequencies around the issue of accepting wealth, prosperity, and receptivity to peace in the area of prosperity. When you are at peace with prosperity, there is no conflict, and the life can be prosperous, whole, and abundant.” Divine Mother