… STAY (T)HERE!

“Morning has broken… Like the first morning….” zo voelt het vandaag. Herboren…  en dat is ook wel een beetje echt zo. Gisteravond (weet je nog hoe het tekeer ging, qua storm?) heb ik onverwacht een flinke slag geleverd – veel heftiger dan ik had kunnen bevroeden, op leven en dood, zo voelde het… of liever gezegd: ‘Wie vermoordt wie?’ En ja, lieve mensen, ik heb de slag gewonnen… Hèhè… eindelijk. Klaar.

Het was een bijzonder heftige ervaring, in de sauna, waar ik bijna alleen was, bijna geen andere mensen gezien, nauwelijks iemand gesproken. En dan dus die storm en regen buiten, waar je dan in alle naaktheid doorheen gaat. Wel een gave film eigenlijk 😉 als ik het zo voor me zie….  Het was vergelijkbaar met die terrorist waar ik mee afrekende in mijn boek (hoofdstuk 8), beetje maf hoe alles nog eens een keer voorbij komt. Echter: Het boek is zichzelf aan het bewerkstelligen/manifesteren, dus in die zin klopt het wel weer.

Hoogste tijd voor een nieuw boek! Hahaha…. Ik ga een nog veel leuker verhaal schrijven… nu weet ik hoe het werkt! 🙂 Wacht maar…. Dat betekent ook dat deze editie beperkt blijft… 😉 Hahaha, zo wordt elk boek steeds meer waard…. (en dan hier van die gezichtjes met tranen van het lachen, weet je wel?) ‘t Zou best eens zo kunnen gaan. Wouw…. Wat er nu in me opkomt, hou ik nog even voor mezelf.

Bevrijding dus! Yes. Als je dat voelt hè, zo licht, vrolijk, blij, vrij, enz… zomaar… wat je ook doet, waar je ook bent, geniet er dan helemaal volop van, stay there… en… besef je eens heel er goed dat het IN jou aanwezig is en dus niet afhankelijk van iets buiten jezelf. Van Niemand. Van niks. STAY (T)HERE!

Yes, that’s it: “Fall in Love, stay (t)here…”

Dan valt de angst van je af, alle lading, alle ballast, alle zorgen, alle oude verhalen, zaken, pijn, enz… enz… laat gaan, laat lekker wegvliegen, wegzakken, los…

Straks een filmpje (op youtube) , waarin meer hierover. Nu nog even een mooie quote van Divine Mother, die net binnenkwam en wel mooi aansluit. We worden geholpen. Grijp die hand….  en stay there…

“I am here because I love you. I am reaching out my hand to pull you through into Love and Truth. I know you have traveled a long journey in fear and pain. I am reaching out to you to grab my hand. I am Love in the personal form. Because you have been focusing on a personal identity, I am here to help you by giving you a personal form to trust.”

 

Ter verruiming: Laat je oordelen los

Oordelen belemmeren je in je eigen groei.

Ook ergernis, frustratie, ongeduld of ‘bemoeizucht’ is een oordeel. Het is ego. Het zijn delen om naar te kijken en om los te laten. Wil je verder komen, wil je groeien… En dat willen we uiteindelijk allemaal. Al verzetten we ons daar soms ook tegen, komen we onze eigen weerstand daarin ook tegen – die zich dan weer kan uiten in oordelen.

Oordelen is altijd van ‘de mind’. Je Ware Zijn neemt waar, ziet en leert ‘je’ precies dat wat je nodig hebt. Alles komt altijd op het juiste moment op je pad om je verder te helpen. Het heeft geen zin om daarover te oordelen. Wel heeft het zin om te kijken wat het je te vertellen heeft, wat het je te leren heeft.

Heb geduld met jezelf, heb geduld met anderen… Ongeduld werkt averechts. Het verruimt – je oordelen opzij zetten. Het maakt je wijzer, brengt meer vrede, rust en plezier. Alles gaat makkelijker en meer vanzelf. So: Take it easy…

Uiteindelijk ontvouwt alles zichzelf. Volgens een bepaald plan. Daar kan je aan meewerken, je tegen verzetten, maar ook te snel willen, teveel willen en te hard willen gaan, kan weer weerstand oproepen. Natuurlijk kan je ‘Ja’ zeggen en is het je eigen keus om de volgende stappen te zetten, maar tegelijkertijd is er geen ontkomen aan. Je groeit toch wel. Het gaat makkelijker, meer ‘smooth’ als je gewoon rustig meebeweegt en niets probeert te forceren. En… er geen oordelen over hebt. Niet over jezelf, niet over wat er zou moeten, zelfs het ‘willen’ is een vorm van oordelen, want kennelijk niet tevreden zijn met hoe het NU is.

Alles is NU en tijd bestaat niet. Een lastig concept voor onze menselijke mind om te begrijpen. Alles ontvouwt zich in het NU, zou je ook kunnen zeggen. Heb Vrede met hoe het NU is, het is namelijk toch wel zoals het is. En dat ‘Nu’ wat we in de buitenwereld waarnemen is in principe al verleden tijd. Dat is al gemanifesteerd. Alle gedachten creëren werelden op zich… dus pas op, wees alert… Weet wat je creëert…

 

Vreugde, Vrijheid & Expressie…

“Ik maak de wereld graag een stukje fleuriger,” vertelt Mireille, die me gisteren deze prachtige tekening toestuurde.
Ik voel me zeer ‘vereerd’ en haar ‘verhaal’ bezorgde me kippenvel: “Ik heb je gisteren ‘ontdekt’ via het interview van Patrick Kicken, wat een mooi en eerlijk gesprek was dat…Dat is voor mij echt genieten!
Ik volg Patrick al een aantal jaren en luister vaak naar zijn Youtube gesprekken tijdens het maken van mijn tekeningen. En zo nu en dan zit er echt een ‘pareltje’ van een interview tussen! Die bijzondere gesprekken kunnen mij dan ook echt een creatieve ‘boost’ geven. Ook monologen van bv Dr. Wayne Dyer of sessies met Moojiji kunnen dit effect op mij hebben. Ik zeg wel eens gekscherend: “mijn verbinding met hierboven staat dan helemaal open en er valt een dosis creativiteit – als een soort download- binnen in mijn hoofd”.
Zo ook gisteren, toen ik het interview met jou beluisterde, was ik net begonnen met een nieuw ontwerp op papier te zetten. Vandaag heb ik wat video’s van je eigen kanaal beluisterd en tussen het tekenen door zelfs je nieuwste boek besteld! Ik zat helemaal in de flow! Mijn tekening is nu af en ik heb intens van het maak- en luisterproces genoten. Dank daarvoor. Ik hoop nog veel mooie dingen van je mogen te beluisteren!”
Dankbaar ben ik – zeer dankbaar voor zulke reacties. Is dat nu niet mijn ego wat dit wil delen? Nou, ik weet niet wat mijn ego ervan vindt, die is het nooit ergens mee eens… dus waarom zou ik ‘m een stem geven? De ene dag vindt ie dit, de andere dag dat, hij vermomt zich graag als mijn ‘steun en toeverlaat’, maar ondertussen is ie alleen maar blij als ik me door hem van de wijs laat brengen, onderuit laat halen, tegen laat houden, luister naar al z’n commentaar en kritiek… Is het leven niet een grote strijd met het ego? In plaats van met anderen, in plaats van met uiterlijke omstandigheden? Yes it is… Zolang je die strijd voert wel. Tot je het ziet en ‘m gewoon lekker laat…

Pas op want hij is slim. Ik moet zeggen dat ik behoorlijk onder de indruk ben van z’n slimmigheden, steeds opnieuw. Hij maakt er een spel van om steeds weer op slinkse wijze binnen te sluipen, op zoek naar iets waarmee hij me kan triggeren, mijn innerlijke vrede kan verstoren. Just watch it…. Lach erom en ga er vooral niet mee in gevecht. Laat maar. Het ebt vanzelf weg…

Kijk ernaar, laat je er niet door vangen… neem waar en laat gaan. Het zijn allemaal maar verhalen… het is allemaal niet wie je bent. Zoals Mooji vanmorgen zei: Wees als een beeldhouwer die wegsnijdt wat niet ‘de vis’ is (in dit geval een vis), zodat de vis overblijft. Alleen de ‘True Self’… dus. De rest mag stukje bij beetje weggehakt worden. Dan is er Vrijheid, dan ben je wie je bent. Een vis die al in het water is, maar het water niet kent, op zoek is naar water, waar hij al in is…

Wis al die ‘verhalen’….

Gisteren ging ik even sporten, dat wil zeggen: Minimaal een half uurtje steppen op zo’n apparaat op de sportschool, daarna nog wat oefeningen en dan lekker de sauna in, de ‘worst’ die ik mezelf dan voor hou als de missie volbracht is. 🙂

Met gemak haal ik tegenwoordig de hoogste stand op dat step-apparaat. Dat wil zeggen dat ik behoorlijk sterke beenspieren heb. Halverwege stapt er iemand op de step naast me, een persoon die ik al vaker had waargenomen en waarvan ik eerder dacht dat het een veel sportiever type was dan ik. Onder andere door z’n flitsend sportieve outfit wellicht… Maar, nu komt het: Ik gluurde stiekem even op welke stand hij z’n step had staan. Op 8! Wouw… Bij mij stond ie op 20! Maar, herinnerde ik me, een jaar geleden ook nog op 8… Niet dat het een competitie is natuurlijk, zeker niet, maar het opende me wel de ogen. Het idee wat je kunt hebben over jezelf… bizar toch? Dat is allemaal dus alleen maar ons eigen ‘idee’, nergens op gebaseerd, behalve dan op een zelfbeeld wat helemaal niet klopt. Die stoere vent naast me viel zomaar van z’n voetstuk. Haha… Grapje natuurlijk, want ik weet helemaal niks van hem, kan er niet over oordelen en dat is ook niet mijn bedoeling. Hij gaf me in feite een kado. Soms mag je het beeld van jezelf wel eens even rechtzetten! Omdat je daarmee jezelf veel meer eer aandoet. In plaats van altijd maar denken dat het ‘niet goed genoeg’ is, dat jij ‘niet goed genoeg’ bent….

Zelfkritiek, wie kent het niet. Het houdt ons tegen te zijn wie we zijn, spontaan te zijn, we zitten onszelf er enorm mee in de weg. We censureren onszelf, verliezen ons ‘goede gevoel’ ermee, belemmeren onszelf te Leven, terwijl het helemaal nergens op slaat. Als je gewoon geniet van jezelf en het leven en ervan uitgaat dat alles goed is zoals het is, vooral jijzelf, wordt het een stuk leuker en makkelijker.

Wis alle ‘verhalen’ van ‘niet goed genoeg’ of ‘een ander nodig hebben’ of ‘pas gelukkig zijn als…’ Dat is allemaal onzin. Daar hangt het niet van af. Het hangt alleen maar van je Zelf af. Zet je Zelf op de eerste plaats. Ook wat een ander van jou vindt doet niet ter zake. Het is in the end zelfs zo dat je ook dat zelf hebt bedacht en daarom zo ook terug gespiegeld krijgt, als je pech hebt en er maar genoeg in gelooft…

Vrijheid is dat je jezelf bevrijd van al die kronkels, verhalen en ideeën over jezelf, waarmee je jezelf beperkt en waarmee je je relaties vertroebelt. Maak je geen zorgen, egoïstisch is dat niet, want wie aardiger voor zichzelf is, is ook aardiger voor z’n omgeving. Dat gaat vanzelf.

 

 

De Leeuw op je pad

“Er was eens een meisje dat zou gaan trouwen. De volgende dag zou haar trouwdag zijn en alles werd in gereedheid gebracht. Ze maakte zich klaar om de laatste dingen te doen voor het zover was en verheugde zich er enorm op. Ze had een paar afspraken: Met de bakker, de kleermaker en de priester. Aan het eind van de dag zou ze haar verloofde zien en de volgende dag zouden ze eindelijk in elkaars armen kunnen vallen…

Het meisje woonde in het bos en op deze laatste dag voor de bruiloft, vertrok ze, klaar voor al haar afspraken. Na een paar stappen op weg naar de bewoonde wereld, stond er opeens een grote leeuw voor haar neus. En hongerige leeuw. Ook dat nog. Face to face. Ze kon zijn adem voelen.

Op dat moment bestond er geen afspraak meer met de bakker. Ook niet met de kleermaker en de priester. Zelfs niet met haar verloofde. Op dat moment was ze helemaal alleen. Geen tijd, geen toekomst, geen intenties, geen verleden, geen identiteit.

“Verwelkom de leeuw op je pad,” zegt de meester. Want tot op dat moment ben je aan het plannen voor de dag van morgen, die niet bestaat. Een volgende week, die er niet is. Onze gedachten zijn gevuld met van alles. Wat brengt je onmiddellijk in het nu?  Wanneer is er een moment om gewoon helemaal te zijn? Zonder enige gedachte aan morgen? Zonder planning? Het is een gewoonte die we allemaal hebben en we zijn zo volgepland, we zitten zo vol herrie in ons hoofd…. Wat zal je terugbrengen in de essentie en alles ontmantelen? Voorbij tijd en intenties? Hoever ben je ervan verwijderd? Wat is er nog te doen? Welke zaken moet je allemaal eerst nog afronden? Voordat je simpelweg kan zijn? De mind gaat echt niet op vakantie… Er is iets dat niet in het volgende moment is, niet in het verleden, iets wat je nergens kunt vinden. Zelfs je zoektocht om het te vinden verrijst er al uit op. We missen het meest voor de hand liggende. Zoek geen hulp van je mind…”

verhaaltje van Mooji

Goud Licht

Als je ergens last van hebt, wat het ook is, laat dan eens je identificatie ermee los. Het is niet wie je bent. Het is waar je aan vast houdt. En zolang je er in gelooft, is het waar voor jou en beperkt het je. Of dat nu ‘ziekte’ is of ‘armoede’ of ‘eenzaamheid’ of ‘strijd’ of… wat kan je nog meer bedenken, waar denk je last van te hebben?
Kan je zien dat het slechts een idee is over jezelf – of over anderen – waarmee je jezelf gevangen houdt? Wat je misschien zelfs wel onbewust juist in stand houdt om je aan vast te houden? Een verhaal waar je je identiteit aan ontleent op dit moment? Wat heb je te verliezen als je er last van hebt? Welke angst zit er achter?

Volgens mij is het altijd goed om op zoek te gaan naar je angst, zonder dan al die verhalen in te duiken, maar simpelweg om de onwaarheid erin te ontdekken. Vaak zien mensen zelf hun angst niet. En zo houdt angst hen in de grip. En zo houdt het verhalen in stand, die misschien allang hadden willen vertrekken en helemaal niet bij je horen.

Wat is je werkelijke angst? Marianne Williamson zei het al: Onze grootste angst is de angst voor onze eigen grootsheid. Mooi moment om even dit mooie, nieuwe liedje in te voegen, gemaakt met deze tekst:

Wat betekent het ‘een kind van God’ te zijn? Daar heeft iedereen zo z’n eigen beeld (of weerstand) bij waarschijnlijk, maar het betekent vooral dat je niet bent wie je denkt dat je bent. Elk concept over jezelf is al een beperking. Elk concept van God wellicht ook…
Dan blijft er ‘niets’ over en dat is waar we dan bang voor zijn. We klampen ons vast aan onze identificaties, aan hoe we het zouden willen hebben, maar ook aan dat waar we last van hebben, alsof we dat niet los zouden kunnen laten. Het is maar een verhaal… Zolang we dat geloven, zijn we ‘slachtoffer’ van ons eigen verhaal…
Is het niet bevrijdend om elk verhaal eens los te laten?

Wat blijft er dan over? Zeker niet ‘niks’, al lijkt dat misschien zo en al is dat de angst. Juist ‘Alles’. Alles is er al. Niet te begrijpen met de mind, niet aan vast te klampen, niet tastbaar, maar wel aanwezig. Altijd aanwezig, zelfs als je je daar niet van bewust bent.

Eigenlijk heb ik het in een van mijn vorige Bespiegelingen al duidelijk beschreven: In de Liefde lost alles op: Je bent die energie – die je ‘God’ kan noemen, je bent pure energie vanuit de bron: Een en al Liefde, Licht, sprankelende aanwezigheid, speels, enthousiast, vrij, blij, dat ben jij. Dat was er al voor je een lichaam aannam en zal altijd blijven. Het is er in elke cel van je lichaam. Het is pure Liefde, zelfs zoveel Liefde dat het bij wijze van spreken te klein is voor je lichaam.

Dan is de grote vraag: Waar richt je de aandacht op? Dat bepaal je zelf. En als je de aandacht alleen richt op wie je werkelijk bent, op die energie, ben je onmiddellijk verlost van al je ongemakken, al je strijd, je worstelingen met het leven, met anderen of met je (kleine) zelf, van al je ‘problemen’ en beperkingen, ergernissen en tekorten.

‘I am that I am’, kan je ook zeggen. Dat verwijst naar dat Goddelijke, met het woordje ‘that’. Ook dat zijn weliswaar maar woorden, maar ook woorden doen hun eigen werk en bewerkstelligen iets. Met het herhalen van de simpele ‘formule’ I AM breng je jezelf snel terug naar wie je werkelijk bent. Terug in je Kracht, in je Zijn, los van al die verhalen en identificaties. Daarin vind je de bevrijding. Je bent EEN met ‘God’ zogezegd, je bent Goddelijk. Een staat van Zijn waarin je ‘persoontje’ oplost. Dat ‘persoontje’ wat daar graag mee aan de haal wil gaan, het wil begrijpen, vasthouden, definiëren. Zichzelf op de borst wil slaan en er weer iets ‘persoonlijks’ van probeert te maken. Daarom: Wees bescheiden, voel het of probeer het te voelen en bevrijd jezelf van al die illusies, verhalen, ongemakken. Blijf daar. Blijf in die Vrijheid en Vreugde aanwezig, probeer het vooral niet vast te grijpen.

Je kunt een enorme zekerheid ervaren, die niet vast te grijpen is. Maar juist die heeft je alles te bieden wat je maar wenst. Alleen… dan zijn er geen wensen meer. Want Alles is er al!

Stel je voor dat je Goud Licht in- en uitademt, tot je helemaal Een bent met dat Gouden Licht….

 

Vrije wil, keuzes maken & Liefde Zijn

Een mens heeft vrije wil. Daarom is het ook zo belangrijk om duidelijke keuzes te maken. En om je eigen keuzes te maken. Niet omdat een ander dat wil, van je vraagt of eist, maar omdat je zelf bepaalt hoe jouw Leven eruit ziet. Je bent immers VRIJ…

Het maakt wel heel veel uit welke keuze je maakt. Of en waar je duidelijk ‘JA’ (of ‘nee’) tegen zegt. Dat zet iets in beweging. Dan pas kan je weer verder als je vast zit, ontevreden bent, je niet lekker voelt of door iets anders belemmerd. Het zijn altijd je eigen keuzes, zelfs al maak je ze niet, zelfs al twijfel je, zelfs al lijkt het alsof het over anderen gaat en anderen hun keuzes te maken hebben, voor jij verder kan of tevreden bent.

Als je in situaties terecht komt, waarvan je denkt zeker te weten dat het over een ander gaat en niet over jou, vraag het dan. Vraag het aan ‘de bron’, ofwel ‘het Weten’, vraag of het je wordt getoond, helder mag worden, wat het jouzelf te vertellen heeft.

We zijn zo vaak, veel te vaak, bezig met anderen, alsof ons leven daarvan afhangt. Alsof we afhankelijk zijn van hun keuzes, hun houding, hun goedkeuring, hun mening, hun oordeel… Dat zijn we niet. Sterker nog: Als we zelf onze eigen houding aanpassen, zal dat invloed hebben, zal dat een andere ‘werkelijkheid’ buiten onszelf laten zien. Als we iets proberen af te dwingen, creëren we weerstand. Daar hebben we dan zelf weer last van. Het is in wezen ook de weerstand in onszelf, die ons dan getoond wordt.

Wie twijfelt of alle opties open wil houden, maakt ook geen ‘eigen’ keuzes. Die laat het net zo goed afhangen van de buitenwereld. Aan de andere kant heeft het ook weer geen zin om het af te dwingen, onze ongeduldige mind wil wel eens ongedurig weten waar-ie aan toe is. Maar de werkelijke helderheid komt van binnenuit. Opeens weet je iets. Opeens is het er. Is het helder, duidelijk en is er geen twijfel meer mogelijk.

Geef jezelf – en ook anderen trouwens – die ruimte. Neem de tijd, zoek het in de Stilte… Ga in gesprek met je Zelf, want jouw eigen Wijze Zelf heeft alle antwoorden voor je. Die komen niet voort uit angst, die beogen geen ‘zekerheden’ vast te stellen, die jagen jou niet op, maar moedigen wel aan, geven je een duwtje, geven je Kracht en Vertrouwen. De antwoorden van je eigen Ware Zelf of vanuit (laten we zeggen) ‘de bron’, kloppen altijd met je gevoel, geven je ook een goed gevoel, maken je blij en voelen vrij. Dan nog heb je zelf keuze dus. Dat is onze leerschool als mens: Keuzes maken… Weten dat we keuzes kunnen maken. En ook de keuze om ons Leven zich te laten ontvouwen, zonder onszelf in de weg te staan met al onze mitsen en maren. We kunnen kiezen voor de Liefde en daarmee kiezen we ervoor het pad van de angst te verlaten. Want daar waar Liefde is, kan geen angst zijn.

Het ZIJN, het Ware Zijn is Vrij en is vol van Liefde. Dat is wie je bent. Het is Liefde voor jezelf om in Liefde te leven, om de keuze te maken vanuit je hart aanwezig te zijn en de Liefde te belichamen. Wij zijn Liefde.

Grappig stukje in het interview met Patrick Kicken, vond ik zelf, dat dat naar voren kwam op zijn vraag of ik bedoelde dat we ons hart moesten volgen. Dat impliceerde alweer afstand. ZIJN. Aanwezig zijn in je hart, in de Liefde, is Zijn wie je werkelijk bent. Het is NU, het is niet ver weg, daar hoeft geen weg voor afgelegd te worden. Het is wie je al bent. Je kunt jezelf toestemming geven om te Zijn wie je bent. En dan? Dan handel je uit Liefde, dan maak je keuzes uit Liefde. Dan wijst de Liefde je de weg. Alles wat geen Liefde voor jezelf is, laat je los. Daarmee eer je jezelf niet.

EERHERSTEL ~ Een nieuw begin

In de Liefde lost alles op.

Heerlijk, om wakker te worden en het ineens allemaal helder te hebben. Opeens begrijp ik het helemaal. Ook mijn eigen frustraties – die er echt nog wel zijn zo nu en dan en vervolgens een worsteling opleveren, tot het zich weer oplost. Tot het zich vanzelf oplost. Omdat alles opgelost wil zijn. Misschien omdat ik die koers nu eenmaal ingezet heb, misschien omdat dat gewoon vanzelf zo gaat, misschien omdat het ondraaglijk is – steeds ondraaglijker – om er wel aan vast te houden. Zijn dat keuzes, die je maakt? Ja en nee. Je kunt ergens aan vasthouden of het loslaten. Voor vasthouden moet je misschien wel meer moeite doen. Ik kijk er naar, vraag me dan af wat het is, hoe het zit en ik stuur het sowieso weg. Alle ladingen, alles wat klem zit, vast zit, niet lekker voelt, schuurt of beperkend voelt. Zo nu en dan kan je overvallen worden door zo’n ‘lading’ en ‘denken’ dat je dat bent, maar dat is niet zo. Ik heb al heel lang het idee niet meer dat ik dat dan ‘ben’, maar wil dan wel ergens van bevrijd zijn. Een paar tips voor je, waar je iets aan kan hebben:

Onthoud: Het is nooit ‘van’ jou. Het is niet wie je bent. Wie je werkelijk bent is vrij van lading, vrij van frustratie, vrij van beperkingen, vrij van twijfels ook, vrij van angst en onzekerheid, vrij van oordelen en van ‘schuld’ en al helemaal geen slachtoffer. Dat is de vergissing die we vaak maken, dat is de identificatie met het ego, dat is soms ook de gehechtheid aan die verhalen, die ons wijs worden gemaakt of die we onszelf wijs hebben gemaakt.

Wat blijft er dan over? Dat wie je werkelijk bent is ‘Source-energie’, energie vanuit de bron? Een en al Liefde, Licht, sprankelende aanwezigheid, speels, enthousiast, vrij, blij, dat ben jij. Dat was er al voor je een lichaam aan nam en zal altijd blijven. Het is er in elke cel van je lichaam. Het is pure Liefde, zelfs zoveel Liefde dat het bij wijze van spreken te klein is voor je lichaam. Het lichaam is een beperking, de mind natuurlijk ook, de vorm die je aanneemt is als een voertuig. Dat voertuig wordt bestuurt door jou, dat ‘besturen’ is de grote ontdekking. Laat je je beperken of zoek je de ruimte op? Daar kun je elk moment opnieuw voor kiezen: Waar kijk je naar? Wat geef je aandacht?

Als je gefocust blijft op ‘de bron’, het ‘hoogste’ in jezelf, je Ware Zelf, op de bevrijding, de vrijheid, de Liefde, dan beweeg je in de richting die steeds ruimer en prettiger voelt. Je bevrijd jezelf vanzelf van alle ballast. Maar als je focust op de ballast en die voor ‘waar’ aanneemt, hou je het in stand. Valse identificatie. Maar door er naar te kijken kan het zich wel oplossen. Als je kijkt met de ogen van Liefde, de ogen van ‘de bron’, lost het zich op. Dat kan razendsnel gaan.

Angst is beperkend en Liefde is verruimend. Er zijn twee bewegingen: inperkend, kleiner makend, knellend, terugtrekkend… of: verruimend, ruimte creërend, uitbreidend, verspreidend ofwel: expansie. Expansie is de Liefde toelaten, jezelf Licht voelen, groeien, genieten, je ruimte innemen, de energie van ‘de bron’ toelaten en door je heen laten stromen en z’n eigen weg laten vinden. Soms botst ie ergens tegenaan, zit er nog iets knel, dat geeft dan even een ongemakklijk gevoel. Zie het, verzacht daarin, adem erdoorheen, geef het opdracht om op te lossen, laat het los….

Loslaten, ook belangrijk. Laat alles los. dat is een beslissing, dat is je er niet aan vast klampen. Dat is de overgave. Het klopt niet om je ergens aan vast te houden. Niet aan een idee, niet aan iets buiten jezelf, zelfs niet aan iemand, zelfs niet aan jezelf. Vasthouden is altijd vanuit angst. En angst is een tegengestelde beweging, die beperkend werkt. En dat voelt niet lekker. Daar wil je toch vrij van zijn?

Afijn, blijf dus altijd gefocust op wat wel. Wat er wel is, wat wel fijn voelt, wat Waar is, op het hoogste in jezelf, op de Bron, die je bent. Erken jezelf. Erken jezelf als ‘Goddelijk’, want dat is de bron: Een en al Goddelijkheid, dat is die energie. Die energie van Pure Liefde, Lichtheid, warmte, kracht, vreugde, Weten ook, bruisend, dansend, vrij bewegend…. Laat die Liefde door je heen stromen, laat het toe. En laat het dan – als je jezelf er volledig mee gevuld hebt – door jou heen de wereld instromen, naar anderen toe, naar allerlei situaties toe, Versterk de Kracht van de Liefde in jezelf door ‘m te erkennen, te vertrouwen, te ervaren…. Laat de Liefde haar eigen werk maar doen. In de Liefde lost alles op.

Wees dus niet bang om Liefde te Zijn, want dat is wie je bent. Sta de Liefde toe door jou heen te stromen. Het zal je verlossen van al je pijn, al je twijfels, al je belemmeringen en al je ongemakken. De Liefde is zacht en weet precies wat het voor jou kan doen. Als je daar ‘Ja’ tegen zegt, wordt het Leven op Aarde een feest. Geniet ervan!

Dat is EERHERSTEL.