Alles is er al

Je kunt je Zelf niet kennen. Wel kan je je Zelf herkennen. Je kunt jezelf herkennen in anderen. Je kunt jezelf herkennen  in alles. Maar je kunt ook kiezen! Jouw aandacht maakt uit. Waar je de aandacht op richt, maakt uit. Dat is je ‘stuur’ als het ware: Welke kant stuur je op? Daar kan je keuzes in maken. Maar dat is wel wat je je zal moeten realiseren. Dat je zelf dat stuur in handen hebt.

Daarom noemen ‘ze’ het zelfrealisatie: Het je realiseren wie je bent. Veel meer dan ‘de mind’ je doet geloven, veel meer dan je lichaam, je vorm, je emoties, je verleden, je verhaal. Dat is allemaal slechts tijdelijk en dus van voorbijgaande aard. Een beleving, een ervaring, die je opdoet. Waarom? Om je dat te realiseren misschien? Om dat te ontdekken? Hoe anders kan je er achter komen? Als je jezelf niet kunt ontdekken?

Niet voor niets is het zo’n enorme opluchting om te ontdekken wat je allemaal niet bent. Daarmee kan je je namelijk in een klap verlossen van al die verhalen, die je geloofde. Alles vertoont zich zoals je het gelooft, zoals je denkt dat het is. Want dat versterk je met je aandacht en je maakt het ‘waar’. Zo zijn we voortdurend aan het creëren, bewust en onbewust. Maar we kunnen ook ont-creëren, al die onwaarheden afbreken, ontmantelen, ongedaan maken. Door de Waarheid in te zien.

Nu is er een ‘school’ die zegt dat intenties niet nodig zijn. Daar kan ik inkomen en het kostte me ook even wat gekraak in de hersenpan om daar een goed antwoord op te vinden. ‘Vind het koninkrijk Gods’ en alles ontvouwt zich. ‘Alles is er al,’ schrijf ik zelf in mijn boek ‘Eerherstel, een nieuw begin‘ nota bene. Dat was zelfs de aanleiding.

Ja, het is zo dat als je je realiseert dat jij ‘alles’ bent, een bent met alles, alles ook helemaal perfect is zoals het is. Alles heeft dus alleen maar met onze eigen beleving, onze gedachten ergens over te maken. Die keuren iets goed of af, bepalen de ‘waarde’ ergens van, geven het bestaansrecht of niet. Er gebeurt iets en dat ‘iets’ heeft geen enkele betekenis als jij het die betekenis niet geeft.

Goed plan dus om je vooral te richten op Goed Nieuws en ‘Wat wel?’ Wat ook de conclusie van mijn boek is. Goed idee om je ‘verhaal’ te herschrijven, omdat je er dan anders naar kunt kijken. Waar je dankbaar voor bent, vermeerdert zich. Waar je je aan ergert of waar je bang voor bent, vermeerdert zich ook. Beiden zijn een vorm van aandacht en aandacht is wat iets ‘leven’ geeft. Angst is een vorm van gehechtheid aan een ‘verhaal’. Neem het waar… en je koppelt je los. Want wie is het die het waarneemt? Niet degene die er ‘in’ zit! Wie zit er wel ‘in’? Zoek die maar eens op…

Wat nou als we alle ellende in de wereld negeren? Geen aandacht meer geven? Herstelt het zich dan weer in z’n natuurlijke ‘perfectie’? Ja. En het wordt erger als we er voeding aan te geven. Als we er bang voor zijn. Maar ook door iets aan te klagen, anderen ergens de schuld van te geven, je te beklagen en je ergens slachtoffer van te voelen. Het is ook een ontkenning van onze eigen macht en kracht.

Als ik bijvoorbeeld naar een wesp kijk met bewondering en zelfs enige vertedering kan voelen, heb ik echt geen last van een wesp. Iemand die wespen beschouwt als ‘eng’ en ‘gevaarlijk’ maakt ‘oorlog’ met de wespen. Wie wild om zich heen gaat slaan, daagt agressie uit met z’n eigen gedrag. Een wesp komt en gaat weer en als je hem gewoon rustig waarneemt, is er verder niks aan de hand. Ik heb zelfs de indruk dat de wespen vriendelijk zijn tegen mij omdat ik ze voorzien heb van water. Ze hebben ook geen enkele reden om niet vriendelijk te zijn, behalve als ik ze zou gaan meppen. Actie-reactie.

Intenties zijn vanuit het hart, althans, dat is hoe wij ermee werken. Vanuit het hart creëren, iets licht geven, in het licht zetten, liefde geven, liefdevolle aandacht en het beste wensen. Secuur zijn in waar je aandacht aan besteedt en hoe. Dat gaat op een gegeven moment vanzelf. Als je de ‘onwaarheden’ niet langer erkent als ‘waarheid’, is dat in feite ook een vorm van intentie.

Bewuste intenties sturen is een instrument om de aandacht te richten. Wie geheel en al verlicht is, is in feite een zelfde instrument. Wie geheel onbewust is ook, alleen is het de vraag wat hij of zij daarmee aanricht…  Want onbewust wordt de ellende versterkt, bevestigd, bevochten en gevreesd. Niks buiten jou heeft macht, behalve als je het macht geeft.

En daarom dus intenties. Het is een – makkelijk toegankelijke – vorm van je bewust zijn of worden van je mogelijkheden. Het is nuttig om het gezamenlijk te doen, omdat het de kracht versterkt. En het is van belang voor de bewustwording zelf, als we merken dat het werkt. Daarmee ontdekken we dat we zelf het instrument zijn. En dus geen slachtoffer of lijdend voorwerp. Want dat is geloven in ‘het verhaal’. Koppel je los van de verhalen, waar je onder lijdt, vertel jezelf een ander verhaal. Dat is de uitnodiging in zo’n verhaal. Ontdek hoe je jezelf eruit kunt bevrijden.

Misschien is het zo dat we nog teveel nadruk leggen op wat er in ‘de wereld’ gebeurt, wat er zich in de ‘realiteit’ die zich aan ons vertoont voordoet. Misschien is dat de ‘vergissing’, want zijn we niet per ongeluk nog van alles aan het beoordelen en veroordelen? Wie de innerlijke vrede, vrijheid en gelukzaligheid vindt, ontdekt, zich realiseert, die hoeft niet meer zo nodig van alles te veranderen, het verandert vanzelf met hem/haar mee. Wat is er nog om bang voor te zijn als je ervaart dat je Liefde bent? Als je in het veld van Liefde aanwezig bent – en dat kan op elk moment – dan is er niets anders dan dat en dat beïnvloedt vanzelf alles. Je bent Liefde, dus je verspreidt Liefde. Je bent Licht, dus je verspreidt licht. En in dat licht verdwijnt alle ‘onwaarheid’ vanzelf. Ja.

En toch zal het eerst je intentie ‘moeten’ zijn, want pas als je daar ‘JA’ tegen zegt…. maak je een keuze. Die keuze is onze vrije wil. Dat is de heilige vrije wil die we hebben. Om dat te ontdekken.

Die keuze heeft gevolgen. Ik zei ooit, bijna hardop, vanuit het diepst van mijn ziel: “Ik wil vrijheid!” en daarna begon het… alle onvrijheden lieten zich stuk voor stuk zien en ik kwam in een 8-baan terecht. Een weg terug was er niet meer. Eenvoudig was het ook niet. Als ik alles had geweten wat ik nu weet, was het een stuk eenvoudiger geweest. Daarom heb ik mijn boek geschreven…

Zowel voor mezelf als voor jou! Om het wat eenvoudiger te maken. Want in the end is het heel eenvoudig: Alles is er al!

EERHERSTEL ~ Een nieuw begin

Fall in Love and stay there

Wie ben ik? Die vraag kun je het beste beantwoorden door in te zien wie je allemaal niet bent. Je bent niet je gedachten, je bent niet je lichaam, niet je verleden, niets wat aan verandering onderhevig is. Je beleeft als mens van alles, je ervaart van alles, je voelt van alles, je denkt van alles, maar dat is nog niet wie je bent.

In mijn tekening van gisteren – ik zal hem nog even toevoegen en meteen ook antwoord geven – ben je het wit. Het wit, dat alles beleeft, waarneemt, ervaart en voorbij ziet komen. Het wit dat zelfs overal in aanwezig is. Ook in het geel, groen, blauw en rood. Je bent BEYOND alles aanwezig.

Je voelt ruimte als je dat ontdekt. Het is niet iets om te begrijpen, te verwoorden, uit te leggen, (eigenlijk ook niet iets om in een tekening te vatten), maar om te ervaren. Mooji geeft daar een geweldige ‘oefening’ voor: De invitation to Freedom. Je ziet het in dit filmpje – ook met Nederlandse ondertiteling:

Nu de volgende stap, die daar logisch uit volgt: Iets bestaat alleen in jouw beleving omdat je er in aanwezig bent, als je je er aan verbindt, als je je ermee identificeert. Dat hoeft niet. Je kunt al die verhalen ook loslaten. Je bent niet je verhaal.*

Het punt is dat we vaak zeer gehecht zijn aan ons verhaal en bang zijn om dat verhaal los te laten. Dat is omdat we nog niet weten hoeveel ruimte zich daar achter bevindt. ‘We’ zijn misschien bang voor de oneindige ruimte, die alles te bieden heeft, maar dat vertrouwen we nog niet zo. Wie is die ‘we’ dan? Wie ben jij? Niet degene die bang is, niet degene die beperkingen ervaart, dat is de ‘persoon’ die verhalen maakt en al die verhalen gelooft. Daarom is het vooral een kwestie van ontmantelen van de onwaarheden. Ja, een kwestie waar je niet snel mee klaar bent, want de mind is slim en verzint steeds weer wat nieuws. ‘Hij’ protesteert, want ‘hij’ wil het begrijpen, in de hand hebben, ‘hij’ wil controle en ‘hij’ verliest z’n grip als jij in de ‘BEYOND’ ruimte stapt. Ook dat kan je waarnemen en je kunt er om lachen. Je hoeft het allemaal niet zo serieus te nemen wat de mind iedere keer opwerpt aan bezwaren. Je hoeft daar niet in mee te gaan. Hij zal pogingen blijven doen om je weer te vangen, maar jij bent de mind niet, dus je hoeft je niet te laten vangen. Je kunt je daar uit bevrijden.

Jouw diepe wens om vrij te zijn, zal gehonoreerd worden. Alles wat overeenkomt met de Waarheid heeft meer kracht dan welke onwaarheid dan ook. Roep de Waarheid tevoorschijn in je leven en je zult gaan zien wat de ‘onwaarheden’ zijn. Je bent de Waarheid. Je bent de Liefde. Je bent de Divine Being, met eindeloze mogelijkheden. Je kunt kiezen. Blijf gefocust op de Waarheid en alles zal op z’n plek vallen.

Dit is de methode die ik je – op advies van andere ‘meesters’ – aanraadt: Zeg (regelmatig) hardop:

“Ik ben de Waarheid. I am the Truth.”

Je kunt  ook zeggen: “Show me the Truth”, ofwel: “Laat me de Waarheid zien.”

Het is een keuze. Een keuze die iedereen zelf zal ‘moeten’ maken, want we hebben vrije wil. Als je zegt: ‘Ik wil bevrijd zijn van angst of van beperkingen’, klopt dat met de Waarheid in jezelf en daarom zal dat z’n werk gaan doen. Wat je ook kunt zeggen is: “Ik ben bereid…”

En zie hoe het zich ontvouwt. Want het ontvouwt zich als jij het toelaat. Je hoeft geen moeite te doen, niet te vechten, geen strijd aan te gaan met je angsten. Je hoeft het zelfs niet te bedenken. Je hoeft alleen maar ‘JA’ te zeggen tegen de Waarheid. Laat de Waarheid zich ontvouwen in jou.

“Fall in Love and stay there,” zou Rumi zeggen.

* Je bent niet je verhaal. Je kunt jezelf ook een ander verhaal vertellen. Hoe dat werkt in de praktijk, hoe je dat aan kunt pakken, welke effecten dat heeft, dat kun je lezen in het boek ‘Eerherstel, een nieuw begin.’  

Stiltewandeling in het bos

Heeft het bos ons nodig of hebben wij het bos nodig? Elke zondag als we in het bos zijn voor de yoga of elk ander moment dat ik in het bos ben, ervaar ik een diepe dankbaarheid voor de natuur, de bomen, de aarde, de wisselwerking die ik ervaar met het bos, de bomen, maar ook de aarde zelf, de vlindertjes, de bloemen, alles wat je zoal tegenkomt als je wandelt. Dat verdiept zich steeds meer. Wat ik ook merk is dat als je dat meer waardeert, het ook steeds dieper doorwerkt.

Daarom kwam ik op het idee om komende zondag eens een Stiltewandeling te ‘organiseren’ voor wie dit ook wil ervaren en speciaal ook om onze dankbaarheid en Liefde voor de natuur te ervaren en te verdiepen. Het bos kan wel een beetje aandacht en kracht gebruiken, nu ze zich aan het herstellen is van de droogte. Een wandeling in Stilte is een wandeling met intentie: Je een voelen met de natuur, de voedende kracht ervaren, bewondering, verwondering, liefde, waardering…. Het werkt twee kanten op. Het is goed voor het bos en goed voor jezelf. En… Ook alle vrijwilligers en bosbeheerders verdienen wel wat dankbaarheid, bedacht ik me.

Wie de behoefte voelt om mee te wandelen, is van harte welkom. En, wat ik in dit filmpje ook al zeg: Je kunt het natuurlijk sowieso, altijd ook op je eigen manier en in je eigen omgeving doen! In het filmpje  zie je de plek waar we komende zondag afspreken, om 11.00 uur.

aanmelden kan via de mail: info@happyview.info

Zien we de kostbaarheden die ons in de schoot geworpen worden wel?

Vooruitlopend op een filmpje, dat nu nog staat te ‘transformeren’ om straks op mijn youtubekanaal (HAPPYVIEWPETRA) te verschijnen, getiteld ‘We are One’ – met bijpassend T-shirt 😉 – wil ik je dit alvast even laten zien: Invitation to Freedom van Mooji.

Mooji is op dit moment in Nederland, afgelopen zaterdag woonde ik een bijeenkomst bij in Haarlem, waarin hij vragen beantwoordde van allerlei mensen, maar…. belangrijker nog: Mensen liet kennis maken met ‘het veld’ van bewustzijn, de Eenheid, dat wat er altijd is, dat wat hij ‘Is-ness’ noemt, wat ‘leeg’ is van gedachten, wat ruimte geeft en voelbaar is en er nooit niet kan zijn. De ‘methode’ die hij daarvoor hanteert is een serie vragen, die heel verhelderend werkt. Hij doet het regelmatig in de satsangs, hier zie je er een voorbeeld van. Het werkt verruimend en verhelderend om er naar te kijken, het verdiept en het maakt je vrij.

En hieronder de bijeenkomst in Haarlem, die ik bijwoonde. Het refereert ook aan de ‘invitation to freedom’, dat veld, de ‘oefening’ die hij vooraf had gedaan. En weet je wat het voordeel is om deze video te bekijken? Je kunt het beter zien, het is fantastisch hoe het team van Mooji alles vastlegt op film en razendsnel monteert en beschikbaar maakt voor iedereen. Achter de drie camera’s stonden vrouwen. Leuk om te weten, nietwaar? Het was leuk om erbij te zijn, absoluut, maar wil je de informatie, de wijsheid, de grapjes, de mooie verhalen goed horen en tot je door laten dringen, kan je hier net zo goed naar kijken! En je door Mooji laten charmeren, net als ik.

Een verhaaltje om je vast lekker te maken:

Er was eens een man met een ezel. Hij ging elke dag naar een bepaalde plek om in de rotsen te hakken en dan vond hij steentjes, soms hele mooie steentjes, die verkocht hij dan en daar leefde hij van. De ezel stond geduldig te wachten tot er weer genoeg lading was om mee naar huis te gaan. Zo hakte hij elke dag steentjes….

Op een dag toen hij weer aan het hakken was, viel er zomaar een hele grote heldere diamant voor z’n voeten. Hij wist niet wat het was. “Zeker een stuk glas?” dacht de man en wikkelde het in een doek en bond het op de ezel.
Van een afstandje had iemand anders toe zitten kijken en het allemaal zien gebeuren. Hij liep naar de man toe en verzon een smoes: “Ik moet dringend naar de stad, ik wil je ezel kopen,” zei hij.
Hij bood er een behoorlijk bedrag voor.
“Okee,” zei de man, hij was verbaasd. Maar hoe kon hij dat weigeren?
Zo gezegd, zo gedaan en de vreemdeling verdween op zijn ezel, de man stopte het geld in z’n zak en ging door met stenen hakken….
“Wat een gekke dingen gebeuren er,” dacht hij bij zichzelf. “Eerst een stuk glas, dan iemand die mijn ezel voor veel teveel geld wil kopen…”
Hij haalde z’n schouders op en ging verder.

Toen de vreemdeling een kilometer verderop was met de ezel, stopte hij en maakte de diamant los. De ezel stuurde hij terug naar z’n baas. Die was helemaal verbaasd toen hij de ezel weer aan zak komen lopen. “Nou ja, zeg, wat een dag! Ik verkoop mijn ezel voor veel geld en hij komt zo weer terug! Wouw, dit is echt mijn geluksdag….” En hij ging gewoon verder met stenen hakken….

De moraal van het verhaal? Kan je zelf wel bedenken….
We herkennen maar al te vaak de kostbaarheden niet die ons in de schoot geworpen worden…

Zomaar een praatje

Zoals we regen nodig hebben, zo hebben we ook meer liefde en aandacht voor elkaar nodig.

Gistermiddag stak ik de weg over en aan de overkant bij het stoplicht stond iemand stil. “Er komt niets aan hoor,” maakte ik een grapje. “Ja, maar ik rust even uit,” zei die meneer. “O, ja, dat kan ook,” zei ik. Hij begon vragen te stellen: “Gaat u ergens heen? Naar een winkel ofzo?” Het ging niet om de vragen, het ging om het praatje, merkte ik. Dus ik stelde wat vragen terug. Hij wandelde elke dag, meestal ’s avonds, maar nu hield hij het niet meer uit in huis, dus was hij naar buiten gegaan. Er was iets met zijn benen, daarom moest hij vooral in beweging blijven. Of ik wel eens in Leidsche Rijn was geweest? Of ze daar ook een snackbar hadden? Geen idee. Daar kwam hij wel eens, in een snackbar, om een patatje te eten. En hij wilde weten of ik ook in de Rivierenwijk woonde. Nee. In de Dichterswijk… Oja. Toen kwam het gesprek op poezen en honden. Hij trok alles uit de kast wat hij daarover wist. Dat poezen altijd bij hem kwamen zitten. Die nageltjes in z’n schoot… En dat ze ’s nachts hele tochten maakten. Die van mij niet… Afijn, toen z’n stoplicht voor de vijfde keer op groen stond, namen we afscheid. “Misschien kom ik u nog eens tegen. Dan kunnen we misschien weer een praatje maken…” “Natuurlijk, ik zal opletten of ik u zie wandelen,” beloofde ik.

Het raakte me. Die behoefte aan contact, gewoon een simpel praatje maken. Laten we dat vaker doen, zomaar. Het maakt niet uit waar het over gaat. Het maakt alleen maar uit dat we elkaar zien en aandacht geven. Zoals de plantjes water nodig hebben, hebben mensen ook aandacht nodig. Daar bloeien ze van op….

Maak het expliciet!

Er is me iets opgevallen en het is tijd om dat eens te benoemen en op te pakken! Als ik mannen interview, in welke functie of over welk onderwerp dan ook, hebben ze daar doorgaans geen enkele moeite mee, zeggen ze meestal meteen ‘Ja’, werken enthousiast mee en vertellen met het grootste gemak hun verhaal. Ze weten zichzelf goed neer te zetten. Natuurlijk is dat ook typisch ‘het mannelijke’ aspect: Er staan, gefocust zijn, jezelf laten zien, iets beweren, zeker weten, uitstralen en overtuigd aanwezig zijn. Ook dat kunnen mannen heel goed is me opgevallen, zelfs als het helemaal niet zo evident is wat ze beweren, ze weten het wel neer te zetten als waarheid.

Nu kom ik het heel vaak tegen dat vrouwen over de streep getrokken moeten worden, wat huiverig zijn, niet durven, zich afvragen of ze wel goed overkomen, twijfelen, onzeker zijn. Er zijn echt al heel veel vrouwen, ik kan ze niet eens meer tellen, die door mij voor het eerst zijn gefilmd en geïnterviewd. Omdat ik het interessant vind wat ze doen en zie wat ze te melden hebben, ook al zien ze dat zelf niet altijd. Aan mij hebben ze dan een goeie, want ik begin gewoon, ik doe het gewoon, ik zet gewoon de camera aan.
En ik durf wel te zeggen dat ik echt de beste ben om mee samen te werken voor iedereen (zeker voor al die vrouwen) die echt iets te vertellen heeft, maar het nog niet hardop, luid en duidelijk durft te zeggen en ervoor durft te gaan staan. Ongemerkt heb ik eigenlijk al heel veel mensen simpelweg de drempel over geholpen door gewoon te beginnen, door gewoon mijn camera te pakken en samen het verhaal te gaan ‘maken’… Daar heb ik natuurlijk ook de perfecte achtergrond voor, omdat ik al jaren in de journalistiek werkzaam ben en al heel erg veel mensen heb geïnterviewd en ook precies ‘zie’ of aanvoel wat het verhaal is en de juiste vragen kan stellen om dat verhaal uit te nodigen. Ik doe mee. Ik weiger het getwijfel en de onzekerheid een ‘stem’ te geven, ik negeer gewoon het ‘zichzelf wegcijferen’ of onbelangrijk maken, ik besteed er geen aandacht aan. Ik zeg alleen: “Natuurlijk kan je dat wel.” Bovendien: We kunnen altijd knippen en plakken. Wat kan er mis gaan? Ga staan waar je voor staat!

Dus ja, alle vrouwen opgelet: Kom tevoorschijn, vertel jouw verhaal, laat je stem klinken, durf aanwezig te zijn en durf jouw verhaal te vertellen. En dan wel je echte verhaal. Niet je getwijfel of je onzekerheid, maak daar niet je identiteit van, want dat is niet wie je bent! Het is een oude erfenis, waar we nodig eens mee af mogen rekenen. Vrouwen waren altijd ondergeschikt, mochten zich niet met het ‘echte’ werk bemoeien, mannen waren de baas en hadden het voor het zeggen, vrouwen moesten gehoorzamen. Dat is waarvan nog een deel in ons systeem is blijven hangen. Zelfs bij de o zo vrije Nederlandse vrouwen. Is dat wat we willen? Zijn we het daarmee eens? Is het niet juist nu de vrouwelijke aanpak en de vrouwelijke visie die we nodig hebben?

Veel vrouwen die een eigen bedrijf hebben weten dat ze naar voren moeten komen, moeten durven. Zichzelf mogen laten zien. Mogen gaan staan voor zichzelf. Waarom die scrupules daarover? Waarom die angst? Kom gewoon tevoorschijn, wat kan er gebeuren?

Nu weet ik wel dat het een beetje zwart-wit is wat ik zeg, want er zijn ook mannen met deze ‘vrouwelijke’ neiging en omgekeerd zijn er ook vrouwen die heel goed hun mondje kunnen roeren en zichzelf wel sterk naar voren kunnen schuiven. Maar, wees eerlijk, zijn dat niet heel vaak juist de vrouwen die geleerd hebben zich staande te houden in de vrij mannelijke wereld, die het voor het zeggen heeft en hebben ze daardoor niet ‘iets’ ontwikkeld wat je onder de noemer ‘mannelijke dominantie’ zou kunnen scharen? Terwijl mannen zich momenteel ontwikkelen naar meer gevoelsmatig aanwezig zijn, dichter bij zichzelf blijven, meer en meer durven vanuit het hart en betrokkenheid te spreken, zijn vrouwen vaak nog bezig met het überhaupt tevoorschijn durven komen en stelling durven nemen.

Aanwezig zijn, er staan, naar buiten treden, durven, juist ook benoemen wat er voelbaar is, juist vanuit het hart aanwezig durven zijn. Dat. Dat hebben we nu nodig, in deze veranderende wereld. En dan heb ik het niet over ‘kwetsbaar’ zijn, want zolang we dat maar ‘kwetsbaar’ blijven noemen, maken we onszelf kwetsbaar, bevestigen we al die ‘kwetsbaarheid’ en daarmee maken we onszelf zwak. Het is geen zwakke kracht! Het is niet kwetsbaar om eerlijk en open te zijn. Het is niet kwetsbaar om vanuit je hart aanwezig te zijn. Om echt te zijn, jezelf te zijn en te delen wat je van belang vindt. Dat is kracht! Jezelf zijn is kracht. Tevoorschijn komen, durven zeggen waar je voor staat, wat je doet, waar je mee bezig bent, waarom, wat je drijft en laten zien wie je bent. Het is je kracht.

Maak het expliciet! Net zoals Anja in dit filmpje zegt en doet. Ook zij heeft al heel veel bergen verzet achter de schermen. Maar het is nu tijd om voor de schermen te verschijnen en onze wijsheid te delen. Verstop je niet langer, kom tevoorschijn. Durf het expliciet te maken.
“Als je iets niet expliciet maakt, bestaat het niet.” Hier gaat het over burgerinitiatieven, maar het geldt natuurlijk voor alles. Ook voor wat jij doet!

Wil je afrekenen met de ondermijnende kracht, de zelfontkenning, het jezelf wegcijferen? Lees dan in elk geval Eerherstel, een nieuw begin! Overwin jezelf, maak je vrij. Door dit boek te lezen, ga je dat proces aan, ruim je al die oude twijfels en onzekerheden op, die niet ‘van jou’ zijn. Het is er nu de tijd voor!

En je kunt ook bij mij terecht voor interviews of filmpjes over wat jij doet. Schroom niet, zet de stappen die je te zetten hebt! De wereld heeft je nodig! En ik versterk je graag. In wie je bent en wat jij hebt bij te dragen! Kom tevoorschijn!

Wil je meer weten over de mogelijkheden? info@happyview.info
Voor interviews, persoonlijke portretten, filmpjes, advies, bekrachtiging, het herschrijven van je verhaal, maar ook voor wie eens wil oefenen! Welkom!

PS: Hartelijk dank aan alle nieuwe volgers op mijn youtubekanaal en hier!

 

De Waarheid is.

Dit schrijf ik op, omdat het zo’n inzicht is… dat ik het zelf nooit meer wil vergeten! Tegen de Waarheid is niets opgewassen. Dus…

Dat betekent dat je alles op kunt lossen wat je denkt dat er aan de hand is. Of dat nu boosheid is, angst of een tekort aan iets, als je het tegendeel hardop tegen jezelf zegt, gaat dat zich manifesteren.

Dus als je zegt “I am Love” en dat blijft herhalen, dan moet je angst wel verdwijnen. Love is namelijk Waarheid en angst niet.

Als je enig tekort ervaart, maar je zegt: “Ik ervaar overvloed, rijkdom, alles komt naar mij toe… alles is er al.” Dan gaat dat zich Waar maken, omdat het de Waarheid is!

In de Waarheid is namelijk geen tekort. Dat bestaat niet. Het is infinite. Alleen nog niet altijd gemanifesteerd. Het is er wel, maar wij zien het niet. Wij zullen ZELF eerst DE Waarheid moeten bevestigen.

Ik kom er nog op terug. Misschien kan ik het later beter uitleggen. Of misschien begrijp je het zo ook. Misschien voel je dat het klopt.

Don’t deny The Truth. Erken de Waarheid. Als je zegt: “Ik erken de Waarheid”, dan hoef je het verder niet eens te begrijpen zelfs. Dan toont de Waarheid zichzelf wel. “I allow the Truth in my life…..”

De Waarheid is Liefde. De Waarheid is Vrijheid. De Waarheid is Overvloed. De Waarheid is Vreugde. De Waarheid is.

Laten we zelf eens wakker worden!

Er zijn veel mensen die zich zorgen maken over wat hun levensdoel is of hoe ze het bereiken, daarover nadenken en ‘het verschil’ willen maken. Vaak zit daar nog een vorm van ‘moeten’ in, de wereld willen verbeteren, anderen willen vertellen hoe het moet, want als die anderen nou maar eens wakker zouden worden… nietwaar?

Okee, let’s face it. Als je die overtuiging loslaat, wat dan? Weet je dan niet meer wat je moet doen? Verlies je dan je drijfveer, je motivatie, je doel in het leven? Je bent hier toch om jouw bijdrage te leveren? Om bij te dragen? Je ‘moet’ toch wel een missie hebben? Een doel? Iets om te bereiken?

Waarom willen we toch altijd zo nodig anderen veranderen? Dat is wat je je allereerst af kunt vragen. Dat is een ‘verhaal’ wat veel mensen niet willen horen, heb ik gemerkt. Ook dit valt – ook al is het met de beste bedoelingen van de wereld – onder de noemer ‘slachtofferschap’ en ‘anderen de schuld geven’, projecteren van je eigen ongenoegen, frustraties en er een ‘gevecht’ van maken met de buitenwereld. “Ja maar zoveel mensen zijn nog zo onbewust, we moeten ze toch wakker schudden?” vindt men dan en rechtvaardigt daarmee zijn of haar ‘strijd’ of missie.

Nee. Dat moeten we niet. We hebben ZELF iets te doen. Die strijd is in jezelf! “Het veroordelen van de onverdraagzaamheid van anderen, is net zo goed onverdraagzaam,” schrijf ik in EERHERSTEL, een nieuw begin. Alles is een spiegel en alles kunnen we IN onszelf aanpakken en oplossen. De wereld buiten onszelf is een afspiegeling van onze eigen beleving. We hoeven dus niet buiten onszelf iets te veranderen, alleen maar in onszelf. Laten we vooral niet bevestigen en waarmaken dat ‘het’ niet opschiet door de mensheid ervan te beschuldigen te slapen. Laten we liever zien hoe iedereen wakker wordt, hoezeer het bewustzijn groeit, hoeveel ontwikkelingen er zijn, hoeveel er in beweging is, hoeveel ontwikkeling we zelf doormaken, laten we vooral kijken met de ogen van Liefde!

We kunnen anderen als het ware aansteken met ons eigen enthousiasme, onze Liefde, ons plezier. Door dat te uiten, niet in te houden, door het voorbeeld te zijn, door helemaal onsZelf te zijn. Door in Liefde aanwezig te zijn, verspreid je meer Liefde. Vanzelf. Daar hoef je juist niks voor te doen. Zijn wie je bent is in Liefde aanwezig zijn, kijken met de ogen van Liefde, al het mooie zien wat er te zien is.

Je bereikt een ander niet door de strijd aan te gaan, daarmee drijf je anderen eerder van je af. Door zo nodig iets te ‘moeten’ bereiken, duw je dat ook van je af. Maar door NU tevreden te zijn en te genieten, open te staan voor alles wat op je pad komt, te begrijpen dat je je eigen uitdagingen tegen kunt komen, omdat ze je iets te vertellen hebben, omdat ze iets van je vragen, bereik je wel iets. Meer vrede in jezelf en daar gaat het om. Ruim je frustraties op en zuiver je eigen blik! Hoe meer je in het NU aanwezig kunt blijven, met al je aandacht, hoe makkelijker alles gaat. Het ontvouwt zich. Je bijdrage lever je door zelf te groeien en jouw innerlijke groei heeft invloed op de wereld om je heen.

Als je iets tegenkomt waarvan je boos wordt, waarover je een sterk oordeel hebt, ga dan eens even terug naar jezelf: Wat maakt je zo boos? Wat zit daar achter? Wat heeft het jou te vertellen? Wat in jou wordt daardoor geraakt? Welke ‘wond’ wil hier nog genezen? Wat in jou wil gezien en erkend worden? Welke ‘onwaarheid’ wil hier ‘Waarheid’ worden? Je kunt je bijvoorbeeld afgewezen voelen of niet genoeg gewaardeerd of gekwetst of niet serieus genomen. Allemaal ‘verhalen’ die zichzelf in stand houden. Maar zodra jij je Zelf ziet zoals je bent, zonder al die verhalen, puur, vrij, liefdevol, vreugdevol, genietend en vol inspiratie, is het niet meer nodig om iets ‘ongemakkelijks’ op anderen te projecteren. Dan projecteer jij – zonder daar moeite voor te doen – jouw licht en Liefde op de wereld om je heen. Een lichtbron hoeft niet te ‘vechten’ met de schaduw. Dat waar je je aandacht op richt wordt vanzelf lichter.

Dus: Laat je Zelf niet overschaduwen door allerlei gedachten over morgen of over anderen, over wat er allemaal ‘moet’ en nog niet deugt. Maak jezelf vrij. Dan gaat alles makkelijk en vanzelf. Maak jezelf vrij van alle angst, dan is er alleen nog maar Liefde.

Dus: Laten we zelf eens wakker worden!