Wees jezelf trouw

Voor alles geldt eigenlijk: Blijf jezelf trouw.

Integriteit ten opzichte van jezelf is het geheim voor succes, op welk vlak ook.

Wat betreft werk: Waarom doe je wat je doet? Om er geld mee te verdienen? Zou je iets anders doen als je er niet je brood mee zou verdienen? Doe je dingen waar je niet helemaal achter staat, die je liever op een andere manier zou doen? Hoe integer ben je naar jezelf?

In relaties: Pas je je aan aan de ander, ben je bang een ander kwijt te raken, hou je rekening met wat je denkt dat hij of zij vindt, vertoon je wenselijk gedrag, probeer je het hem of haar naar de zin te maken? Of luister je goed naar jezelf en durf je ook jezelf te zijn? Durf je te kiezen voor jezelf en dat wat jij vindt dat er gezegd of gedaan mag worden door jou?

Wat betreft gezondheid: Zorg je goed voor jezelf? Geef je jezelf de ruimte om te doen waar je je goed bij voelt? Kies je ervoor te volgen waar je lichaam behoefte aan heeft? Luister je goed naar je lichaam? Of negeer je bepaalde signalen en klachten en ga je gewoon door? Je lichaam is er voor jou, dient jou en geeft je bepaalde signalen als dat nodig is.

Vertrouw je meer op anderen dan op jezelf? Laat je anderen vertellen wat je moet doen en laten? Denk je dat anderen deskundiger zijn en het beter weten? Toets je dat wat je leest en hoort aan je eigen wijsheid? Vertrouw je op je eigen wijsheid? Luister je naar je gevoel, dat je jouw waarheid vertelt? Of overstem je jezelf en denk je dat jij het niet weet of kan of in je hebt?

Als je twijfelt, luister je niet goed naar je zelf. Er zijn natuurlijk vele stemmetjes, die van angst, onzekerheid en twijfel. Maar daarachter schuilt je waarheid en daar mag je naar luisteren. Dat is niet de stem van angst of twijfel, dat is de wetende en liefhebbende stem in jezelf, die je vertrouwen geeft en aanmoedigt. Als je daar niet naar luistert, voel je je niet echt lekker.

Je ware innerlijke stem voelt helder, duidelijk en krachtig. Daar mag je naar luisteren. Die staat altijd achter je. En die vraagt je om ook achter jezelf te gaan staan.

Als je daarnaar gaat luisteren ga je eerst even door een soort oerwoud, een onontgonnen terrein waarin je de weg moet zien te vinden. Jouw weg. Die niemand anders nog voor je uitgestippeld heeft en waar niemand anders voor jou bepaald wat de volgende stap is. Het is jouw weg. Je zult obstakels tegenkomen, vast en zeker, maar ondertussen groeit je vertrouwen en je zekerheid. Want wie stappen zet op z’n eigen weg wordt gevoed met zo’n enorme kracht, dat alles mee gaat werken en mogelijk wordt.

Als jij jezelf bent, zal je goed zijn in wat je doet. Zal je gewaardeerd worden en zullen je relaties opbloeien. Je gezondheid zal verbeteren, evenals je humeur en je stabiliteit. Je zult sterker op je benen staan en van grotere betekenis blijken voor anderen. Je zult meer vrijheid en meer plezier ervaren. Je onafhankelijkheid maakt dat je juist meer in verbinding kan zijn – met anderen, maar vooral met jezelf. Juist omdat je een betere relaties met jezelf ontwikkelt, zullen al je relaties daar baat bij hebben. Je relatie met je partner, met je familie, met je vrienden, met onbekenden en ook je relatie met je werk, je financiën en je lichaam. Dus maak je eigen keuzes en wees jezelf. Wees jezelf trouw.

 

 

 

 

Als we niet meer bang zijn, verdwijnt dat waar we bang voor zijn vanzelf.

Voor de liefhebbers, nog een stukje uit m’n nieuwe boek (in wording):

Juist die ‘onzichtbare factor’ is essentieel. Hoe je het ook noemen wil, het Goddelijke, de kosmos, engelen, meesters, voorouders of andere hulptroepen, je eigen ziel, die verbonden en één is met het Goddelijke, Hogere Zelf, of liever je ‘Ware Zelf’, waar je wel of niet in gelooft, dat maakt eigenlijk niet uit. Het is zoals jij het ervaart. Altijd. Dat is het mooie.
Hoe we het benoemen, dat is niet waar het om gaat, want om het te begrijpen geven we er woorden aan en maken we begrippen, waar we iets mee kunnen en als we niet oppassen ook regeltjes, wetten en verboden, we proberen iets te definiëren en een naam te geven, we willen het begrijpen en zelfs onder controle krijgen. Alsof het ‘afgescheiden’ is, terwijl het juist om die Eenheid gaat. De Eenheid, de bron van alle mogelijkheden, waar wij mee verbonden zijn. Wij zijn het. We zijn zelf de Goddelijke energie, Liefde, in een vorm gegoten, meer dan wat we kunnen zien en zelfs begrijpen met onze menselijke mind. Dat kunnen we gaan ontdekken en ik moet zeggen, dat is geweldig, oneindig, wonderbaarlijk en soms zelfs beangstigend, maar dat is het alleen als je erover gaat nadenken. Het kan beangstigend zijn, omdat we het niet kunnen overzien, het is onbekend terrein, maar het is een vergissing dat het een ‘macht’ buiten onszelf is. Het is ook een vergissing dat het ‘Hoger’ is en dat we er aan overgeleverd zijn en maar moeten afwachten wat ons toebedeeld wordt. Zo ervaren mensen het vaak, als de ‘toorn van God’ bijvoorbeeld, zo is het lang geweest, dat mensen dachten dat ze gestraft werden of veroordeeld. Dat is waardoor we in die ‘afgescheidenheid’ terecht zijn gekomen, angst en afgescheidenheid hebben alles met elkaar te maken. Het veroorzaakt tweedeling. Althans, in onze beleving, want het is er niet echt. Logisch dat die afgescheidenheid angst teweeg brengt – er is dan opeens iets buiten jezelf wat ‘gevaarlijk’ is of bedreigend. Je ervaart het niet als deel van jezelf of als eenheid en dus denk je dat je er geen vat op hebt en er aan overgeleverd ben. Dat is waarom het doel is onszelf te leren kennen, de Eenheid te leren doorgronden. Als we niet meer bang zijn, verdwijnt dat waar we bang voor zijn vanzelf. Als we inzien dat we vanuit die angst onze eigen ‘vijand’ creëren, waar we bang voor zijn, dan weten we ook dat we vanuit liefde en vrede ‘vrienden’ kunnen creëren. Dan kunnen we inzien hoeveel krachtiger we zijn dan we dachten. Hoe we veel meer kunnen vertrouwen op het leven. Het leven is ons goedgezind, alleen is het wel aan ons om daarop te vertrouwen en ons dus over te geven aan het leven. Dat is een essentieel aspect van het leven.

Het is – voor jou – zoals je denkt dat het is. Dat wil nog niet zeggen dat je echt ‘gelijk’ hebt als je ergens bang voor bent, maar als je het ervaart als iets om bang voor te zijn, zal je daar bevestiging van krijgen. Als je daarentegen blindelings vertrouwt op het leven en ervan uitgaat dat het leven je steunt en alles je goedgezind is, dan ervaar je dat. Is dat niet geweldig? Als je eenmaal begint te ervaren dat het zo werkt, groeit je vertrouwen. Je voelt je gesteund, je wordt ook gesteund, maar het is jouw vertrouwen. Vertrouwen kan je niet afdwingen, het groeit (of het wordt aangetast), maar je kunt er wel voor kiezen. Je kunt de keuze maken dat je je meer door vertrouwen dan door angst wilt laten leiden. Dat is een intentie en intenties gaan ‘vanzelf’ hun werk doen. Het is mijn intentie om in volledig vertrouwen te leven. Pure overgave, hoewel dat misschien klinkt als overgave aan iets buiten jezelf, maar dat is het niet. Overgave aan het leven. Overgave aan dat wat is. Zonder verzet dus. Volledige acceptatie. Op die manier leef ik vanuit mijn Ware Zelf.

Laat je oordeel erover los en het verdwijnt

Laat je oordeel erover los en het verdwijnt. Dat is alles. 

Stel je eens voor: Dat is alles…
Waar worstel je mee? Laat je oordeel erover los en het verdwijnt!
Pijn in je rug? Laat je oordeel erover los…
Conflict met iemand? Laat je oordeel los…
Financiële problemen? Laat je oordeel los…

Je ziet: het gaat zowel over anderen, over situaties als over jezelf. In elke lastige situatie kom je stappen verder als je beseft dat je er een oordeel over hebt en dat dat precies is wat het belemmert zichzelf op te lossen. Je bevrijdt jezelf door je oordelen los te laten. Dat wil zeggen dat je eerst onderzoekt welke oordelen je hebt, want daarvan ben je je niet altijd bewust. En als je het ziet, kan je het loslaten. Dat kan je beslissen. Misschien denk je: ‘Ja, maar dan is het nog niet weg,’ maar op het moment dat je beslist om je oordeel los te laten, gaat het vanzelf aan het werk. Intenties, die werken. Intenties zetten iets in gang. Intenties zijn opdrachten die je geeft. Dat is iets om te ontdekken en te oefenen, want als je het ervaart, dan hoef je het niet meer te geloven, dan weet je het.

Iemand die ontslagen is en daarvan baalt, zal moeite hebben met het vinden van een nieuwe baan. Vanuit de frustratie zoeken, heeft een negatief effect. Laat je je oordelen los, over het feit dat je ontslagen bent (aan de kant gezet, zal het diepere gevoel zijn) en over jezelf (het niks meer waard zijn) en over je situatie (de angst geen nieuwe baan te vinden) dan neutraliseer je het allemaal. En vanuit die neutrale positie kan het weer gaan stromen. Met een rotgevoel zal het lastig zijn iets nieuws aan te trekken wat dat gevoel wegneemt. Eerst zal je gevoel erover neutraal moeten zijn, dan pas kan er weer beweging inkomen.

Hetzelfde geldt voor relaties. Je frustratie over een vorige relatie, die uitgegaan is, zal je onbewust meenemen in een nieuwe relatie. Vaak zie je mensen meteen vluchten in iets nieuws, als reactie op, maar hoe leuk en geweldig die nieuwe relatie ook lijkt in eerste instantie, vroeg of laat kom je hetzelfde weer tegen, omdat het in jou nog als pijnlijk gevoel aanwezig is dat de vorige vriend of vriendin je bijvoorbeeld niet trouw was of veeleisend was of je heeft verlaten. Omdat je die oordelen nog bij je draagt. Omdat je een ander nog de schuld geeft van je ongeluk. Omdat je je nog slachtoffer voelt… Omdat je bijvoorbeeld nog de angst in je draagt dat het opnieuw gebeurt of dat je je vrijheid kwijt raakt, nodig je dat per ongeluk uit. Alle situaties waar je in terecht komt, communiceren met je beleving, ook al liggen die pijnpunten vaak opgeslagen in het onderbewuste en heb je dat zelf niet door. Zo worden ze zichtbaar en het wil dus niet zeggen dat je er niks aan kan doen. Door ze te zien en door naar jezelf te durven kijken, kan je het aanpakken. Intentie…

Laat je oordelen los. En het lost zich op. Als we dat nou eens doen met z’n allen?

Het vraagt een antwoord

Er is nogal wat aan de hand in de wereld en daar kunnen we niet omheen. Of je nu wel of niet het nieuws volgt, je er wel of niet op richt, het vraagt een antwoord.

Wat me opvalt is dat juist die grote groep, de ‘kritische massa’ zoals ze die ook wel noemen, zich nu laat vangen door de gebeurtenissen. Mensen van wie ik verwachtte dat ze ‘het’ al wisten, uiten doemscenario’s, woede en zorgen en tegen hen zou ik willen zeggen: Laat je niet vangen. Weet dat je woorden, gedachten en reacties kracht hebben. Dat we met voorspellingen dat het allemaal nog erger wordt wat ons te wachten staat, verder van huis zijn. Voorspellingen zijn in staat zichzelf te bewerkstelligen. Dit vraagt om kalmte, om inzicht en om wijsheid. Het vraagt ons om in onszelf op zoek te gaan naar waar angst nog een rol speelt, waarvoor wij zelf niet de verantwoordelijkheid nemen en waarvoor we buiten onszelf kijken, in plaats van in onszelf. In onszelf ligt de oplossing, in onszelf kunnen we onze eigen kracht vinden en transformeren wat nodig is om te leven in vrede, liefde en vreugde. Buiten jezelf verander je niets, in jezelf alles. De buitenwereld is onze spiegel, het gaat er niet om dat we daarover oordelen, het gaat erom of we het zien.

Zoals ik in mijn vorige bespiegeling al schreef: het gaat om vertrouwen. Dieper vertrouwen, meer vertrouwen in jezelf, waar vertrouw jij een ander of de wereld nog niet helemaal? Waar ontken jij nog je eigen kracht? Waar in jou valt nog iets naar de vrede te brengen? Welke terrorist is er in jouw gedachten nog actief om je naar beneden te halen en je creatieve ideeën, je vrije gevoel, je vreugde en je vrede om zeep te helpen? Spoor hem op en wordt hem de baas. Geef jezelf meer ruimte om te zijn wie je echt bent, laat je niet beperken door angst.

Je bent niet je gedachten, maar je gedachten kleuren je beleving en kunnen je het zicht op jezelf ontnemen. Oordelen houden je weg bij wat je voelt, probeer eens te ervaren wat je voelt zonder oordelen. En vraag eens aan jezelf waar het over gaat in jou. Hoe veilig voel je je om te zijn wie je zou willen zijn? Om je ware zelf tot expressie te laten komen? Wat zou je willen? Wat zijn jouw wensen?

Concentreer je op wat je wel wilt, wat je wenst en wat je droomt en ruim de twijfel op. Doe er alles aan om je goed te voelen, dat heeft kracht. Stap uit het slachtofferschap, ook dat is van belang. Hoe kan je slachtoffer zijn als je weet dat je meesterschap hebt over wat je beleeft en meemaakt, omdat je een creërende factor bent?

Gisteren schreef iemand mij: “Macro-kosmisch gezien hoort het er allemaal bij en zullen mondiaal de spanningen nog wel gaan oplopen. Op een bepaald moment zal er toch een
kritische massa moeten gaan ontstaan van mensen die het allemaal zat zijn en hunkeren naar een vreedzame wereld. De grote cycli duren nu eenmaal erg lang en daar zitten we volgens mij middenin.”
Ik antwoordde dat die kritische massa is er op zich al wel is, maar wat ik nu zie is dat die kritische massa zich ook nog grotendeels laat meesleuren in de dualiteit (angst) en ook nog de vrede op een dieper niveau waar mag maken in zichzelf, in plaats van zich laten vangen. Het is voor iedereen een tijd om meer te vertrouwen en ons vooral niet gek te laten maken. Daarmee ‘dimmen’ we ook de excessen.

Ga maar na: De meeste mensen willen toch vrede, rust en vrijheid? Waarom is het er dan nog niet? Energetisch gezien zouden we dan toch allang die omslag gemaakt kunnen hebben? Dan zou het toch allang vrede zijn op de wereld?

Omdat we het niet buiten ons zelf kunnen plaatsen. Omdat we niet – net als de veroorzakers van de ellende – buiten onszelf moeten wijzen. Wat in onszelf is nog niet vrij? Met welke oordelen bestoken we de buitenwereld? Hoeveel macht geven we die buitenwereld?

Er helemaal niet naar kijken, je er niet mee bezig houden, is ook een optie. Ik weet eerlijk gezegd niet of het de beste optie is, maar ik denk dat het in alle gevallen van belang is om voor jezelf goed in de gaten te houden wat er met je gebeurt en wat het van je vraagt. Een donkere wolk kan ook achter je rug uitgroeien tot een donderwolk, terwijl hij als je hem aan durft te kijken, ook kan oplossen. Het feit dat wij een onderscheid maken tussen wat er in de wereld gebeurt en dat afkeuren en er ondertussen een eigen ideale droomwereld op na houden, zou je ook een vorm van dualiteit kunnen noemen. Er zit ook een afwijzing en afkeuring in. Je kiest een soort verheven positie, van waaruit je dus net zo goed oordeelt. Ook daarachter schuilt dus nog een angst.

Zelfs hoe wij met dieren omgaan, heeft alles te maken met wat er op de wereld gebeurt. Eet je vlees, wat voor ’n vlees, weet je waar het vandaan komt en hoe die dieren hebben geleefd? Hoe bewust gaan wij om met de natuur, met onze ziel? Ook dieren hebben een ziel en staan met ons in verbinding. Als elke andere ziel onze ziel spiegelt, zijn wij alles en kunnen wij dus ook alles beïnvloeden met onze waarneming. Wij zijn de ander. Kijken we met liefde, dan zien we liefde. Kijken we met begrip en mildheid dan voeden we dat. In onszelf en in anderen. In die zin hebben we allemaal nog genoeg te doen. De wereld staat niet los van onszelf en ook iedereen die zichzelf ‘wakker’ noemt, heeft hierin een taak. Namelijk zich ervan bewust zijn dat alles uitmaakt. Welke onvrede leeft nog in jou en klopt het dat je die terugziet in de wereld?

In NRC gisteren een artikel over waarom sommige mensen zich afsluiten voor het nieuws: zij zouden te gevoelig zijn voor de prikkels. Dat mensen zich afsluiten van schokkend nieuws heeft te maken met een overprikkeling van het angstcentrum in de hersenen, zegt massapsycholoog Jaap van Ginneken. „Vooral terrorisme wordt buitensporig uitvergroot in de media en in ons hoofd”, zegt hij.
Media voeden ons teveel met ellende, vinden we. Maar de media zijn ook een afspiegeling van ons. Wat mij opvalt is dat als ik ‘toevallig’ een film zie, het heel vaak precies over een thema gaat wat mij op dat moment bezig houdt. Dat gaat bijvoorbeeld over de man-vrouw verhoudingen, als ik ‘de man’ niet begrijp en afkeur, blijft er een discrepantie bestaan. Begrijp ik het zonder te oordelen, lost er iets op. En zonder te oordelen is zonder angst kijken. Angst veroorzaakte onze oordelen. En als ik ‘de man’ begrijp, doorzie en snap hoe hij op zijn manier iets zoekt of zichzelf waar wil maken bijvoorbeeld, dan kan ik een link leggen naar zowel de wereld als naar mijzelf. Wij hebben allemaal het mannelijke en het vrouwelijke in ons en die willen in harmonie samenwerken, gelijkwaardig aan bod komen. Er zouden geen excessen zijn als de harmonie er was. Er was geen gelijkwaardigheid tussen het mannelijke en het vrouwelijke, de disbalans is precies wat ons hier nu in deze situatie heeft gebracht. Maar we zijn op weg naar harmonie, een nieuw evenwicht. Als wij harmonie in onszelf weten te bewerkstelligen, een balans in het mannelijke en het vrouwelijke in ons, wat wellicht ook een hele verschuiving ondergaat op dit moment, dan brengen we harmonie op de wereld. Het is de balans tussen goed verbonden zijn met je intuïtie, je scheppingskracht kennen en vanuit liefde en harmonie scheppen, in de wereld zijn. Niet je er aan onttrekken, maar aanwezig (durven te) zijn. In je kracht, in je liefde. In balans.

Vraag je innerlijke man eens wat-ie nodig heeft en vraag je innerlijke vrouw wat zij nodig heeft en laat ze dat elkaar geven. Respect, waardering, gezien worden, geëerd worden, begrip, liefde, vertrouwen in elkaar, voeding van het beste in zichzelf. In jezelf.

Wat ik wil vragen aan iedereen is: Wees voorzichtig met je woorden en oordelen, met het uiten van je onvrede, woede en zorgen. Geef jezelf wat je nodig hebt als er sterke gevoelens boven komen. En weet hoeveel kracht en liefde je in je hebt om elke situatie te voeden met licht en liefde. Maak van je angst vertrouwen en weet dat jouw vertrouwen een enorme kracht is.

Als je dit wilt delen, graag. Dankjewel.

Vertrouwen

’t Gaat over vertrouwen. Vertrouwen of niet vertrouwen, that’s the question…

Is het niet apart dat mensen die elkaar liefhebben of zeggen te hebben, elkaar soms niet vertrouwen of niet helemaal vertrouwen? Of elkaar eerst wel vertrouwen en later opeens niet meer? En dan lijnrecht tegenover elkaar komen te staan?  Is het niet raar dat mensen uit een familie elkaar soms niet vertrouwen? Of dat mensen uit één land elkaar niet vertrouwen? Dat mensen in de wereld elkaar niet vertrouwen?

Goed beschouwd is dat raar. Want goed beschouwd zijn we allemaal familie. De één wordt uit de ander geboren. Het een wordt uit het ander geboren. Zo is de hele wereld ontstaan.

Een gezamenlijke vijand kan dan een sterk gevoel van verbondenheid geven, mensen voelen zich weer één met elkaar als ze samen ergens tegen vechten of samen ergens bang voor zijn, zich samen benadeeld voelen of samen iets meemaken. Maar als dat grote wantrouwen tegen de buitenwereld de basis is, kan dat net zo makkelijk weer uiteen vallen. Je ziet dat wel eens bij bepaalde relaties. Samen tegen de rest van de wereld. Maar als die factor wegvalt, de buitenwereld doet niet mee bijvoorbeeld en laat het stel gewoon, keert het zich al snel naar elkaar. En dan gaat het mis.

Het feit dat er geen vertrouwen is, heeft misschien wel niks met anderen te maken, maar alles met jezelf. Ons vertrouwen wordt uitgedaagd. Ons vertrouwen wordt uitgedaagd, omdat leven vanuit ons hart vertrouwen nodig heeft. Dieper in ons hart terecht komen vraagt een dieper level van vertrouwen. Misschien jojo-en we heen en weer momenteel. Juist omdat de balans aan het herstellen is.

Vertrouwen is een kracht. Een kracht waarmee wij de wereld om ons heen een handje kunnen helpen om in het hart terecht te komen. We kunnen er de gemoederen mee bedaren.

Is er op dit moment iets waar je aan twijfelt? Neem het eerste wat je te binnen schiet en kies ervoor te vertrouwen. Voel de shift.
Met vertrouwen geef je een positieve impuls aan de uitkomst. Hoe sterker je vertrouwen, hoe meer het de situatie beïnvloedt. Dat is je kracht.

Alle reden dus om vertrouwen in jezelf te hebben, alles wat er gebeurt vraagt daarom. Misschien is het wel het antwoord op elke vraag: heb vertrouwen, zoveel mogelijk vertrouwen in jezelf.

Het is altijd je ‘kleine’ zelf die je grote Zelf onderuit probeert te halen, bang is en niet durft te vertrouwen. Die ‘kleine’ zelf de baas worden betekent dat je werkelijk achter jeZelf gaat staan. Als je je daarvan bewust wordt, kan je kiezen. Angst en wantrouwen drijft je van jezelf af, het tast de relatie met jezelf aan en daardoor ook met anderen. Is de relatie met jezelf goed, durf je gewoon te zijn wie je bent, dan laat je anderen ook zijn wie zij zijn, je geeft ze de ruimte om zichzelf te zijn en je vertrouwen geeft vertrouwen, dat zal voelbaar zijn. Vertrouwen is jezelf trouw zijn. Jezelf trouw zijn is liefde voor jezelf. Liefde voor jezelf is liefde voor de wereld.

En alleen dat brengt ons naar een hoger plan. Alleen dat doet het geweld verstommen. Alleen dat haalt de angst de wind uit de zeilen. Laten we de storm niet aanwakkeren, geen olie op het vuur gooien, maar terugkeren naar onszelf en onze innerlijke vrede vinden. Innerlijke vrede gaat niet samen met wantrouwen. Ruim dus je wantrouwen op. Dat zal je beschermen.

Laat je niet intimideren

13769495_10210080462434074_2893008306583505179_nHet is geen mooie tekening, vind ik zelf, maar daar gaat het even niet om, heb ik besloten. Hij had wel iets te vertellen. Hij had mij iets te vertellen. Ik was van plan mooiere tekeningen te maken, maar er wilde even iets ontladen worden. Ik maakte me echt grote zorgen over wat er allemaal gebeurde. Kon het niet laten om het nieuws te volgen. Deze tekening heeft als titel: Laat je niet intimideren. Het bijzondere is, vind ik zelf, dat de ‘zegen’ niet van boven komt deze keer, maar de basis is. Onze bodem. Onze eigen aarding. De vrede, de wijsheid, de waarheid, het mooie, de vrijheid, de vreugde, de Bliss en alles wat we nodig hebben, vinden we ‘op de bodem’, ofwel in onszelf.

“I want you to move into the Infinite field where Pure Intelligence is capable of discovering the perfect solution to every challenge.”
Divine Mother

Dat er zo nu en dan iets oprijst, schreeuwend en veel aandacht opeisend, is ‘only for one day’, het kan de werkelijke basis van ons ZIJN niet verstoren. In plaats van ons te laten intimideren door wat er allemaal aan geweld en oorlogstaal over ons uitgestort wordt, kunnen we de blik naar binnen richten, naar de basis. Het is beter ons niet te laten verleiden om mee te schreeuwen en fel te reageren, het is beter onze eigen vrijheid te zoeken, de rust, dat waar we vreugde in scheppen.

De andere kant op kijken? Is dat wel passend in een situatie als deze? Dat is het niet helemaal, we kijken er doorheen en zien het voor wat het is… uiterlijk vertoon, zonder degelijke basis. Wat geen basis heeft in liefde, in vrede, in goedheid, in wijsheid, in waarheid, zal niet lang bestaan. Het is een uiting, een opwelling, een uitbarsting van dat wat ontladen wil worden, spanningen die zich opgebouwd hebben en ego’s die zich opblazen. Op zullen blazen ja. Heroes for one day….

Door te bidden (in alle mogelijke vormen bedoel ik dat, je afstemmen op de hoogste waarden in jezelf, vertrouwen, rust vinden en de kracht in jezelf ontdekken) en door zacht te blijven, je er niet in te mengen, ben je een grote kracht. De grote verbondenheid vind je daar, niet op het slagveld. Want wie vandaag de overwinnaar is, zal morgen de verliezer zijn. Zo gaat het met ego’s…

Laat je niet intimideren.
Dat is namelijk precies de bedoeling van schreeuwende ego’s. Zij roepen niet vanuit wijsheid, wijsheid vind je elders. Het geschreeuw is vanuit angst, het is de leiband die je ziet, het is bang zijn om ‘iets’ los te laten, dat wat het ego heeft opgebouwd, daar moet voor gevochten worden. Je groter voelen dan een ander en je macht laten gelden, dat is typisch ego gedrag. Controleren en beheersen. Aangezien het geen fundering heeft, zal het niet stand houden. Laat de bui overwaaien en blijf zoeken naar vrede, rust, wijsheid in elke situatie. Niets kan werkelijk aantasten wie wij in wezen zijn, de rijkdom daarvan ligt in jezelf. Daar kun je op vertrouwen. Daar kun je op bouwen! Richt je blik op alles wat hieronder ligt, wat ons werkelijk verbindt.

20160719_120027

 

 

 

Gouden lichtbollen schieten

Het laat zich niet zo makkelijk omschrijven hoe alle healing gaat. Probeer het eens, als je het nog niet doet. Vraag op je eigen manier healing voor de wereld, stel je een bol van gouden licht voor bijvoorbeeld die je neer laat dalen in gebieden of bij mensen die liefde, licht en inzicht nodig hebben. Sowieso fantastisch als je meedoet! En weet dat het helpt. Probeer steeds – zodra je iets ziet dat schokkend of verontrustend is – om te schakelen naar die healingmodus, vraag er hulp bij (vanuit de onzichtbare wereld, alle hulptroepen staan klaar) en voel het gebeuren. Of… ga door tot je iets voelt gebeuren, tot je eigen gevoel verandert van bezorgdheid naar vertrouwen, tot de lucht opklaart als het ware.

En zie wat er gebeurt. Het zijn diepgaande en subtiele processen. Ook in onszelf. Of juist in onszelf. Je kunt bijvoorbeeld ineens ergens anders tegenaan kijken. Ontdekken dat je al die tijd, je leven lang een bepaald beeld hebt gehad en een bepaald gevoel met je mee gedragen hebt, bij voorbeeld een ‘niet-vertrouwen’. Een ‘niet-vertrouwen’ dat mensen het goed bedoelen of een ‘niet-vertrouwen’ in jezelf (what’s the difference?) en ineens ‘valt’ dat muurtje en besef je: O, dat was een beperkte blik, vanuit angst misschien, vanuit boosheid, vanuit gekwetstheid…
Op een of andere manier heeft een bepaalde ‘riedel’ onbewust postgevat in de mind en is een overtuiging geworden waar je mee leeft. Je voelt je benadeeld, steeds opnieuw kom je dat tegen in de wereld bijvoorbeeld en je ziet je eigen ‘slachtofferschap’ daarin niet. Pas als je je gewaar wordt van zo’n nieuw besef, begrijp je dat je daarmee voor jezelf iets buitengesloten hebt. Namelijk: vrijheid, genieten, vrede, plezier, liefde. Er lag altijd een ‘maar’ op de loer of een ‘pas op’. En die bewerkstelligt zichzelf.

Ik las een interessant stuk over de spirituele betekenis van wat er gebeurt in Turkije, het zou te maken hebben met het herstel van de mannelijke kracht: “Turkije heeft een sleutelpositie in de huidige frequentieverschuiving van laag naar hogere trilling. Het thema is hier het herstel van de juiste mannelijke energie. Het is het rechtzetten van de disbalans van de oude, mannelijke en patriarchale manier van denken en handelen.”
Dat gaat over het mannelijke en het vrouwelijke in onszelf en dat is aan het verschuiven. De mind kan je keihard terugmeppen als jij ergens van geniet en stappen zet op weg naar je eigen bevrijding. Een beetje vergelijkbaar met lekker een tekening maken, daar helemaal in ‘verdwijnen’ en van genieten en ‘m dan na afloop afkeuren. Sta je de ‘terrorist’ in jezelf toe jou steeds af te keuren en dat om zeep te helpen waar je van geniet? Of eer je de ‘grotere waarde’ in jezelf, je inspiratie, je bron, je creaties en respecteer je ze? Het gaat nog verder, want vanuit een ‘heiligdom’ worden alle creaties geboren, maar beschouwen we dat wel als ‘heilig’ of betreden we het met geweld, proberen we iets af te dwingen, wensen we het naar onze hand te zetten?

Zoek waarin jij je vrijheid en vreugde vindt, betreedt dat terrein met alle respect en eer het als groter dan jezelf. Die sluipschutter, de mind, is zoals op deze tekening, hij staat klaar om dat waar je van geniet om zeep te helpen. Je ziet, het is maar een schaduw. Als je bang voor hem bent, wordt ie groter, als je vanuit de liefde blijft antwoorden, slinkt hij. Neem hem waar als een spartelende zoekende, die de liefde niet kan vinden en antwoord met zoveel liefde, dat hij er volledig in oplost. Zoals we ook donkere wolkjes kunnen oplossen door ze met onze intentie weg te kijken. Ontneem hem z’n macht door te antwoorden met liefde. Nog grotere liefde. Blijf in je hart aanwezig.

20160717_202825_resized

Juist omdat deze hart-kracht steeds sterker wordt, zijn we op zoek naar een nieuwe balans. Ga steeds weer terug naar jezelf, naar je vertrouwen, naar je hart. Hoe imposant die schutter ook voor je neus staat, krimp niet, groei. Kom tevoorschijn. Laat je niet intimideren. Lach er om desnoods, maar laat je niet van de wijs brengen. De uitdagingen zijn groot, maar dat is omdat we steeds dieper in ons hart terecht komen, bij onszelf. Daar is niets engs aan, alleen de mind vindt dat eng, want die heeft geen vat op dat oneindige terrein. Ons vertrouwen groeit.

13690663_10210069392277327_3064625114961101401_n

Mijn persoonlijke inzicht is dat ik nu zie hoe ik me vroeger heb laten intimideren. Ik schrok van plotselinge uitvallen, boosheid en hardheid en ik trok me terug in mijn eigen wereldje. Dan maakte ik het daar perfect en ideaal, maar de buitenwereld was en bleef een beetje bedreigend. Laatst was er iemand die tegen me zei: “Je moet je er niks van aantrekken als ik boos word, ga gewoon door. Zeg wat je wil zeggen, schrijf wat je wil schrijven, trek je niks aan van zo’n bui, ik meen het helemaal niet.” Ik vond het verbijsterend, want ik trok me er wel wat van aan, ik ging er rekening mee houden. Maar wat een inzicht heeft dit gegeven. Ik was er niet meer bang voor. Het negeren van zo’n ‘aanval’, met geduld en liefde reageren op zo’n sluipschutter en vooral niet zelf ook in die rol stappen, wouw, wat een revolutie!

En wat is dan het herstel van de ‘juiste’ mannelijke energie? Het rechtzetten van de disbalans van de oude, mannelijke en patriarchale manier van denken en handelen?

Dat is er doorheen kijken dus. Dat is handelen vanuit je hart, vanuit vertrouwen. Niet vanuit angst. Niet om iets naar je hand te willen zetten. Niet omdat je controle wil hebben. Niet vanuit het moeten. Dat is het oude ‘patriarchale’ in onszelf dat de creativiteit onderdrukt en onze vreugde ‘afschiet’, ons onze vrijheid ontneemt en dat is precies wat we nu kunnen gaan ombuigen. Transformeer dat ‘wapen’ in een instrument van liefde. Laten we gouden lichtbollen gaan schieten, die nog veel meer licht en liefde verspreiden. Geloof me of niet, het helpt als het je lukt om dat te visualiseren. En dat kan je! Dat kan iedereen.

***

It is time for the world to stop kidding itself, to wake up, to realize that the only problem of humanity is lack of love.

Ignore your previous experience and go into the moment. Be Here Now.
Neale Donald Walsch

One of the simplest way to do is to say ‘I love you’ to yourself.
You can declare it silently, aloud, or in writing.
Doreen Virtue

You can choose to be that part of your spirit that is totally free.
Be willing to be free.
Louise Hay

13717372_1200857766645005_3335179575109477889_o

Tekeningen

20160717_120429-1_resized

Mijn moeder heeft een hele stapel kindertekeningen gevonden van me. “Er zitten hele leuke tussen,” zegt ze. Ze brengt ze mee. Ook krijg ik een grote doos kleur kleurpotloden, tekenpapier en pastelverf van ‘de zolder’. De zolder, het domein van mijn vader, waar steeds weer nieuwe verrassingen opduiken. Hij kon goed tekenen en schrijven, hield van kunst en van boeken, van geschiedenis en van verhalen. En van films. Ik heb het duidelijk niet van een vreemde. Maar tekenen deed hij niet zo vaak. “Daar kwam hij niet aan toe…” Zou dat het zijn?

“Ja, daar had ik wel meer mee kunnen doen,” reageer ik als ik m’n oude tekeningen terug zie. Die ene, waar ik een onvoldoende voor kreeg, ooit, door een nogal weinig didactische meester, zit er niet bij. Ontsteld kwam ik ermee thuis, mijn tekening, hoe durfde hij! Ik had me gewoon uitgeleefd en het was mijn landschap, maar kennelijk voldeed het niet aan de opdracht. Toevallig had de meester bij mijn vader in de klas gezeten en mijn vader aarzelde geen moment. Hij stapte op de meester af en gaf hem een onvoldoende. ‘Waarom zou je kinderen cijfers geven voor tekenen?’ vroeg ik me toen al af. Laat ze toch! Wie kan dat beoordelen, wat er wel en niet goed is? Een vriendinnetje wat altijd keurige poppetjes met ronde hoofdjes tekende, kreeg altijd achten…

20160717_120252_resized

“Het kan nog steeds,” zei mijn moeder. “Ja, dat is zo…” Ik zette een paar exemplaren op facebook en jongens, wat werd er enthousiast op gereageerd! Ondertussen was ik alweer gaan tekenen, eens kijken of ik het nog kon…. Wat raar eigenlijk dat je zo’n akkefietje wel onthoud en dat ik zelf nooit heb bedacht dat ik ‘goed’ kon tekenen, laat staan om er iets mee te gaan doen. “Ik vond dat toen al, daarom heb ik ze ook bewaard,” zegt mijn moeder. Rijke fantasie heeft ruimte nodig, geen keurslijf. In feite kan niemand iets beoordelen wat je maakt. Het raakt je of niet, je kunt er met plezier naar kijken of niet. Je kunt er met plezier aan werken en het zou niet uit moeten maken wat iemand ervan vind…

Ik heb een paar schilderijen staan, die nog niet af zijn. Ik heb ook nog een paar boeken liggen die niet af zijn… Waarom heb ik me in hemelsnaam onbewust zoveel aangetrokken van eventuele goed- of afkeuring? Nou, dat kan ik je vertellen: het gaat in jezelf zitten. Het is nooit goed genoeg. Dus is het lekker om er aan te werken, voor je eigen lol, zolang je er niet over nadenkt, ben je lekker bezig, stroomt het en geniet je ervan. Zodra je er over na gaat denken is het nooit goed genoeg. Het is ons eigen denken wat ons ervan weerhoudt om te doen wat we leuk vinden, ons vrij te voelen, onze vrijheid te nemen en ons uit te leven, ons te uiten zoals we dat willen. Met kritiek en oordelen kan je overal de glans vanaf halen. Dat is de tragiek. We worden onze eigen grootste criticus.

Nou heb ik me aardig weten te redden en ook mijn creativiteit komt best tot z’n recht in mijn werkzaamheden, maar die kinderlijke onbevangenheid – daar gaat het eigenlijk om. Daarin schuilt zo’n kracht. Het gewoon lekker bezig zijn en je eigen vorm vinden om verhalen te vertellen, je vrij voelen en je er helemaal niet mee bezig houden of men het goed vindt of niet. Wie bepaalt nou eigenlijk de regels en de normen? Wie heeft het recht om dat voor een ander te bepalen? We hebben allemaal een eigen authentieke bron tot onze beschikking. Dat is rijkdom. Dat is je eigen rijkdom. Wees niet bang om daar vrijelijk uit te putten.

Ik beloof mezelf dat de teken- en schilderspullen niet meer opgeruimd worden, ik bedank iedereen voor de verrassende aanmoediging die ik opeens kreeg en zal gehoor geven aan wat zich wil uiten. Dit is wat er gisteren uitrolde. Normaal zou ik hem ontevreden weggegooid hebben, deze tekening. Hij is nog niet goed genoeg. Maar daar gaat het nu niet (meer) om! 😉

20160717_202825_resized

Toen ik deze tekening maakte ging het over ‘de wereld’, nu zie ik dat het precies gaat over wat ik zojuist verwoordde. Je kunt hem op verschillende manieren bekijken. Het is maar net wat je ‘macht’ geeft… 😉

Wijsheid gewenst

Happy View zou Happy View niet zijn als we nu wereldleiders zouden gaan beschuldigen, mee zouden gaan in de grote verontwaardiging en voorspellingen hoe verkeerd en dramatisch alles zich zal ontwikkelen. Niet alleen omdat dat geen ‘Happy View’ is, maar vooral omdat we daar helemaal niks mee bereiken. We zullen blijven focussen op de ontwikkelingen die we wensen en we weten dat de wereld in een grote transitieperiode zit.
Schokkende gebeurtenissen kunnen ons van de wijs brengen, maar onze reactie daarop maakt heel veel uit. Alles zelfs. En daarom is het goed om te blijven herhalen dat we niks oplossen door te reageren vanuit dezelfde manier van denken als waardoor de tegenstellingen en problemen zijn ontstaan.

Waar het in eerste instantie mis gaat, is als we vergeten dat alle mensen mensen zijn. Als ideologieën en geloofsovertuigingen van groter belang zijn dan onze medemens. Als we het goedkeuren dat medemensen gedood of gestraft dienen te worden voor een hoger doel. Als we elkaar als tegenstanders gaan zien en als bedreiging ervaren. Zo zijn alle oorlogen ontstaan, zo is de dualiteit ontstaan. Maar het gaat er nu om: Hoe reageren we daarop? Vanuit diezelfde dualiteit en vanuit hetzelfde vijanddenken? Dan doen we precies hetzelfde. Hoe kan je de democratie en vrijheid zeggen te beschermen door met zeer ondemocratische middelen mensen hun vrijheid te ontnemen?

Wij zullen wijzer moeten zijn. En die wijsheid overstijgt het straffen, het voeden van de angst en het aanwakkeren van tegenstellingen. Met zwart-wit denken los je niks op. Zwart-wit denken is in feite een lagere vorm van bewustzijn. Een hogere vorm van bewustzijn ziet dat er nuances zijn en ziet vooral hoe we het zwarte en witte zelf creëren. Het is simpelweg niet slim. Waar je tegen vecht versterk je. Waar je bang voor bent, geef je macht. Door ergens tegen te zijn, weerstand tegen te voelen, je er tegen te verzetten, geef je het meer bestaansrecht. Je houdt het in stand.

Ook in je eigen leven gaat dat zo: Je hebt ergens last van en je verzet je ertegen, je vecht ermee, je wordt er boos van en je gedachten malen: hoe kan ik het aanpakken, veranderen, controleren, beïnvloeden, oplossen, eisen, afdwingen, voor elkaar krijgen….
Soms wat minder heftig, maar er is altijd wel iets wat ons bezig houdt en meestal dat waar we niet tevreden over zijn. We vergeten te kijken naar wat er wel goed gaat, wel allemaal is, vanzelfsprekend prima verloopt. En daardoor geven we dat ene probleem alle kans te gaan overheersen. We bereiken het tegenovergestelde.

Wat dan? Op houden met reageren op een situatie ‘buiten’ je. Die is al ontstaan. Die is gecreëerd in ‘oud’ bewustzijn. Een kans om te leren en te groeien, een hoger bewustzijn te ontwikkelen. Hoe? Allereerst door de angel eruit te halen en er niet bang voor te zijn. Neutraal waarnemen. Dan bedenken hoe je het wel zou willen, hoe zou het er idealiter uitzien? Daarop focussen, het je voorstellen, erin geloven en je aandacht vestigen op dat wat wel prettig, fijn en goed is. Dat is de formule. En het werkt, als je daadwerkelijk alle onderliggende angsten en zorgen hebt losgelaten. Dan creëer je vanuit vrijheid, licht en optimisme. En dat creëert makkelijker en het creëert betere resultaten.

Dus? De uiterlijke wereld, zoals we die waarnemen, laat ons alleen maar zien waar we nog wat op te ruimen hebben. Waar we ons nog vrij kunnen maken. Je hoeft je niet te laten regeren door de buitenwereld. En zeker niet door angst.

En hoe vertalen we dat naar de gebeurtenissen in de wereld? Oppassen. Oppassen wat we denken, zeggen, voeden en bevestigen. Anderen een handje helpen dit te begrijpen. Weten dat we veel sterker zijn en veel meer kracht en invloed hebben dan we denken (dat is het tegenovergestelde van bang zijn dus) en weten dat je met liefde meer creëert dan met haat. Haat is evenals angst een doodlopende weg. Natuurlijk wordt daarmee ook een hoop gecreëerd, dat zien we gebeuren. En toch is het een doodlopende weg. Ja, kan je zeggen, maar dat gaat al een paar duizend jaar zo. Ja. En wat hebben we daarvan geleerd? Het geeft ons de kans om te leren.

De hemel is niet ver weg, niet elders… het is maar net wat wij er zelf van maken. Het is aan ons. Daarom kan het geen kwaad om dit ‘geheim’ te delen, want hoe meer mensen het begrijpen en deze kracht inzetten, hoe meer kracht en invloed het heeft. Het leuke is, het kan ook niet ‘in verkeerde handen’ terecht komen, want als je het creëren begrijpt, begrijp je ook dat je alleen maar zelf een hel voor jezelf creëert als je blijft haten en vechten. Wie werkelijk iets moois wil beleven en de overwinning wil voelen, maakt in zichzelf die omslag. En daar hebben we allemaal wat aan! Share the wisdom… en geloof in jezelf, in het ‘onmogelijke’ (want dat is niet onmogelijk), in de hemel op aarde. Thank you!

 

“Don’t worry…”

Terwijl ik bezig ben om iemand de kracht van gedachten, de geheimen van het creëren en de kneepjes van het manifesteren te leren, dient zich in de buitenwereld de ene uitdaging na de andere aan. Het zijn roerige tijden, het is een hele kunst om dan je hoofd koel te houden. Turken zijn emotionele mensen, ze hebben een groot hart, voor zover ik ze ken zijn ze heel zachtaardig en vriendelijk, gastvrij en vredelievend, behoorlijk open-minded, een tikkeltje dramatisch en vooral trots op hun land en cultuur. Het is een drama als Turkije verliest met voetbal, een groot volksfeest als ze winnen.

Nu is er verwarring, verdeeldheid, onduidelijkheid, het is onrustig in de grote steden, maar vrij rustig in  de rest van het land. “Stay calm,” leek mij het beste om te sturen en “Don’t worry,” kwam er terug. Gelukkig, niet overal was er paniek. Na de aanslagen op het vliegveld was de paniek groter dan nu, leek het. Temidden van zulke gebeurtenissen, kan je het geheel nog niet overzien. Wat de gevolgen zullen zijn is nog niet goed in te schatten. Wat wel duidelijk is, is dat Turkije op dit moment een centrale rol speelt in de wereld. Het is het toneel van alles wat zich aan het uitkristalliseren is.

‘In het groot’ weet ik het niet, ‘in het klein’ weet ik wel dat er veel gebeurt en wat er ‘in het klein’ gebeurt heeft invloed op wat er ‘in het groot’ gebeurt. Het feit dat mijn ‘brother’ in Turkije ondertussen al heeft ontdekt dat het van belang is om je niet gek te laten maken, rustig te blijven en vooral positief te blijven, te vertrouwen en steeds de beste uitkomst voor ogen te houden, stelt me gerust. Dat hem dat zelfs in zulke extreme omstandigheden lukt, geeft moed en dat heeft vast en zeker ook z’n weerslag op zijn omgeving. Hij kan een voorbeeld zijn. Van de week vertelde hij nog dat hij zich besefte: “Als de situatie is zoals-ie is, kan ik twee dingen doen: me zorgen maken of er het beste van maken en er alles aan doen om me goed te voelen. Daarom ga ik nu elke dag even zwemmen in de zee, dat geeft kracht en verfrist de mind.” En het leverde meteen resultaat op: Het ging ‘toevallig’ opeens beter met de zaken (het toerisme heeft nogal te lijden onder alle toestanden) en het begon hem op te vallen dat dat inderdaad gebeurde als hij zich goed voelde. Wouw! Hij heeft het ontdekt, dat het ‘andersom’ werkt.

We denken gewoonlijk dat we ons goed of niet goed voelen als gevolg van de omstandigheden en gebeurtenissen. Ontdekken dat het andersom werkt, dat is de werkelijke revolutie, die ons te wachten staat. Dat betekent: Eerst in het persoonlijke leven, in de mensen zelf, dan in de omgeving, waarop het vanzelf z’n invloed heeft en dan uiteindelijk in de hele wereld.
Al is het er maar 1 in heel Turkije, die dit zelf aan den lijve ondervindt, het zal iets groots in gang zetten. Blijf in je hart, in het moment en beleef elk moment volop zoals het is. In dit moment wordt de toekomst geboren. De kracht van het hart is oneindig veel groter dan je je kunt voorstellen. Vanuit het hart zijn we verbonden met elkaar, is er vrede, saamhorigheid, kracht. En die kracht, daar moeten we het van hebben. Dat zal de werkelijke coup zijn… en die zal slagen. Vroeg of laat. We zijn onderweg… Situaties als deze roepen ertoe op. Er is geen ander antwoord.

Je kunt je vanuit je hart verbinden met alles en iedereen en dat heeft een enorme invloed. Dat is wat wij allemaal kunnen doen. En dat heeft meer zin dan je zorgen maken, ergens iets van vinden, ergens tegen strijden of je gek laten maken. Besef de kracht van het hart. En onderschat dat niet! Ook wij kunnen de wereld verzachten… net als deze kat:

3959f523-b73b-49a9-8afa-395056592f4a-568x379